Wielki Kdam z półfinałami zakończył się wyborem Moran Mazor, która nie dała Izraelowi upragnionego awansu! Najsłabiej oglądana w kraju Eurowizja i fatalny wynik w półfinale! 

Już w sierpniu 2012 roku telewizja IBA ogłosiła rewolucję w preselekcjach! Powrócić miał tradycyjny Kdam, ale po raz pierwszy w historii zorganizowane zostały też aż trzy półfinały i runda dogrywkowa. Na preselekcje przeznaczono ok. 400 tys. euro z budżetu stacji. Format przewidywał trzy półfinały (po 10 piosenek), z których do finału wchodzili laureaci miejsc z top3, a wykonawcy z miejsca czwartego lądowali w dogrywce, skąd tylko jeden, ten najlepszy, mógł dostać się do finału. O wynikach decydowali widzowie i jurorzy w systemie 50/50. Telewizja IBA ogłosiła 30 startujących kandydatów 29 stycznia, a 6 lutego podzieliła je na trzy półfinały. W skład jury weszli m.in. Ilanit (ESC 1973 i 1977 oraz niezrealizowany start w 1984), Dafna Dekel (ESC 1992 i współprowadząca ESC 1999), Moshe Datz (połowa Duo Datz z ESC 1991), Mira Awad (ESC 2009, jurorką była tylko w półfinałach), Svika Pick (weteran preselekcji, kompozytor eurowizyjny, jurorem był tylko w finale) czy Eldad Shrem (kompozytor piosenki Izraela z ESC 1977, jurorem był tylko w finale).

Pierwszy półfinał odbył się 26 lutego, a do finału awansowali Kathleen Reiter (kanadyjsko-izraelska wokalistka i zwyciężczyni „The Voice”), Shany Zamir oraz Ron Winreich. Do rundy dogrywkowej dostał się Judah Gavra. Odpadli m.in. przystojny Adir Getz czy eurowizyjna chórzystka (ESC 2002 i 2006) Ortal Ofek. W drugim półfinale (27 lutego) w top3 znaleźli się Ran Sandler, Moran Mazuz oraz Vladi Blaiberg, a Yarden Tzur trafiła do dogrywki. Odrzucono m.in. ciekawy utwór Hayi Samir pt. „Happy and sad„. Ostatni półfinał (28 lutego) dał awans Meital De Razon & Asi Tal, wokalistce Hili Ben David oraz Moran Mazor, z kolei Nicki Goldstein znalazł się w dogrywce. Z gry wypadł m.in. Liran Notik czy Michael HarPaz. O ile w półfinałach widzowie i jurorzy decydowali wspólnie, tak w dogrywce dodatkowego finalistę wybierała już tylko publiczność, która pozwoliła awansować Judahovi Gavra. Piosenkarz pokonał Niki’ego Goldstein (2. miejsce) i Yarden Tzur (3. miejsce). Wszystkie rundy odbył się w Broadcast TV Studio w Holon, a prowadzącymi byli Orna Datz (druga połówka Duo Datz) oraz Ron Shachar.

W atmosferze skandalu związanego z konfliktem z jurorami z rywalizacji w finale zrezygnowała jedna z faworytek – Kathleen Reiter. Wokalistka uważała, że komisja nie jest bezstronna i obiektywna. Swoją decyzją wywołała ogromne zamieszanie, zwłaszcza, że zrezygnowała na dzień przed finałem. Uznano jednak, że należy dać szansę Niki’emu Goldstein i to on zastąpiła Kathleen w finale, który odbył się zgodnie z planem – 7 marca w Holon. Duet prowadzących się nie zmienił, natomiast skład jury rozszerzył. Co ciekawe, w stawce wystąpiły dwie kandydatki o tym samym imieniu i podobnym nazwisku (Moran Mazuz i Moran Mazor) oraz dwie pary piosenek z podobnym tytułem („We are free” i „We are one” oraz „Beautiful” i „We’re beautiful”). Większość kompozycji miała angielskie tytuły, tylko dwa były hebrajskie, a jeden…hiszpański.

Dołączony do stawki w ostatniej chwili Niki Goldstein zajął ostatnie, 10. miejsce za utwór „We are one„. Moran Mazuz z „Ten li siman” była dziewiąta, a Vladi Blaiberg ósmy („We are free„). Miejsce 7. przypadło wokalistce Hili Ben David za „Beautiful„, a szósta była Shany Zamir, której „Forever” jako jedyne nie dostało żadnych punktów od jury, jednocześnie…wygrywając televoting! Na najniższych miejscach top5 znaleźli się Ran Sandler z „Find a way” (1. miejsce u jury, remis z Moran Mazor) i Judah Gavra z „We’re beautiful”.  Meital De Razon & Asi Tal za hit „Toda La Noche” zajęli 3. miejsce, a drugi był Ron Weinreich z „Love is One”. Zdobył 95 punktów i stracił szansę zostania pierwszym eurowizyjnym uczestnikiem na wózku inwalidzkim.  Wygrała Moran Mazor z balladą „Rak Bishvilo” – miała 104 punkty, w tym 64 od jury (1. miejsce) i 40 od widzów (2. miejsce, remis z „Toda La Noche”). Wokalistka dostała dwie dwunastki – od byłych reprezentantów, czyli Ilanit i Moshe Datz’a. Dafna dała jej 10 punktów. Tylko Svika Pick nie dał żadnej noty.

Moran Mazor urodziła się 17 maja 1991 roku w mieście Holon, gdzie odbywały się preselekcje. W 2011 roku wygrała reality-show „Eyal Golan”, co sprawiło, że stała się popularna. Po zwycięstwie wydała kilka utworów i pracowała nad debiutanckim albumem. Ma korzenie gruzińskie. Ballada „Rak Bishvilo” (muzyka: Han Harari, tekst: Gal Sarig) to ostatni utwór eurowizyjny Izraela w całości zaśpiewany po hebrajsku. Nie doczekał się zresztą żadnej innej wersji językowej, ale nagrano do niego teledysk w którym przystojny mężczyzna pływa w basenie. Moran Mazor miała też swój znak rozpoznawczy – wielkie okulary, zresztą w październiku 2013 roku telewizja IBA wyemitowała dokument poświęcony podróży Moran do Malmo, a materiał nosił tytuł „A Girl with Glasses”.

Po raz drugi telewizja IBA poprosiła EBU o odgórne przypisanie do II półfinału Eurowizji, ponieważ I półfinał wypadał w święto narodowe. Prośba trafiła do EBU wcześniej niż ostatnio, po raz pierwszy więc Izrael nie był przypisany do żadnego koszyka. W drugim półfinale Izrael wystartował z 10. pozycji, pomiędzy Grecją a Armenią. Zdobył 40 punktów i 14. miejsce, co nie wystarczyło do awansu. Tylko jeden punkt więcej miała Szwajcaria, a 9 mniej Albania. Poza Albanią Izrael pokonał jedynie Macedonię i Łotwę. Podobnie jak w 2012 roku jurorzy chcieli Izrael w finale – dali temu państwu 9. miejsce ze średnią 7.95 (pomiędzy Islandią a San Marino), natomiast widzowie ustawili Maron na 14. pozycji ze średnią 10.67 (pomiędzy Gruzją a Albanią). „Rak bishvilo” najwięcej punktów dostało od Azerbejdżanu i Armenii (po 6), 5 wysłała Gruzja, a po 4 Bułgaria, Francja i Niemcy. Poza tymi krajami Izrael dostał punkty jeszcze od pięciu innych państw.

W półfinale izraelskie 12 punktów trafiło do zwycięskiego Azerbejdżanu, 10 dostała Rumunia, a 8 Armenia. Izraelczycy nie mieli w swoim top10 Islandii, a punkty dali San Marino, które nie awansowało do finału. W finale 12 punktów znów trafiło do Azerbejdżanu, 10 na Ukrainę, a 8 do zwycięskiej Danii. Punkty prezentował Ofer Nachshon. Tradycyjnie już telewizje transmitujące Eurowizję nie przygotowały „żywego” komentarza, w zamian za to oferując widzom napisy po hebrajsku i arabsku, ale konkurs dla radia 88 FM relacjonowali Kobi Menora (wszystkie części), Ofer Nachshon (tylko 1. półfinał), Amit Kotler i Yuval Caspin (tylko 2. półfinał) oraz Ron Levinthal, Kobi Oshrat i Yhaloma Bat Porat (tylko finał). Moran Mazor zajęła 3. miejsce w głosowaniu „Barbara Dex Awards” przegrywając jednak znacznie z reprezentacjami Serbii i Rumunii.

To już trzeci z rzędu brak awansu Izraela do finału. Ciągłe porażki sprawiły, że była to najmniej popularna Eurowizja w stacji IBA. Półfinał osiągnął raptem 4,9% udziału w rynku, a finał wypadł jeszcze gorzej – jedynie 4,1% widzów śledziło konkurs bez swojego reprezentanta. Na szczęście w 2014 roku, ze względu na popularną wokalistkę, wyniki się poprawią, a od 2015 roku będą już bardzo dobre! Moran Mazor po Eurowizji wydała parę utworów, pozbyła się swoich charakterystycznych okularów i mocno schudła. Nie zrobiła jednak zbyt oszałamiającej kariery. Wokalistka jest ostatnią zwyciężczynią „tradycyjnego” Kdamu. Format selekcji o tej nazwie zadebiutował w 1981 roku, dopiero w latach 90. zaczęto go zastępować wyborami wewnętrznymi. Czy jeszcze kiedyś powróci? Zapewne tak!

 

Reklamy