Tel Awiw czy Jerozolima? Jakie obiekty oferują te miasta? Poznaj szczegóły, zobacz zdjęcia! Kolejne doniesienia o bojkocie Eurowizji 2019! Cerbul de Aur – znamy zwycięzców! New Wave – którzy polscy wykonawcy startowali w tym festiwalu? 

Już w przyszłym tygodniu dowiemy się gdzie ostatecznie odbędzie się Konkurs Piosenki Eurowizji 2019! Zgodnie z najnowszymi ustaleniami, na liście kandydatów mamy już tylko dwa miasta – Jerozolimę (stolica i największe miasto Izraela) oraz Tel-Awiw (drugie największe miasto w kraju). Faworytem jest Tel-Awiw i zapewne sporą niespodzianką byłby wybór Jerozolimy, głównie w kontekście politycznym. Przedstawiciele Europejskiej Unii Nadawców i IPBC (KAN) odwiedzili już obydwa obiekty biorące udział w eurowizyjnej rywalizacji. Przypominam, że Tel-Awiw proponuje Centrum Konferencyjne (znane wcześniej jako Targi Izraela i Centrum Kongresowe) lokalnie nazywane Gnei Hataarucha czyli „Tereny wystawowe”. Obiekty znajdują się przy bulwarze Rokach, niedaleko Uniwersytetu i kompleksu sportowego. Otwarte zostały w 1959 roku, natomiast Pawilon 2, który ma być głównym miejscem organizacji Eurowizji rozbudowano w 2015 roku i jest to najnowsza część całego Centrum. Pawilon pomieścić może ok. 10 tys. widzów. Pod koniec kwietnia to właśnie tam odbyły się Europejskie Mistrzostwa w Judo. Obiekt podzielony jest na cztery mniejsze hale, natomiast na potrzeby Eurowizji wszystkie te pomieszczenia zostałyby połączone. Zdjęcia obiektu z zewnątrz, wewnątrz i schemat znajdziecie poniżej:

Pokaz slajdów wymaga JavaScript.

Konkurent z Jerozolimy oferuje Jerusalem Pais Arenę – HaArena Yerushalayim, czyli obiekt sportowo-widowiskowy otwarty w 2014 roku zaraz obok ogromnego Teddy Stadium. Chociaż nie leży w centrum miasta, jest z nim dobrze skomunikowany poprzez linie autobusowe oraz kolej. Jest to największy tego typu obiekt w Izraelu, a podczas koncertów pomieścić może ponad 15 tys. widzów. Budowa Areny kosztowała ok. 85 mln euro. Na co dzień gra i trenuje tam drużyna koszykarska Hapoel Jerusalem, która już wcześniej wyrażała swoje niezadowolenie, że obiekt mógłby być zablokowany przez EBU i telewizję izraelską na ponad 2 miesiące.

Pokaz slajdów wymaga JavaScript.

Irak i Palestyna będą bojkotować Eurowizję 2019, jeżeli konkurs odbędzie się w Jerozolimie – poinformował SputnikNews po rozmowie z ambasadorem Iraku w Rosji, Haidarem Mansourem Hadi.  Uważa, że organizacja konkursu w Jerozolimie będzie równoznaczna z nieoficjalnym uznaniem tego miasta za stolicę Izraela, co oznacza, że cała impreza stanie się ogromną przeszkodą w negocjacjach pomiędzy Izraelem a Palestyną. Ambasador sugeruje wspólnocie międzynarodowej potępić starania Izraela o upolitycznienie tego wydarzenia i zaapelował do Rosjan o przyłączenie się do bojkotu. Irak i Palestyna nie mają telewizji publicznych w strukturach Europejskiej Unii Nadawców.

W rumuńskim mieście Braszow rozdano już nagrody w ramach konkursu organizowanego podczas festiwalu Cerbul de Aur. Grand Prix otrzymała reprezentanta Albanii – Inis Neziri, która w preselekcjach albańskich do ESC 2018 zajęła 3. miejsce za utwór „Piedestal” – zresztą w Rumunii zaprezentowała właśnie tę balladę. Młoda wokalistka w ramach nagrody otrzymała trofeum oraz czeka na 25 tys. euro. O wynikach decydowało międzynarodowe jury, w skład którego weszła m.in. Eleni Foureira. Drugie miejsce przypadło reprezentantowi Belgii – wokaliście Olivierowi Kaye, finaliście „The Voice” oraz uczestnikowi preselekcji San Marino „1in360”. Belg otrzymał również nagrodę publiczności. Wśród nagrodzonych są także Antonia Gigovska z Macedonii oraz Kelly Joyce z Francji. Irlandczyk Ryan O’Shaughnessy otrzymał specjalną nagrodę miasta Braszowa, a na scenie zaśpiewał swój eurowizyjny utwór „Together”, jednak tym razem bez tancerzy. Ovidiu Anton, niedoszły reprezentant Rumunii na ESC 2016, otrzymał nagrodę dziennikarzy, a Mołdawianka Lidia Isac nagrodę radiowo-telewizyjną. Przypomnę, że w trakcie pierwszego dnia konkursowych zmagań wykonawcy zmierzyli się ze śpiewaniem po rumuńsku, natomiast drugiego dnia prezentowali swoje utwory i nie zabrakło znanych nam piosenek. Sebastian Schmidt, czyli Basti, zaśpiewał piosenkę „Stay”, z którą startował w finale preselekcji San Marino, z kolei John Kayayiannis (ESC 2015) postawił na szwedzkie „Diggiloo-Diggiley”, a Karl William Lund na preselekcyjne „Miracle”. Była to 18. edycja festiwalu, który reaktywowano po 10 latach przerwy.

Już we wtorek rozpoczyna się festiwal „New Wave” organizowany w Soczi (Rosja). Także w ramach tej imprezy odbędzie się konkurs dla wykonawców, a o Grand Prix powalczy 16 piosenkarzy z 11 krajów, w tym Demy, która reprezentowała Grecję podczas Eurowizji 2017 w Kijowie. Wystąpią także m.in. Gevorg, finalista selekcji Armenii „Depi Evratesil 2018”, Bułgar Ivailo Filipov (finalista „The Voice Kids” oraz „The Voice” w swoim kraju) i  wielokrotny uczestnik selekcji maltańskich – Klinsmann. W skład jury wejdą m.in. Filip Kirkorow (który rok temu na festiwalu „New Wave” poznał grupę DoReDos), Alsou (ESC 2000), Sergey Lazarev (ESC 2016), Ani Lorak (ESC 2008), Dimitris Kontopoulos czy Intars Busulis (ESC 2009). New Wave organizowane jest od 2002 roku, do 2014 roku w łotewskiej Jurmali, a od 2015 w rosyjskim Soczi. Polska trzykrotnie startowała w konkursie. Debiutowaliśmy w 2007 roku, a do Jurmali pojechała Marina Łuczenko, która zajęła 3. miejsce. W tej samej edycji wygrała Natalia Gordienko (Mołdawia na ESC 2006), a występowali też m.in. Polina Smolova, Kostas Martakis czy Vasily Lazarevich. W 2009 roku dla naszego kraju śpiewała Sara Chmiel, wokalistka grupy Łzy, a w tym roku chórzystka podczas występu Gromee’go i Lukasa Meijera. Żona Andrzeja Gromali zaśpiewała „Niech żyje bal” Maryli Rodowicz oraz „To nie ja” Edyty Górniak (ESC 1994) i zajęła 12. miejsce. W tej samej edycji triumfowała Jamala z Ukrainy, a startowali też Aisha (Łotwa) i Maks Lorens (Białoruś). Ostatnimi reprezentantami Polski byli Monika Wiśniewska i Michał Bober – zaśpiewali m.in. „Piu Che Puoi” Erosa Romazzotti i Cher oraz „Póki na to czas” grupy De Mono. Zdobyli ostatnie, 16. miejsce. W tej samej edycji pojawili się też Uzari z Białorusi i Donny Montell z Litwy.

Źródło: inf. własne, Wikipedia, New Wave, Cerbul de Aur, Vanya Luca, Sputnik News, fot.: Google Maps, Cerbul de Aur

Reklamy