Wielki głos i wielki talent – niestety bez awansu do finału Eurowizji w Stambule! David D’Or o włos od sukcesu! Jak wybierano dla niego piosenkę? Co spotkało go w trakcie prób? 

Niskie miejsce zajęte w 2003 roku sprawiło, że Izrael musiał w 2004 roku startować w półfinale Eurowizji. Stacja IBA wewnętrznie wybrała reprezentanta – został nim David D’Or – a wybór utworu zorganizowała…podczas programu „Israel Selects a Song” zorganizowanym w trakcie przerwy meczu koszykarskiej Euroligi 5 lutego w Nokia Stadium w Tel-Awiwie. Show poprowadziła Meirav Miller, a o zwycięskiej piosence (spośród czterech propozycji) decydowali jurorzy (40%) i widzowie (60%). Wśród członków komisji znaleźli się m.in. byli reprezentanci Izraela – Gali Atari i Lior Narkis. Podobnie jak w 2003 roku, wybór był dość oczywisty. Aż 57,9% głosów zdobyła piosenka „Leha’amin”. Druga była „Bo’u mal’achim” (22,9%), trzecia „Freedom” (12,9%0, a czwarta „Yamim tovim” (tylko 6,3%). Jak wyglądały preselekcje na boisku? Zobaczcie poniżej:

David Nehaisi urodził się w 1965 roku w Holon i jest nie tylko kontratenorem, ale także kompozytorem i autorem tekstów. Jego rodzice chcieli, by był prawnikiem lub lekarzem, ale miłość do śpiewania wybrała. Przyznał, że w młodości wstydził się śpiewać tak wysokim głosem, co nie było dość naturalne w środowisku macho, jakie dominuje na terenie Izraela. Po odbyciu obowiązkowej służby wojskowej David założył trio HaShilishiya, które rozpadło się po wydaniu jednego singla. Kolejna grupa Kav 4 także nie przetrwała zbyt długo, a David zaczął grać w sztukach teatralnych. Swój debiutancki, solowy album wydał 1992 roku. Rok później wystąpił w Kdam, gdzie zajął 4. miejsce. W 1995 roku śpiewał dla Jana Pawła II i był pierwszym izraelskim wokalistą występującym z piosenką po hebrajsku dla papieża. W latach 2001-2002 zdobywał tytuły wokalisty roku.

Telewizja IBA już w listopadzie 2003 roku zdecydowała, że to on pojedzie na Eurowizję do Stambułu. „Leha’amin” („To Believe”) to ballada autorstwa samego Davida D’ora oraz Ehuda Manora i Ofeira Meiri. Pierwsza, preselekcyjna wersja, różni się nieco od tej eurowizyjnej, jednak w obydwu przypadkach David śpiewał zarówno po angielsku jak i po hebrajsku. Kompozycja doczekała się też paru remixów. W trakcie prób do Eurowizji, David musiał pilnie wracać do Izraela, by być przy cierpiącym na cukrzycę ojcu, któremu amputowano nogę. David wrócił do Stambułu 12 maja, by wystąpić w półfinale, niestety jego ojciec zmarł parę dni później.

Zgodnie z nowym formatem Izrael startował w półfinale, 12 maja, gdzie David zaśpiewał już jako piąty, pomiędzy rockową Łotwą, a debiutującą Andorą. Spośród 22 piosenek tylko 10 awansowało do finału. Reprezentant Izraela wystąpił na scenie z Merav ShalomTali Tevlov-Azulay, Karni Postel, Tomerem Bachar oraz Razem Meirmanem. Niestety ekipa zebrała 57 punktów i zremisowała z Estonią na 11. miejscu, co oznacza, że nie weszła do finału. Dziesiątą pozycję miała Macedonia z 71 punktami. Najwięcej punktów dała Portugalia (7), Malta dała 6, a po 5 Izrael otrzymał od Albanii i Rumunii. 14 państw głosujących w półfinale nie dała mu punktów. Polacy nie głosowali w półfinale, gdyż TVP nie transmitowała tej rundy. Widzowie z Izraela 12 punktów dali Grecji, 10 Ukrainie, a 8 zwycięskiej (w półfinale) Serbii i Czarnogórze. W swoim top10 mieli też Litwę, Danię i Łotwę, które nie zakwalifikowały się do finału. Macedonia, Chorwacja i Bośnia znalazły się w top10 półfinału bez poparcia punktowego z Izraela.

W finale widzowie z Izraela 12 punktów dali zwycięskiej Ukrainie, 10 miała Grecja, a 8 Hiszpania. Serbia i Czarnogóra dostała 7, Polska ponownie nie otrzymała żadnej noty z tego kraju. Punkty izraelskie w finale przekazała Merav Miller. Półfinał Eurowizji 2004 przyciągnął ok. 19% telewidzów w Izraelu, z kolei finał (już bez udziału Davida) tylko 11,8%. To spory spadek po latach 2002-2003, gdzie Eurowizja cieszyła się ponad 30% udziałem w rynku. Izrael po raz drugi w historii nie zdobył awansu do finału ESC (pierwszy raz w ramach specjalnych eliminacji 1996) i oznacza to, że w 2005 roku również będzie musiał startować w półfinałach.

Zaraz po Eurowizji David wydał nowy album zatytułowany „Leha’amin”, a pomimo eurowizyjnej porażki znów przyznano mu tytuł „Piosenkarza Roku”. Rok później zaprezentował winyl z muzyką elektro-house, czym zainteresował słuchaczy zagranicznych, a w 2006 roku pojawiła się płyta z duetami. 2007 rok to koncert w Belgradzie, a także występ w ramach Middle East Peace Initiative w Tel-Awiwie, gdzie David zaśpiewał dla Dr. Martina Luthera Kinga III. W 2009 roku David zaśpiewał dla papieża Benedykta w Jerozolimie. W swojej karierze wystąpił w wielu krajach, m.in. w Stanach Zjednoczonych, Niemczech, Włoszech, Turcji, Indiach, Tajlandii, Tajwanie, Maroko czy w Polsce, gdzie wystąpił m.in. podczas warszawskiego festiwalu żydowskiego. W marcu 2018 roku pojawił się nowy singiel zapowiadający kolejny album wokalisty. David jest żonaty, ma dwójkę dzieci.

 

Reklamy