Eurowizyjna Historia Izraela. Odcinek 29: 1999 (część 2) – „Kasze” czyli „Ciężko”. Eden zajmuje 5. miejsce, a Dana zalicza wpadkę na żywo!

Które miejsce zajęła grupa Eden? W jaki sposób Dana International skradła całe show? Jak potoczyły się dalsze losy Eddiego Butlera oraz jego zespołu, a jak po zwycięstwie w Eurowizji radziła sobie Dana? 

W finale Eurowizji 1999 głównymi faworytami były reprezentantki Islandii i Cypru. Wygrała jednak Szwecja i było to już pewne przed ostatnim głosowaniem, przez co podawanie punktów przez Estonię było przerywane migawkami z Green Roomu pokazującymi cieszącą się Charlotte. Izrael w konkursie wystąpił jako 19. pomiędzy Austrią a Maltą i zajął 5. miejsce zdobywając 93 punkty – 25 punktów straty do Chorwacji, i 3 punkty przewagi nad Estonią. Grupa Eden dostała 10 punktów z Francji, Polski (taka sama nota Polaków dla Izraela jak w 1998) i Cypru, 8 od Hiszpanii i Chorwacji, a 7 od Niemiec. Litwa i Irlandia jako jedyne nie dały punktów gospodarzom – w obydwu przypadkach o punktacji decydowali jurorzy, a nie widzowie. Publiczność z Izraela dała 12 punktów Niemcom za bardzo tematyczny utwór „Reise nach Jerusalem” śpiewane przez niemiecko-turecką grupę Surpriz po niemiecku, turecku, angielsku i hebrajsku. 10 punktów dostała Chorwacja, a 8 Bośnia i Hercegowina. Zwyciężczyni ESC dostała tylko 2 punkty, natomiast polski reprezentant (w tym roku był to Mieczysław Szcześniak) ponownie nie zdobył żadnego punktu z Izraela. Po raz pierwszy punkty izraelskie przekazał Yoav Ginai, twórca tekstu do „DivyDany International. Komentatorem radiowym był Daniel Pe’er, który prowadził Eurowizję 1979. Poniżej nagranie występu grupy Eden wraz z ciekawym komentarzem Artura Orzecha. Nagranie opublikowało Archiwum Eurowizji TV.

Dana International była gwiazdą wręczenia Grand Prix. Gdy dano jej statuetkę, którą miała przekazać Charlotte, wokalistka najpierw udawała, że nagroda jest dla niej za ciężka, ale udawanie skończyło się faktycznym upadkiem. Przewracając się Dana pociągnęła za sobą kompozytora piosenki „Take me to your heaven”, pozostawiając Charlotte skonsternowaną na scenie. Upadek stał się jednym z ikonicznych momentów Eurowizji 1999, z kolei bardzo symboliczny był koniec konkursu, w ramach którego wszyscy reprezentanci wspólnie wykonali zwycięski utwór Izraela z 1979 roku – „Hallelujah” w hołdzie ofiarom Wojny na Bałkanach, a głównie ofiarom operacji Allied Force polegającej na bombardowaniu Serbii i Kosowa przez NATO. Widzowie z ogarniętego konfliktem regionu nie mogli oglądać Eurowizji, gdyż 23 kwietnia 1999 roku NATO zniszczyło wieżę transmisyjną na podbelgradzkim wzgórzu Avala.

Izraelska formacja Eden nie przetrwała zbyt długo i już w 2001 roku definitywnie się rozpadła. Eddie Butler w 2006 roku wystartuje w Kdam i wygra preselekcje, tym samym otrzyma prawo do powrotu na Eurowizję, o czym jeszcze przeczytacie w tym cyklu. Jego brat Gavriel występował jako chórzysta orkiestry w „Tańcu z Gwiazdami” – „prześpiewał” ok. 50 odcinków. Jak już informowałem wczoraj, piosenka „Yom Huledet (Happy Birthday)” do tej pory jest wykorzystywana przy okazji imprez urodzinowych w Izraelu. A jak brzmi prawdziwe to tradycyjne „Sto lat” po hebrajsku? Posłuchajcie:

A co ciekawego działo się u Dany? Po rozstaniu z dotychczasowym menadżerem – Oferem Nissim (głównie z powodu porażki międzynarodowego albumu) nagrała kolejną wersję utworu „Free”, a telewizja Channel 2 pokazała film „Lady D” na temat trasy koncertowej po Europie Wschodniej. W latach 2001-2002 wydawała kolejne albumy i single, zdołała wylansować parę hitów, jednak płyty nie sprzedawały się tak dobrze, jak można się było tego spodziewać. Po 2005 roku Dana nieco się wycofała, udzielała znacznie mniej wywiadów i rzadziej pokazywała się w telewizji. Nadal jednak koncertowała w kraju i za granicą oraz brała udział w różnego rodzaju projektach.

W 2008 roku jej utwór „The Fire in Your Eyes” wygrał preselekcje narodowe i został zaśpiewany przez Boaza Maudę podczas Eurowizji 2008 w Belgradzie, osiągając spory sukces. Dana była autorką zarówno muzyki jak i słów do piosenki. W 2009 roku została jurorką programu „Kokchav Nolad” i już wtedy zaczęła mówić o chęci powrotu na Eurowizję. Ostatecznie zdecydowała się na to w 2011 – po raz drugi w swojej karierze stanęła do walki w preselekcjach Kdam, które po raz pierwszy wygrała. Do Dany International wrócimy jeszcze przy okazji wspominania roku 2011.