Izrael wygrywa Eurowizję! Wielki sukces Izhara Cohena! Dlaczego na Bliskim Wschodzie nie pokazano momentu triumfu? Jak wyglądały przygotowania do organizacji Eurowizji poza Europą? Pora na kolejną część historii zwycięstw Izraela! 

Reprezentanci Izraela, Izhar Cohen & The Alphabeta wykonali swój utwór „A-Ba-Ni-Bi” z 18. pozycji startowej w trakcie Konkursu Piosenki Eurowizji 1978 w Paryżu. Przed nimi wystąpił znany duet Baccara z Luksemburga, a po nich Springtime z Austrii. Dyrygentem była Nurit Hirsh. W trakcie głosowania Izrael otrzymał swoją pierwszą w historii dwunastkę i to aż 6 razy! Najwyższą notę przyznały komisje ze Szwajcarii, Belgii, Holandii, Turcji, Niemiec i Luksemburga. Po 10 dały Finlandia z Portugalią, po 8 Irlandia, Norwegia, Włochy, Francja i Austria, po 6 Hiszpania i Dania, po 5 Wielka Brytania i Grecja, 3 Monaco, a jedynym krajem, który nie przyznał „A-Ba-Ni-Bi” punktów była Szwecja. Łącznie Izrael zdobył 157 punktów i wygrał konkurs, pokonując Belgię 32 punktami! Izhar Cohen i jego ekipa dość szybko objęli prowadzenie, a stało się to po tym jak głosująca jako 9. Szwajcaria dała im 12 punktów. Gdy połączono się z Izraelem i podawaczem punktów, Yitzhakiem Shim’oni, „A-Ba-Ni-Bi” miało już 149 punktów i aż 39 punktów więcej niż Belgia. Izrael dał 12 punktów Holandii, 10 Grecji, a 8 Monako.

Gdy pewne było, że Belg Jean Vallee nie zaszkodzi reprezentantom Izraela, dwa państwa arabskie, które transmitowały konkurs (chociaż w nim nie uczestniczyły) przerwały transmisję. Chodziło o Jordanię i Maroko. Jak podaje John Kennedy O’Connor, eurowizyjny historyk, telewizja jordańska po przerwaniu transmisji pokazała widzom zdjęcia żonkili. Zarówno media publiczne jak i gazety w kraju nie uznały zwycięstwa Izraela, podając do wiadomości publicznej, że konkurs w Paryżu wygrała piosenka „L’amour ça fait chanter la vie” z Belgii. Telewizja z Jordanii, chociaż wielokrotnie emitowała Eurowizję, nigdy nie pokazała widzom występów reprezentantów Izraela, najczęściej zastępując te trzy minuty zdjęciami kwiatów. Sytuacja zmieni się dopiero po ociepleniu relacji między tymi krajami i np. triumf Dany International zostanie przez Jordańczyków pokazany. Arabowie nie zdecydowali się jednak na transmisję Eurowizji 1999.

Najśmieszniejsze jest jednak to, że nawet widzowie telewizji IBA nie widzieli zwycięstwa swojego kraju! Okazało się, że nadawca wykupił zbyt krótki czas łączenia satelitarnego i nie zdążył pokazać konkursu w całości. Transmisja została przerwana, a widzowie IBA musieli słuchać radia, by dowiedzieć się, że Izhar wygrał. Retransmisja tego momentu nastąpiła w telewizji na drugi dzień. Ze względu na słabą jakość przekazu i transmisję w czerni i bieli, wielu widzów w Izraelu i tak decydowało się na śledzenie Eurowizji na zagranicznych kanałach satelitarnych, w tym także transmisję jordańską. Jakież musiało być ich zdziwienie, gdy zarówno Jordania jak i Izrael przerwały transmisję przed ogłoszeniem zwycięzcy.

Izhar Cohen jeszcze powróci na Eurowizję więc pojawi się także w cyklu historycznym. Zwycięstwo Izraela oznaczało, że konkurs w 1979 roku zostanie zorganizowany poza geograficzną Europą, co stanie się po raz pierwszy w historii. Na gospodarza imprezy wybrano Jerozolimę, a konkurs odbył się w International Convention Center (Merkaz HaKongresim HaBeinLeumi), hali koncertowo-konferencyjnej w dzielnicy Givat Ram w centralnej części miasta. Obiekt wybudowany w latach 50. do tej pory jest jednym z największych ośrodków konferencyjnych na Bliskim Wschodzie. Audytorium, w którym odbyła się Eurowizja, mogło pomieścić nieco ponad 3 tys. widzów. Głównym reżyserem show został Yossi Zemach, a producentem Alex Giladi. Scenografem był Dov Ben-David, a prowadzącymi Daniel Pe’er i Yardena Arazi. Daniel urodził się w 1943 roku, a po prowadzeniu ESC 1979 był też wielokrotnie gospodarzem preselekcji izraelskich Kdam. Zmarł we wrześniu 2017 roku z powodu udaru. O Yardenie Arazi wspominałem już w odcinku poświęconym Eurowizji 1976 gdyż wokalistka reprezentowała wtedy swój kraj jako członkini formacji Chocolate, Menta, Mastik. Urodzona w 1951 roku artystka powróci na Eurowizję jako główna przedstawicielka swojego kraju w 1988 roku. Szacuje się, że nad organizacją Konkursu Piosenki Eurowizji 1979 pracowało ok. 700 osób.

Zanim jednak Izrael przywitał Europę, musiał wskazać nowego reprezentanta. Wykorzystano oczywiście sprawdzony model czyli Festival Hazemer Ha’ivri.

Ciąg dalszy nastąpi

Reklamy