Kontrowersyjny zwycięzca Kdamu, pierwsze izraelskie joke entry i niespełniona groźba ministra. Jak wyglądał start Izraela w Eurowizji 1987?

Po porażce w 1986 roku w formacie Kdam wprowadzono parę zmian. Konkurs po raz pierwszy odbył się w Tel-Awiwie, w obiekcie o nazwie „Cinerama”. Prowadzącymi byli wokalista Yoram Arbel i Yardena Arazi, reprezentantka Izraela w 1976 (jako członkini zespołu Chocolate, Menta, Mastik), współprowadząca Eurowizji 1979 i wielokrotna uczestniczka preselekcji. O wyjazd do Brukseli walczyło aż 16 kandydatów, a po raz pierwszy wprowadzono też znamiona głosowania widzów – publiczność Cineramy była jednym z „jurorów”, na równi z komisjami regionalnymi. Wśród uczestników znaleźć można wiele znanych nam już nazwisk. Tzvicka Pick zajął tym razem 10. miejsce („Domino”), Izhar Cohen (ESC 1978 i 1985) tym razem wystąpił z siostrą Vardiną i zajął 5. miejsce za „Musica hi neshika l’netzach”, a czwarty był duet złożony z Orny i Moshe Datz, o których jeszcze w tym cyklu usłyszymy. Para zaśpiewała utwór „Kupidon”. Ilana Avital znalazła się na 2. miejscu z piosenką „Dai li dai” (poniżej). Do wygranej zabrakło 13 punktów.

Kdam znów wygrał duet, tym razem złożony z Nathana Datnera (prowadzącego preselekcje 1985) i Avi’ego Kushnira. Ich utwór „Shir habatlanim” (The Bum’s Song) zdobył 79 punktów. Nathan urodził się w 1956, jest aktorem, satyrykiem, prezenterem telewizyjnym, komikiem, reżyserem ale też pełnił funkcję prezesa drużyny piłkarskiej. Cztery lata młodszy Avi to aktor komediowy i telewizyjny, który zadebiutował w 1983 roku w jednym z popularnych programów. Duet Datner & Kushnir powstał w 1987 roku. Panowie wcześniej nie zajmowali się śpiewaniem czy nagrywaniem piosenek.

„Shir Habatlanim” skomponowane i napisane przez Zohara Lasova, opowiada o życiu wiecznego włóczęgi, nieroba lub lenia, któremu wysokie bloki miasta zasłaniają słońce lub księżyc. W refrenie pojawiają się słowa „Hupa, Hole Hupa, Hupa Hole„, które nic nie znaczą. To pierwszy tzw. joke entry na Eurowizji w wykonaniu Izraela i wywołało sporo kontrowersji. Ówczesny minister kultury, Yitzhak Navon, groził, że zrezygnuje ze swojego stanowiska jeśli Nathan i Avi wystąpią na Eurowizji. Swojej groźby jednak nie spełnił. Piosenka zyskała spory rozgłos nie tylko w Izraelu, ale też…na Islandii. Powstała również wersja angielska pt. „Lazy bums”.

W największej (do tej pory) Eurowizji (aż 22 kraje) Izrael wystąpił jako drugi, pomiędzy Kate z Norwegii a Gary’m z Austrii. Jako Lazy Bums duet zaprezentował zwariowaną choreografię, mnóstwo pozytywnej energii i stylizację na Blues Brothers. Dyrygentem był Kobi Oshrat, który strojem dostosował się do duetu. „Wygłup” się udał – Izrael zdobył 73 punkty, co dało 8. miejsce, pomiędzy Cyprem (7 punktów straty) i Norwegią (8 punktów przewagi). Po 10 punktów dały Francja z Portugalią, 8 Niemcy i Szwajcaria, a 7 Finlandia. Osiem państw nie przyznało Lazy Bums punktów. Jury z Izraela 12 punktów przekazało Szwecji, 10 Wielkiej Brytanii, a 8 Niemcom. Triumfująca Irlandia dostała 4 punkty. Wyniki przekazał Yitzhak Shim’oni, natomiast zmienił się komentator radiowy – konkurs relacjonował Yigal Ravid, który w 1999 poprowadzi Eurowizję w Jerozolimie.

Lazy Bums działali do 1989 roku, wydając parę nowych utworów i startując w kilku festiwalach. Po zakończeniu współpracy każdy wrócił do swoich zajęć, głównie związanych z aktorstwem. Ósme miejsce to powrót do top10, co można uznać za sukces. Kolejny raz taki wynik osiągnięty zostanie w 1995 roku. Drugi raz z rzędu Izrael nie tylko wystawił duet, ale też dał eurowizyjną szansę aktorom.

Reklamy