Powrót Izraela i zwycięzcy Eurowizji! Jak Izhar Cohen poradził sobie w Szwecji, czym zajmuje się teraz? 

Po rocznej pauzie Izrael wrócił do eurowizyjnej rywalizacji, wznowiono także Kdam, który cały czas się rozrastał. W 1985 o wyjazd do Goteborga walczyło aż 14 kandydatów. Finał odbył się 28 marca, nieco ponad miesiąc przed Eurowizją, na terenie International Convention Center w Jerozolimie, czyli tam gdzie zorganizowano Eurowizję 1979. Po raz pierwszy preselekcji nie prowadził Daniel Peer, a nowy duet gospodarzy to Dalia Mazor i Nathan Datner. Dalia po raz pierwszy prowadziła Kdam w 1983, natomiast Nathan w 1987 roku wystartuje w konkursie i … wygra. O zwycięzcy decydowało 7 regionalnych ośrodków jurorskich.

O solowy wyjazd na Eurowizję walczyły dwie wokalistki z zespołu Chocolate, Manta, Mastik (Eurowizja 1976) – Lea Lupatin z „Shir amelim” zajęła 5. miejsce, a niezmordowana Yardena Arazi była tym razem trzecia z „Od nagi’a” (powyżej). Wokalistka ewidentnie ma pecha – jeśli prześledzicie poprzednie odcinki cyklu zobaczycie, że co roku przegrywała selekcje niewielką różnicą punktów albo odrzucała piosenki, które później Kdam wygrywały. Drugie miejsce w 1985 zajął duet złożony z Yigala Bashana i (zmarłego w 2004) Uzi’ego Chitmana. „Kmo tzoani” (poniżej) zdobyło 65 punktów, o 4 mniej niż zwycięskie „Ole, Ole” Izhara Cohena, zwycięzcy Eurowizji 1978. Izhar zdobył cztery dwunastki (m.in. z Jerozolimy i Tel-Awiwu), a najmniej punktów (tylko 6) dał moszaw Be’er Towijja.

Biografia Izhara była tu już opisywana, ale przypomnę, że po triumfie w 1978 wokalista już w 1982 chciał wrócić na Eurowizję, jednak „El ha’or” zajęło wtedy tylko 7. miejsce. Hebrajska Wikipedia bardzo ogólnie wspomina o jego drugim udziale w ESC. Piosenkę „Ole, Ole” napisał Kobi Oshrat do słów Hamutala Ben-Ze’eva. Tekst utworu nakłania wszystkich do wspólnego, radosnego śpiewania gdyż tylko w ten sposób na świecie zapanuje pokój. „Ole, Ole” cieszyło się sporą popularnością w kraju. Nagrane zostało też po angielsku i francusku.

Izrael na Eurowizję 1985 wrócił razem z Grecją, natomiast Izhar Cohen był jednym z trzynastu wykonawców ponownie startujących w konkursie. Na wysłanie sprawdzonych reprezentantów zdecydowały się też Austria, Cypr, Dania, Włochy, Luksemburg, Norwegia, Szwecja i Szwajcaria. Izhar zaśpiewał jako 11., pomiędzy Niemcami a Włochami i zdobył 93 punkty, co pozwoliło na zajęcie 5. miejsca w rankingu z 7 punktami straty wobec Wielkiej Brytanii i 2 punktami przewagi nad Irlandią. Jedyną dwunastkę Izraelowi dała Francja, 10 przekazała Norwegia, a 8 Hiszpania z Irlandią. Tylko Finlandia, Turcja i Belgia nie miały „Ole, Ole” w top10. Izraelska komisja 12 punktów przekazała zwycięskiej Norwegii, 10 dostała Austria, a 8 Irlandia. Punktację prezentował Yitzhak Shim’oni, dyrygentem był Kobi Oshrat, a transmisję telewizyjną stacja IBA przeprowadziła bez komentarza, natomiast dla radia Reshet Gimel konkurs relacjonował Daniel Peer.

Oglądając występ Izhara Cohena zwróćcie uwagę na początek pierwszego refrenu, w którym chórzystka Tali Sinai Riklis wydaje z siebie okropnie wysoki dźwięk. Piąte miejsce w finale to spory sukces, chociaż po zwycięzcy Eurowizji zapewne spodziewano się więcej. Niestety w 1985 kończy się zdobywanie miejsc w czołowej piątce. Kolejny raz Izrael wejdzie do top5 dopiero w 1991 roku. Do 1985 najniższym wynikiem było 11. miejsce zajęte w 1975 i 1977. Izhar Cohen po raz trzeci wystartuje w Kdam w 1987, a ostatnie podejście nastąpi w 1996 roku. Aktualnie, poza śpiewaniem dwukrotny reprezentant Izraela zajmuje się sprzedażą biżuterii i ma swój sklep w Tel-Awiwie. Nigdy się nie ożenił, ale ma córkę urodzoną w 1997 roku.

W ramach pierwszego półfinału Eurovision Internet Song Contest 2018 do finału awansowały Guernsey, Finlandia, Irlandia, Izrael, Macedonia, Litwa, Hiszpania, Monako, Niemcy i Włochy. Trwa głosowanie w drugim półfinale – piosenki (oraz ich skrót) i zasady głosowania dostępne są TUTAJ.

Reklamy