Eurowizja 2023: Belgowie ogłaszają preselekcje narodowe. Co pamiętamy z poprzednich? • Graham Norton poprowadzi konkurs w Wielkiej Brytanii?

Eurowizja 2023: Belgia wraca do preselekcji

Telewizja publiczna Flamandzkiej Wspólnoty Belgii – VRT – ogłasza preselekcje narodowe, które wyłonią nowego reprezentanta Belgii na Eurowizję. Szczegółów na razie nie znamy, ale mówi się, że telewizja już od kwietnia zastanawiała się nad powrotem do formuły finału narodowego i może już rozmawiać z potencjalnymi uczestnikami. W 2023 to właśnie VRT jest odpowiedzialna za udział Belgii w Eurowizji, gdyż kraj ma rotacyjną formę uczestnictwa, wymienną ze stacją RTBF, czyli nadawcy publicznego Francuskiej Wspólnoty Belgii. Tym samym już 17 krajów, które wstępnie potwierdziły udział w ESC 2023 planuje organizację selekcji narodowych. Nadawca VRT w ostatnich latach wielokrotnie zmieniał formę wyboru reprezentanta. W XXI wiek wszedł z selekcjami Eurosong, które organizował w 2002, 2004, 2006 i 2008 roku, by później przejść na całkowity wybór wewnętrzny z dwoma wyjątkiem, czyli preselekcjami 2014 i 2016.

Polskie jury dało 2. miejsce Kate Ryan

W latach 2002-2008 przygotowano cztery edycje selekcji „Eurosong”, które były swoistym maratonem – najpierw składały się z czterech półfinałów i finału, by później rozszerzyć się jeszcze o ćwierćfinały. O wynikach wszystkich rund decydowali jurorzy, radiowcy i widzowie, przy czym dodatkowo komisja jurorska podzielona była na dwie części – narodową i międzynarodową. To właśnie w tych selekcjach musiała startować niezwykle popularna ówcześnie Kate Ryan, która w 2006 roku walczyła o Eurowizję z przebojem „Je t’adore”. Chociaż była faworytką, nie miała łatwej drogi. W ćwierćfinale co prawda wygrała, ale nie dostała najwyższej noty od widzów. Zmieniło się to w półfinale, jednak wtedy zremisowała w rankingu jury z Kaye Styles. W finale z kolei przegrała głosowanie radiowców, dając się pokonać Belle Perez. Warto dodać, że w finale selekcji 2006 decydowało także polskie jury, które obok izraelskiego i niemieckiego było zaproszone do udziału w konkursie. Chociaż Niemcy i Izrael dały Kate maksymalną notę, Polska przyznała jej drugie miejsce, na pierwszym stawiając grupę Belle Perez. Format selekcji nieco zmniejszył się w 2008 roku, a wygrana grupy Ishtar najpewniej spowodowała koniec programu. Niestety, wszyscy reprezentanci wybrani w formie tych selekcji przepadli na Eurowizji. Najlepiej poradziła sobie formacja Sergio and The Ladies, która zajęła 13. miejsce. Faworytka z 2004 – Xandee – zaskakująco skończyła na 22. pozycji, a Kate Ryan i grupa Ishtar w ogóle nie weszli do finału.

Dwie kolejne próby z selekcjami

Równie rozbudowane i dość skomplikowane selekcje zaproponowano w 2014 roku. Przeprowadzono dwie serie castingowe, etap „Call Back”, a także trzy półfinały i finał. Znów zaangażowano widzów oraz jurorów belgijskich i międzynarodowych, w tym Ruslanę, która stała się popularnym memem tych selekcji ze względu na swoją nadwrażliwość podczas prezentacji niektórych utworów. Ze względu na bardzo duże poparcie francuskojęzycznej części Belgii selekcje wygrał Axel Hirsoux z utworem „Mother” jednak nie dał rady zachwycić europejskiej widowni i został wyeliminowany w półfinale Eurowizji. Ostatnim podejściem do selekcji był konkurs z 2016 połączony z talent-show. Najpierw odbyły się dwie rundy w których wskazani wcześniej kandydaci śpiewali covery. Nie było eliminacji, a każdy przeszedł do finału, gdzie wykonał utwory przygotowane na Eurowizję prezentowane wcześniej w jednej z rund. Decydowało jury międzynarodowe i widzowie, a wygrała Laura. Jej „What’s the pressure” okazało się udanym wyborem bo wokalistka w finale Eurowizji zajęła 10. miejsce. Jest to najlepszy wynik reprezentanta Belgii wybranego poprzez selekcje w XXI wieku. Pozostałe starty VRT były związane z wyborem wewnętrznym. Udało się w ten sposób odnieść jeden sukces – 6. miejsce Toma Dice w 2010 roku. Pozostali reprezentanci tj. Iris i Sennek nie weszli do finału, a Hooverphonic się to udało, jednak w finale zajęli niskie, 19. miejsce.

Graham, Rylan, Scott – kto poprowadzi Eurowizję 2023?

Co prawda 17 państw już potwierdziło organizację selekcji, jednak tylko kilka podało dokładniejszy terminarz. Sezon zaczniemy najpewniej od selekcji Ukrainy i Albanii, które odbędą się już w grudniu. Na koniec stycznia zapowiedziano pierwszy półfinał w Hiszpanii. W lutym Benidorm Fest się zakończy, a rozpocznie szwedzkie Melodifestivalen. Odbędzie się też wtedy Sanremo we Włoszech oraz kulminacyjna część Una Voce Per San Marino. Najpewniej w lutym obejrzeć będziemy mogli również finał selekcji w Polsce, jednak TVP na razie nic oficjalnie nie podaje. W marcu zaplanowano finał selekcji Szwecji. Terminarz zacznie się wypełniać we wrześniu i październiku, gdy kolejni nadawcy przekazywać będą informacje na temat swoich planów wobec Eurowizji 2023. Nie ma na razie oficjalnych zakładów bukmacherskich na to, który kraj wygra Eurowizję 2023, ale zapewne przodować w takich notowaniach będzie Ukraina. Glasgow jest nadal faworytem jeśli chodzi o walkę miast o tytuł gospodarza ESC. Szkockie miasto ma 42% szans według bukmacherów. Z kolei brytyjski komentator Eurowizji – Graham Norton – jest typowany do prowadzenia konkursu w Wielkiej Brytanii. Bukmacherzy dają mu na to aż 33% szans. Drugie miejsce ma związany z Eurowizją (produkcja materiałów zakulisowych) Rylan Clark-Neal (23%), a trzecie Scott Milis (7%), który komentuje półfinały. Najwyżej notowaną kobietą jest Emma Willis. Co ciekawe, Graham, Rylan i Scott, którzy aktualnie prowadzą w notowaniach to zadeklarowani homoseksualiści. Graham w 2022 roku poślubił Jonothana McCleod’a. Rylan i Dan Neal, którzy poznali się w „Big Brother 14” wzięli ślub w 2015 roku, jednak w 2021 ogłosili rozstanie. W 2021 roku Scott Mills zaręczył się z Samem Vaughanem po czterech latach związku.

Posłuchaj piosenek startujących w United Song Contest 2022! Lista utworów, skrót oraz playlista dostępne TUTAJ.

źródło: VRT, Eurosong, Eurovoix, Wikipedia, Eurovision Odds, fot.: M. Błażewicz 2022

%d blogerów lubi to: