­čç«­čç╣ HISTORIA W┼üOCH NA EUROWIZJI (1957): Pierwszy m─Ö┼╝czyzna reprezentuj─ůcy Itali─Ö i najd┼éu┼╝sza piosenka w historii

VII Festival di Sanremo odby┼é si─Ö w dniach 7-9 lutego 1957 w Salone delle feste del Casino di Sanremo i transmitowany by┼é w telewizji i radiu od godziny 22:00. Prowadz─ůcymi byli Marisa Allasio, Nunzio Filogamo i Fiorella Mari. Znacznie zwi─Ökszono grono uczestnik├│w, a w p├│┼éfina┼éowych seratach wyst─ůpi┼éo ┼é─ůcznie 17 wykonawc├│w ┼Ťpiewaj─ůcych 19 piosenek. Wi─Ökszo┼Ť─ç wokalist├│w mia┼éa ju┼╝ na koncie wcze┼Ťniejsze starty w Sanremo, w tym Tonina Torrielli, kt├│ra reprezentowa┼éa W┼éochy podczas Eurowizji 1956. Podczas pierwszej seraty za┼Ťpiewano 10 piosenek, podczas drugiej 9, a jurorzy po ka┼╝dej cz─Ö┼Ťci wskazywali 5 piosenek, kt├│re wesz┼éy do fina┼éu. Co ciekawe, decydowa┼éo a┼╝ 280 os├│b, z czego 70 by┼éo reprezentantami publiczno┼Ťci, a 210 to przedstawiciele stacji RAI. Dodatkowo ka┼╝da piosenka wykonywana by┼éa przed dw├│ch r├│┼╝nych wykonawc├│w, a poza cz─Ö┼Ťci─ů konkursow─ů przygotowano te┼╝ czwart─ů serat─Ö po┼Ťwi─Öcon─ů utworom przygotowanym przez niezale┼╝nych od wytw├│rni tw├│rc├│w. W finale wygra┼éa kompozycja „Corde della mia chitarra” ┼Ťpiewana przez Claudio Vill─Ö oraz Nunzio Gallo. Piosenka zdoby┼éa 63 punkty. Na miejscu drugim „Usignolo”, kt├│r─ů tak┼╝e wykonywa┼é Claudio oraz Giorgio Consolini (57 punkt├│w). Na miejscu trzecim „Scusami” prezentowane przez Gino Latill─Ö oraz Tonin─Ö Torrielli. Nie oby┼éo si─Ö bez kontrowersji – jedna z piosenek zosta┼éa wykluczona przez startem festiwalu, bo by┼éa ju┼╝ opublikowana wcze┼Ťniej, a z kolei utw├│r „Caseta in Canada”, kt├│ry mia┼é najbardziej spodoba─ç si─Ö publiczno┼Ťci, zaj─ů┼é dopiero 4. miejsce. Po zwyci─Östwie, Nunzio Gallo podszed┼é do swojego idola Natalino Otto i … przeprosi┼é go, ┼╝e wygra┼é. Natalino by┼é idolem Nunzio i uznany zosta┼é przez triumfatora za najwi─Öksze zagro┼╝enie w walce o wygran─ů, jednak piosenka, kt├│r─ů wykona┼é znalaz┼éa si─Ö dopiero na 6. miejscu.

Najdłuższy utwór w historii Eurowizji

Nunzio Gallo urodzi┼é si─Ö 25 marca 1928 roku w Telese Terme. Co ciekawe, rodzice dopiero na drugi dzie┼ä zarejestrowali jego narodziny. Zadebiutowa┼é w wieku 17 lat na scenie Teatro delle Palme w Neapolu. W 1956 roku wygra┼é popularny program Canzonissima, a ju┼╝ rok p├│┼║niej zadebiutowa┼é podczas Sanremo, gdzie zosta┼é jednym z dw├│ch zwyci─Özc├│w. Telewizja RAI zdecydowa┼éa, ┼╝e to w┼éa┼Ťnie on zostanie reprezentantem kraju podczas Eurowizji. Piosenk─Ö „Corde della mia chitarra” („Struny mej gitary”) napisali Mario Ruccione (muzyka) i Giuseppe Fiorelli (tekst). To rekordowa, ze wzgl─Ödu na czas trwania, piosenka w historii Eurowizji. Trwa┼éa ┼é─ůcznie 5 minut i 9 sekund i to z jej powodu EBU od 1958 roku wprowadzi┼éo zasad─Ö, ┼╝e konkursowy utw├│r nie mo┼╝e by─ç d┼éu┼╝szy ni┼╝ 3,5 minuty (p├│┼║niej skr├│cono czas do 3 minut). Nunzio by┼é pierwszym m─Ö┼╝czyzn─ů ┼Ťpiewaj─ůcym dla W┼éoch na Eurowizji. Zanim trafi┼é na konkurs, mia┼é ju┼╝ na koncie 7 singli, wydanych przez wytw├│rni─Ö Odeon, wyst─ůpi┼é te┼╝ w czterech filmach.

Pierwsza Eurowizja z pełnymi wynikami

Podczas Eurowizji 1957 we Frankfurcie startowa┼éo dziesi─Ö─ç pa┼ästw, a W┼éochy prezentowa┼éy si─Ö jako czwarte w kolejno┼Ťci, pomi─Ödzy debiutuj─ůcymi Austri─ů i Wielk─ů Brytani─ů. To w┼éa┼Ťnie brytyjskie jury da┼éo Italii najwi─Öcej punkt├│w – 2 g┼éosy. Podobnie zrobi┼éa Holandia. Luksemburg, Belgia i Dania dorzuci┼éy po jednym, wi─Öc ┼é─ůcznie Nunzio zebra┼é 7 punkt├│w i zaj─ů┼é 6. miejsce. Punkt wi─Öcej mieli Luksemburg i Niemcy, a punkt mniej Wielka Brytania. W┼éoskie jury doceni┼éo ca┼éuj─ůc─ů si─Ö na scenie par─Ö z Danii (3 punkty), ale najwy┼╝sz─ů not─Ö przyznano Luksemburgowi (4 punkty). Zwyci─Öska Holandia dosta┼éa z W┼éoch 1 punkt. Wyniki g┼éosowania juror├│w RAI przedstawi┼é Nunzio Filogamo, prowadz─ůcy Sanremo 1957, z kolei komentatork─ů dla Programma Nazionale by┼éa Bianca Maria Piccinino, dziennikarka i prezenterka, kt├│ra ma teraz 97 lat. Po powrocie z Eurowizji Nunzio Gallo nadal bra┼é udzia┼é w r├│┼╝nych festiwalach, a w tym samym roku wygra┼é Concorso Nazionale della Piedigrotta. Rok p├│┼║niej triumfowa┼é podczas Festival di Napoli Odnosi┼é te┼╝ spore sukcesy fonograficzne, wi─Öc w 1962 powr├│ci┼é do Sanremo ju┼╝ jako gwiazda. Sprawdza┼é si─Ö tak┼╝e jako aktor, wyst─Öpuj─ůc w wielu filmach. W 1959 roku po┼Ťlubi┼é Bianc─Ö Mari─Ö Varriale, z kt├│r─ů mia┼é czw├│rk─Ö dzieci.

23 wrze┼Ťnia 2007 roku, kr├│tko po swoich ostatnim publicznym wyst─Öpie i otrzymaniu nagrody za ca┼éokszta┼ét tw├│rczo┼Ťci dozna┼é rozleg┼éego wylewu krwi do m├│zgu. Trafi┼é do szpitala w Neapolu, gdzie sp─Ödzi┼é wiele miesi─Öcy. Na pocz─ůtku 2008 przeniesiono go do innej kliniki, jednak jego stan nadal si─Ö pogarsza┼é. Trzy dni przed ┼Ťmierci─ů trafi┼é do o┼Ťrodka rehabilitacyjnego w Telese Terme, gdzie si─Ö urodzi┼é. Niestety 22 lutego zmar┼é w wieku 79 lat. W swojej karierze wyda┼é trzy albumy (ostatni z 1978), jedena┼Ťcie EP-ek i 85 singli. Pojawi┼é si─Ö w ponad 20 filmach, w tym w „La guerra di Mario” z 2005 roku. Aktywny muzycznie by┼é do samej ┼Ťmierci.

Fot: Italia Canora

%d bloger├│w lubi to: