Eurowizyjna Historia Izraela. Odcinek 02: 1974 – „Keveret” czyli „Sekunda”. Ukryte przesłanie polityczne i przełomowy dla izraelskiego rocka zespół!

Na pierwszy rzut oka (i ucha) to wesoły utwór w formie przyśpiewki, ale ukrywa w sobie polityczną wiadomość. Poznajcie drugiego reprezentanta Izraela – zespół Keveret, niezwykle istotny dla historii izraelskiej muzyki pop-rock! 

Po sukcesie z 1973 roku telewizja IBA ponownie wystartowała w Eurowizji, jednak tym razem postawiła na zupełnie inne brzmienia. Do Brighton wysłano zespół Keveret, który działał w latach 1973-1976. Chociaż były to jedynie trzy lata, w Izraelu formacja uznawana jest za przełomową dla lokalnej historii rocka i popu. Założyli ją Danny Sanderson, Gidi Gov, Alon Oleartchik, Efraim Shamir i Meir Fenigstein, którzy poznali się w wojsku. Swój pierwszy album wydali już w 1973 roku i szybko zdobyli sławę, otrzymując m.in. tytuł „Zespołu Roku” przyznanego przez Galei Tzahal (radio Sił Obronnych Izraela) i IBA. Ze względu na pseudonim jednego z członków, na Keveret często mówiło się też Poogy.

Telewizja IBA wewnętrznie wskazała Keveret do tytułu reprezentanta Izraela z utworem „Natati La Khayay” („Dałem jej moje życie”). Kompozytorem utworu jest Danny Sandersson, który wraz z Alonem Oleartchikiem napisał tekst piosenki, pełen aluzji i skojarzeń, tak jak to grupa Poogy miała w zwyczaju i z czego była znana. Na pierwszy rzut oka tekst jest o miłości, ale sam Sandersson potwierdził polityczne konotacje, a w słowach utworu umieścił swój osobisty protest przeciwko działaniom ówczesnej premier, Goldy Meir i planom utworzenia niepodległego państwa palestyńskiego. Piosenka powstała też w wersji angielskiej pt. „She looked me in the eye”, jednak Sandersson tworząc tekst w tym języku nie sugerował się treścią utworu oryginalnego.

Podczas Eurowizji 1974 Keveret wystąpili z numerem 6., pomiędzy debiutującą Grecją, a zespołem z Jugosławii. W ówczesnym systemie głosowania otrzymali 11 punktów co dało im 7. miejsce i remis z Tiną Reynolds z Irlandii. Trzy punkty więcej miały Wielka Brytania z Olivią Newton-John, Luksemburg z Ireen Sheer oraz Monaco z Romualdem, natomiast jeden punkt mniej zdobyły Hiszpania i Belgia. Najwięcej punktów – trzy – dały Włochy, po 2 punkty przekazały Holandia, Portugalia i Wielka Brytania, a po jednym Szwecja i Irlandia. Izraelskie jury nie przyznało żadnej trójki, a dwa punkty otrzymały Finlandia, zwycięska Szwecja (ABBA) oraz Luksemburg. Po jednym punkcie obdarowano Monako, Holandię, Irlandię i Włochy. Punkty z Izraela ogłosił Yitzhak Shim’oni, dyrygentem orkiestry był zaś Yonathan Rechter, członek Keveret który… nie zmieścił się z resztą grupy na scenie, gdyż obowiązywało ograniczenie max. 6 osób występujących. Telewizja IBA ponownie nie przygotowała hebrajskiego komentarza dla swoich widzów.

Chociaż 7. miejsce nie zostało w Izraelu uznane za sukces, to jednak Keveret zaraz po Eurowizji wydali kolejny utwór (i nagrali go także po angielsku), a w sierpniu pojawił się ich drugi album (zawierający eurowizyjny utwór). Ze względu na porażkę w trakcie amerykańskiej trasy koncertowej (członkom grupy nie udało się podpisać istotnego kontraktu płytowego) doszło do napięć w zespole i ostatecznie ogłoszono koniec działalności. Każdy poszedł swoją drogą, ale już w 1984 roku doszło do pierwszego zjednoczenia w ramach krótkiej, ale bardzo dobrze przyjętej przez publikę trasy koncertowej. Kolejny powrót ogłoszono w 1990 roku (na potrzeby trasy koncertowej i nagrywania filmu dokumentalnego o zespole), a w 1998 panowie znów wystąpili razem, ale podczas jednego widowiska z okazji obchodów 50-lecia powstania Izraela. Od 2013 roku Keveret (Poogy) znów razem koncertują.