Historia Portugalii na ESC – 2015-2017 Od porażki w półfinale do wielkiego triumfu

Pomimo braku awansu w 2014 roku telewizja portugalska nie poddała się i nieco rozbudowała Festival da Cancao w 2015 roku, dodając dwa półfinały i superfinał. Całość odbyła się w okresie od 3 do 7 marca. Pierwszy półfinał prowadzili Jorge Gabriel i Joana Teles, drugi Jose Carlos Malato i Silvia Alberto, a finał Catarina Furtado i Julia Isidro. Nie zorganizowano otwartego konkursu, a RTP zaprosiła 12 kompozytorów, którzy mieli przygotować piosenki i zdecydować o tym, kto je zaśpiewa. W każdym półfinale usłyszeliśmy po 6 utworów – 2 z nich (zgodnie z wynikami televotingu) awansowały do finału, a trzecią wybierali jurorzy. Łącznie w finale usłyszeliśmy 6 piosenek, a do superfinału przeszły dwie najwyżej ocenione przez widzów i jedna faworytka jury. W ostatniej rundzie decydowali już tylko widzowie.

W pierwszym półfinale wygrała Leonor Andrade z piosenką „Há um mar que nos separa”, a drugie miejsce miała Yola Dinis. Do finału wszedł też Goncalo Tavares, chociaż u widzów był dopiero piąty. Odrzucono m.in. reprezentantkę Portugalii z lat 80. – Adelaidę Ferreirę, zajęła 4. miejsce. W drugiej grupie widzowie najwyżej ocenili Teresę Radamanto, a druga była Simone de Oliveira, legendarna reprezentantka Portugalii. W finale znalazło się też miejsce dla Jose Freitasa, który u widzów miał 4. miejsce. Diana Piedade została zdyskwalifikowana. W finale wygrała Leonor, drugie miejsce miała Teresa, a do superfinału jury wpuściło też Goncalo Tavaresa, chociaż widzowie dali mu 5. miejsce. Simone de Oliveira zajęła trzecią lokatę. Dokładnie taki sam układ był w superfinale – zwyciężyła Leonor Andrade, Teresa zajęła drugie, a Goncalo trzecie miejsce. Co ciekawe, najliczniejszą widownię miał pierwszy półfinał (826 tys. widzów) – finał śledziło 750 tys. widzów.

Leonor Andrade urodziła się w 1994 roku w Barreiro. Popularność zdobyła dzięki uczestnictwu w programie „The Voice 2014” oraz jako Joana Luz w popularnej telenoweli. W 2016 roku wydała debiutancki album „Setembro”, a najnowszy utwór „Nao” pojawił się w tym roku (razem z teledyskiem). Piosenkę eurowizyjną, której tytuł oznacza: „Morze jest tym co nas rozdziela” napisał Miguel Gameiro. Na oficjalnym singlu promocyjnym znalazły się dwie wersje akustyczne piosenki, a także wariant po angielsku i hiszpańsku.

Portugalia znalazła się w koszyku razem z m.in. Polską, Czechami, Mołdawią czy Rumunią, ostatecznie przydzielono jej 7. pozycję startową (między Norwegią a Czechami) w drugim półfinale (który zamykała Polska). Leonor zdobyła jedynie 19 punktów i 14. miejsce na 17 możliwych – miała 5 punktów więcej od Islandii, ale o 14 mniej od Czech. 6 punktów przekazała Szwajcaria, po 4 Czarnogóra i Słowenia, 3 Azerbejdżan i po 1 Wielka Brytania i Niemcy. Portugalia zarówno u jury (24 punkty) jak i u widzów (23 punkty) była na miejscu 13. Należy jednak podkreślić, że widzowie ze Szwajcarii przyznali jej 12 punktów – niestety po ingerencji jurorów ta dwunastka zamieniła się w „jedynie” 6 punktów. Leonor miała też pecha – jej próba generalna (jurorska) musiała być powtórzona ze względu na problemy dźwiękowe.

Portugalska dwunastka trafiła do zwycięskiej Szwecji, 10 dostał Izrael, a 8 Norwegia. Polska otrzymała 2 punkty. Widzowie z Portugalii woleli w finale zobaczyć Czechy (dali 1 punkt) niż Litwę (pozostawili z zerem). W finale ich dwunastka powędrowała do Włoch, 10 otrzymała Rosja, a 8 zwycięska Szwecja. Hiszpania zasłużyła na 3 punkty, Polska już niestety na zero. Punktację podawała Suzy, bohaterka Eurowizji 2014, a konkurs komentowali Hélder Reis i Ramon Galarza.

W 2016 roku konkurs Eurowizji organizowano w Szwecji, a Portugalia…nie wzięła w nim udziału, po raz trzeci omijając konkurs, którego gospodarzem było SVT. Tym razem jako powody podano brak odpowiedniego procesu selekcyjnego i restrukturyzację RTP. Jak było naprawdę? Nie wiadomo. Podobnie jak w przypadku pauzy w 2013 roku telewizja portugalska zapowiedziała rychły powrót i tak też się stało. W 2017 roku zorganizowano preselekcje z dwoma półfinałami i zaproszono kompozytorów. Jedną z autorek była Luisa Sobral, która napisała balladę „Amar pelos dois” dla swojego brata Salvadora…Resztę historii już znacie…

Kilka faktów:

  • Od 1964 do 2017 roku Portugalia wystartowała w Eurowizji 49 razy. Pięćdziesiąty reprezentant będzie jednocześnie przedstawicielem gospodarzy – piękny jubileusz!
  • Portugalia nigdy nie wysłała na Eurowizję utworu pozbawionego języka portugalskiego. Trzykrotnie zdecydowała się na utwory dwujęzyczne (gdzie drugim językiem był angielski), raz na piosenkę z tekstem także po angielsku, francusku i hiszpańsku.
  • Poza rokiem 2005 Portugalia zawsze wybierała reprezentanta poprzez Festival da Cancao, w bardzo różnych formatach.
  • Kraj jedynie 10 razy znalazł się w czołowej dziesiątce, a tylko raz w pierwszej piątce. Najniższym miejscem w finale jest pozycja 24. z 1997 roku i wtedy padło też drugie portugalskie „zero punktów”. Pierwszy raz Portugalia nie dostała punktów w 1964 roku – w trakcie debiutu. Trzy razy ten kraj zajmował ostatnie miejsce.
  • Na 13 startów w półfinałach/kwalifikacjach Portugalia cztery razy znalazła się w top10 i dwa razy w top3. Dwukrotnie zajmowała „pierwsze miejsce pod kreską”, a najniższą lokatą było 19. miejsce z 2006 roku.
  • Chociaż Portugalia notorycznie unika Eurowizji w Szwecji, to właśnie ten kraj dostał od niej najwięcej punktów (licząc finały i półfinały). Drugie miejsce ma Hiszpania, a trzecie Włochy. Hiszpania jest z kolei krajem, który najbardziej wspiera Portugalię punktowo. Druga jest Francja, trzecia Szwajcaria.

Cały cykl historyczny dotyczący Portugalii zostanie wkrótce opublikowany jako plik PDF. 

One comment

  1. Świetna seria, serdecznie dziękuję jej autorom! Czy możemy się spodziewać podobnych serii z historią innych krajów, czy był to tylko swego rodzaju hołd dla tegorocznego zwycięzcy? 🙂

    Polubienie

Możliwość komentowania jest wyłączona.

%d blogerów lubi to: