Za udział Portugalii w Eurowizji odpowiedzialna jest aktualnie stacja RTP (Radio e Televisao de Portugal), powstała w 2004 roku z połączenia Radiodifusao Portuguesa (RDP) i Radiotelevisao Portuguesa. Najpierw jednak było ENR czyli Emissora Nacional de Radiodifusao, które powstało w 1935 roku i było jednym z nadawców-założycieli Europejskiej Unii Nadawców w 1950 roku. Po Rewolucji Goździków ENR zamieniono na RDP. Telewizja powstała w 1955 roku, a transmisję swojego sygnału rozpoczęła w 1956 roku ze studia w Lizbonie. Regularne nadawanie rozpoczęto w 1957 roku.

Portugalia zadebiutowała podczas Eurowizji 1964 organizowanej w Kopenhadze 21 marca. Aby wybrać reprezentanta nadawca zorganizował pierwszą edycję „Festival RTP da Cancao” 2 lutego w Lizbonie. Prezenterami byli Maria Helena Fialho Gouveia i Henrique Mendes. Organizacja pierwszego festiwalu w historii telewizji było sporym wyzwaniem, a i widzowie oraz dziennikarze mieli wobec nadawcy ogromne oczekiwania. Niestety, bardziej niż piosenki, wykonawcy czy kompozytorzy, media przyciągnęły tematy polityczne oraz fakt, że Portugalia wciąż była państwem rządzonym przez dyktatora Antonia de Oliveiry Salazara. Portugalię w latach 1933-1974 określano mianem „Nowego Państwa (Estado Novo)”.

W finale festiwalu zaprezentowano 12 utworów, wszystkie wykonane zostały przy akompaniamencie orkiestry dowodzonej przez maestro Armando Alberto Tavaresa Belo, zmarłego w 1993 roku. O tytuł pierwszego reprezentanta Portugalii walczyło 6 wykonawców, każdy z nich śpiewał po dwa utwory. Wśród uczestników znaleźli się Artur Garcia, Gina Maria i Guilherme Kjolner oraz wykonawcy, którzy w kolejnych latach pojawią się na Eurowizji – Madalena Iglesias oraz Simone de Oliveira.

O wynikach decydowali jurorzy z 18 regionów Portugalii. Punkty podawano zgodnie z kolejnością alfabetyczną nazw regionów. Każda komisja miała do rozdysponowania 15 punktów i mogła rozdzielić je w dowolny sposób, np. dystrykt Leiria przyznał aż 14 punktów piosence „Olhos nos olhos” Simone de Oliveiry, z kolei Lizbona i Santarem przyznały punkty aż ośmiu utworom. Wszystkie regiony przydzieliły punkty piosence „Oracao (Modlitwa)” wykonanej przez Antonia Calvairo. Łącznie zdobył on aż 79 punktów, w tym 10 z dystryktu Vila Real czy 9 z Viana do Castelo oraz Faro. Cztery regiony przyznały najniższą notę – 1 punkt. Na drugim miejscu z dorobkiem 56 punktów znalazł się utwór „Lindo par” (wyk. Guilherme Kjolner), a na trzecim „Olhos nos olhos” Simone de Oliveiry (53 punkty). Drugi utwór Antonia – „Para cantar Portugal” zdobył tylko 11 punktów i 6. Miejsce. Trzy piosenki zakończyły rywalizację na ostatnim miejscu, z zerem głosów – były to kompozycje wykonywane przez Artura Garcię, Ginę Marię oraz Madalenę Iglesias.

Antonio Calvario urodził się w 1938 roku w Mozambiku. W 1960 roku wygrał „Festival da Cancao Portuguesa” w Porto. W tym samym roku wygrał pierwszy singiel. Debiutancki album przygotował w 1967 roku, a ostatnie wydawnictwo podpisane jego nazwiskiem wydane zostało w 2008 roku. W 2003 roku Luis Guimaraes wydał biografię piosenkarza. Wokalista współpracował m.in. z Madaleną Iglesias czy Simone de Oliveirą. Utwór „Oracao” napisany został przez Joao Nobre (muzyka), Francisco Nicholsona i Rogerio Bracinhę (tekst). Całość wykonana została oczywiście po portugalsku, w stylu „chanson”, bardzo popularnym w tych latach na Eurowizji.

Niestety, debiut Portugalii okazał się wielką porażką. Antonio wystąpił jako jedenasty, po reprezentancie Monako, a przed zwyciężczynią – Gigliolą Cinquetta z Włoch. Nie otrzymał żadnego punktu i zajął ostatnie miejsce, remisując z Niemcami, Jugosławią oraz Szwajcarią. Tym samym Portugalia została pierwszym debiutantem, który nie otrzymał żadnych punktów podczas swojego pierwszego udziału w Eurowizji. Porażkę tłumaczy się niechęcią Europy do dyktatur i ponoć jakość „Oracao” przyćmiła sytuacja polityczna. Podkreślany jest też fakt, że Portugalia znalazła się na dnie rankingu razem z Niemcami Zachodnimi oraz titowską Jugosławią. Jury portugalskie przyznało maksymalną notę pięciu punktów Włochom, trzy punkty dostała Francja, a jeden Belgia. Sąsiednią Hiszpanię pozostawiono z zerem. Komentatorem dla RTP był Gomes Ferreira, a Maria Manuela Furtado podawała punkty z Lizbony.

Reklamy