IX Grande Prémio TV da Canção 1972 odbyło się 21 lutego, prowadzącymi byli Alice Cruz i Carlos Cruz. Konkurs charakteryzował się…brakiem kobiet w stawce! O wyjazd na Eurowizję walczyło ośmiu panów. Zmieniono też sposób głosowania – zachowano głosowanie 18 regionów kraju (każdy region miał jednak aż 20 punktów do rozdania), a dodatkowo utworzono specjalne jury RTP składające się z ośmiu osób – każdy członek tej komisji miał do rozdysponowania 10 głosów.
Głosowanie wygrał Carlos Mendes, który wykonał utwór „A Festa da vida” autorstwa Jose Calvario i Jose Nizy. Zdobył aż 227 punktów, pozostawiając na drugim miejscu Paco Bandeirę ze stratą aż 150 punktów! Trzeci był Manuel Vargas, któremu przyznano już tylko 37 punktów. Fernando Tordo zajął ostatnie, ósme miejsce – miał jedynie 10 punktów. Carlos Mendes to drugi wokalista z Portugalii który miał szansę ponownie reprezentować swój kraj na Eurowizji. Po raz pierwszy śpiewał dla swojego kraju w 1968 roku zajmując 11. miejsce, najwyższe do 1971, gdy ten rekord pobiła Tonicha.
Carlos nie był jedynym powracającym uczestnikiem tej Eurowizji. Luksemburg ponownie wysłał Vicky Leandros, Szwecja grupę Family Four, a Jugosławia Terezę Kesoviję, która wcześniej śpiewała dla Monako. Portugalia wystartowała jako siódma, pomiędzy Norwegią a Szwajcarią. Zdobyła 90 punktów co dało jej wyśmienite, siódme miejsce na osiemnaście startujących państw! Tym samym Carlos poprawił swój osobisty rezultat z 1968 roku, ale też ustanowił nowy rekord dla całego kraju. Najwięcej, bo aż 10 punktów dał Portugalii Luksemburg. Dziewiątkę przekazały Włochy, a siódemkę Irlandia, Hiszpania, Szwecja oraz Belgia. Najmniej dało jury z Norwegii i Finlandii – tylko 2 punkty. Portugalska komisja nie przekazała żadnemu państwu swojej „dziesiątki” – najwyżej oceniono Włochy i zwycięski Luksemburg, dając jednak tylko 7 punktów. Portugalska szóstka trafiła do Niemiec, i Hiszpanii, a najniższa ocena (2 pkt) do Francji, Szwajcarii, Malty i Monako. Portugalia była jednym z czterech państw, które dostało maksymalną dziesiątkę. W skład jury RTP weszli Pedro Sousa Macedo i Maria João Aguiar. Transmisję przeprowadziła stacja RTP1 (z komentarzem Henrique Mendesa) oraz radio RDP Antena 1 (z komentarzem Amadeu Meireles).
Piosenka „A Festa da vida” zyskała sporą popularność w kraju. „To dość powtarzalny motyw, portugalskie piosenki często są zapamiętane w kraju z uwagi na tekst i kontekst historyczny. 1972 to już początkowe lata buntu. W 1970 roku zmarł dyktator Salazar a w 1974 wybuchnie Rewolucja Goździków. Po 40 latach reżimu piosenka, mówiąca o wolności i o celebrowaniu życia, zdecydowanie ma drugie dno” – tłumaczy nasz portugalski specjalista, Tymon Chwalisz. O czym śpiewał Mendes?
Niech wszyscy wyjdą z własnej woli
Niech nie przypominają o tęsknocie/przeszłości
Niech przyjdą młodzi i starzy
Lecz niech nie dają mi porad!
Miną aż 24 lata, aż ktoś poprawi rezultat Portugalii osiągnięty przez Carlosa Mendesa! Ponoć Europejska Unia Nadawców zaoferowała telewizji RTP zwycięstwo w 1972 roku, jednak nadawca się na to nie zgodził. Ile prawdy w tej plotce? Zapewne nigdy się nie dowiemy.
DZIENNIK-EUROWIZYJNY.pl 