🇳🇱 HISTORIA HOLANDII NA EUROWIZJI – 2013 – Anouk przywraca rodakom wiarę w Eurowizję. Pierwsze top10 w XXI wieku

W roku 2012 telewizja holenderska po raz ostatni zorganizowała „Nationaal Songfestival”. Pod koniec roku tradycyjnie pojawiły się spekulacje o tym, że Anouk może reprezentować kraj w kolejnej Eurowizji. Tego rodzaju plotki pojawiały się regularnie w ostatnich latach, jednak tym razem się potwierdziły. 17 października ogłoszono, że to właśnie ta piosenkarka pojedzie do Malmo. Jej utwór opublikowano 11 marca. Co ciekawe, Anouk wyrażała zainteresowanie Eurowizją już wcześniej, jednak podkreślała, że chce jechać na konkurs bez udziału w preselekcjach, na co nadawca nie chciał się zgodzić. Ostatecznie zmienił zdanie, całkowicie przechodząc na wybór wewnętrzny. Ten format wyboru reprezentanta będzie od tej pory stosowany co roku i nadawca wykorzysta go też w 2020.

Anouk Teeuwe urodziła się w 1975 roku w Hadze. Jej pierwszym singlem było „Mood Indigo” z 1996, a debiut na listach przebojów zanotowała rok później piosenką „Nobody’s wife”, który nie tylko stał się hitem w Holandii, ale też w Belgii, Francji, Niemczech czy krajach skandynawskich. Pierwszy album „Together alone” trafił na listy najpopularniejszych albumów w 10 krajach. Do Eurowizji wydała sześć płyt, a w trakcie konkursu premierę miał album „Sad Singalong Songs”. Po Eurowizji pojawiły się jeszcze cztery nowe płyty, w tym najnowszy „Wen d’r maar aan” z 2018 roku. Anouk ma też na koncie 5 albumów koncertowych. W latach 1998-2006 dwunastokrotnie była nominowana do prestiżowych nagród Dutch TMF Awards, które wygrała 10 razy. Miała już chyba tak dość tych wyróżnień, że w 2006 ogłosiła, by więcej jej nie nominować, bo promowanie co roku tych samych twarzy jest nudne. Ma też na koncie 9 nagród Edison, 10 triumfów w 3FM Radio Awards, 4 nagrody TMF w Belgii oraz dwie nagrody MTV Europe Music Awards dla najlepszego wykonawcy Belgii i Holandii. Aktualnie ma 44 lata, szóstkę dzieci i swoją gwiazdę na Walk of Fame przy stadionie Gelredome. W 2015 roku była jednym z jurorów w 6. edycji „The Voice”.

Balladę „Birds” napisała razem ze Szwedem Tore Johanssonem oraz Martinem Gjerstadem. Oficjalna wersja trwała prawie 3 i pół minuty, więc na potrzeby Eurowizji została skrócona. Oczywiście nie obyło się bez kontrowersji, bo Anouk puściła fragment utworu w trakcie wywiadu dla radia 3FM, który odbył się już w listopadzie 2011. EBU uznało, że nie miało to wpływu na przewagę wśród konkurencji na Eurowizji 2013, więc nie doszło do dyskwalifikacji. Piosenka dotarła do pierwszego miejsca Single Top 100 i 3. miejsca Dutch Top 40, była też notowana w Austrii, Belgii, Finlandii, Niemczech, Islandii, Irlandii, Szwecji i Wielkiej Brytanii. Singiel pokrył się w Holandii platyną. Do utworu powstał piękny teledysk wyreżyserowany przez Danę Nechushtan. Co ciekawe, pierwszy eurowizyjny utwór holenderski również dotyczy ptaków – „De vogels van Holland”.

Oczekiwania fanów lokalnych jak i zagranicznych były ogromne, ale Anouk już w Malmo zdobyła serca dziennikarzy poprzez świetne konferencje prasowe i otwartość, ale też konsekwencję. Nie uczestniczyła np. w ceremonii otwarcia Eurowizji i nie spacerowała po czerwonym dywanie twierdząc, że po prostu nie lubi takich eventów i woli obejrzeć w hotelu film na DVD. Przed ESC 2013 Holandia trafiła do koszyka z Maltą, Belgią, Bułgarią, Cyprem i Grecją, wylosowano dla niej 1. półfinał i przyznano 8. pozycję startową, czyli zamykającą pierwszą połowę, co świadczyło o tym, że Holandia była faworytem. Anouk wystąpiła po reprezentantce Ukrainy, a przed formacją z Czarnogóry. Zdobyła 75 punktów, co dało jej 6. miejsce na 16 wykonawców. Pierwszy awans do finału od 2004 roku! Organizatorzy szybko wyczuli hype na Holandię i Anouk, więc do ostatniej chwili trzymali tę reprezentację w niepewności. Gdy Petra Mede ogłaszała ostatniego finalistę, wszyscy skandowali „Anouk, Anouk” i „Netherlands”. Radości nie kryli też komentatorzy.

Co ciekawe, Holandia zremisowała punktowo z Belgią, jednak punkty dostała od jednego kraju mniej, co spowodowało przegraną względem sąsiada. 12 punktów dostała właśnie od Belgii, 10 od Danii, po 8 z Austrii, Szwecji i Wielkiej Brytanii, 7 z Estonii i Litwy, 5 z Irlandii, 3 ze Słowenii i Rosji, 2 z Czarnogóry i po jednym z Serbii i Włoch. Punktów nie dały jej tylko kraje południowo-wschodniej Europy. Gdyby o wynikach decydowali tylko widzowie, Anouk zajęłaby 9. miejsce, pomiędzy Białorusią a Chorwacją. U jurorów była wyżej – na 6. miejscu, między Austrią a Belgią. W finale wystartowała z 13. pozycji startowej, czyli znów zamykała I połowę – tym razem ulokowano ją między Armenią a Rumunią. Zdobyła 114 punktów co dało 9. miejsce. 6 punktów więcej miała Malta, a 30 mniej Węgry. 12 punktów znów dała Belgia, 10 Dania, po 8 Szwecja, Austria, Norwegia, Finlandia i Islandia, 7 Estonia i Słowenia, 6 Wielka Brytania i Irlandia, 5 Węgry, 4 Albania, Szwajcaria i Litwa, 3 Rosja, 2 Rumunia i Macedonia. W oddzielnych głosowaniach Holandia zajęłaby 11. miejsce w televotingu (remis z Włochami) i 7. w głosowaniu jury.

W półfinale Holandia przyznała 12 punktów zwycięskiej Danii, 10 dała Belgii, a 8 Ukrainie. W top10 miała też Chorwację i Serbię, które nie awansowały, a punktów nie dała Litwie. Pomiędzy półfinałem a finałem doszło do małego skandalu, gdyż wyciekły nazwiska dwóch holenderskich jurorów, a wtedy było to ściśle tajne. Na wyraźne polecenie EBU telewizja TROS wymieniła dwóch członków komisji po półfinale. W skład jury półfinałowego weszli m.in. Kim-Lian van der Meij, która pół roku wcześniej po raz drugi prowadziła Eurowizję Junior oraz komentator Cornald Maas. To właśnie Maas (oraz Eric van Tijn) zostali odsunięci z obrad jury przez EBU i TROS po wycieku ich nazwisk. W finale jurorzy i widzowie z Holandii 12 punktów dali sąsiedniej Belgii, 10 dostała zwycięska Dania, a 8 Malta. Punktację podał Cornald Maas, a konkurs komentowali dla BVN i Nederland 1 Jan Smit oraz Daniel Dekker. Warto dodać, że „Birds” z Holandii nie wygrało żadnej nagrody w ramach Marcel Bezencon Awards, nie znalazło się też w top5 głosowania OGAE. Była to ostatnia Eurowizja w którą zaangażowała się stacja TROS. Od 2014 będzie to telewizja AVROTROS.

Po raz pierwszy od 2004 roku Holandia wystartowała w finale i po raz pierwszy od 1999 zajęła miejsce w czołowej dziesiątce, co uznane zostało za ogromny sukces w kraju. W całej historii Holandia aż sześć razy zajmowała 9. miejsce – pierwszy raz miało to miejsce w 1958 roku, jednak wtedy była to jednocześnie ostatnia lokata. Anouk przywróciła Holendrom wiarę w Eurowizję, ale jak się później okazało – kolejne sukces dopiero się pojawią!

Żródło: Wiki Fandom

%d blogerów lubi to: