Chociaż Portugalia w 2003 roku wróciła na Eurowizję, nie oznaczało to wskrzeszenia Festival da Cancao w formatach, jakie znaliśmy przed 2002 rokiem. Reprezentantką kraju została Rita Guerra, wokalistka wybrana przez RTP wewnętrznie. Zorganizowano jedynie preselekcje, podczas których widzowie wybierali utwór na konkurs. Całość przygotowano w ramach popularnego show Operação Triunfo, chociaż Rita nie miała z nim zbyt wiele wspólnego. Wśród uczestników pierwszej edycji OT znaleźli się m.in. Filipe Gonçalves, Joana MeloRui Drummond, a show wygrała Sofia Barbosa.

Podczas drugiej gali Operação Triunfo Rita Guerra wykonała publicznie trzy utwory: „Deixa-me sonhar (só mais uma vez)”, „Prazer no pecado” oraz „Estes dias sem fim” i rozpoczęło się głosowanie publiczności, które trwało do 2 marca czyli do III gali OT. Wtedy też podano wyniki i przytłaczającą większością głosów wygrała ballada „Deixa-me sonhar” zdobywając aż 75% poparcia. „Prazer no pecado” miało 15%, a „Estes dias sem fim” tylko 10%. Co ciekawe, pierwotnie reprezentantem Portugalii w 2003 miał być zwycięzca pierwszej edycji Operação Triunfo jednak ze względu na opóźnienia w produkcji show, telewizja RTP nie była w stanie zakończyć programu i wyłonić triumfatora przed terminem zgłoszenia reprezentantów i piosenek do Europejskiej Unii Nadawców. Rita Guerra była więc opcją zapasową.

Rita Maria de Azevedo Mafra Guerra urodziła się w 1967 roku w Lizbonie. W Festival da Cancao startowała tylko raz – w 1992 roku, zajmując 2. miejsce. Wtedy też wydała debiutancki album. Do tej pory ma na koncie osiem płyt, w tym specjalną edycję albumu „Rita” wydaną w 2006 roku. Już w wieku 17 lat urodziła pierwsze dziecko – owoc małżeństwa z 12 lat starszym mężczyzną. Niestety, stała się ofiarą przemocy domowej – jej mąż zakazał jej m.in. komunikować się z rodziną. Z drugiego małżeństwa Rita ma dwójkę dzieci. Trzecie małżeństwo wokalistki trwało jedynie 4 miesiące. Mało kto wie, że udział w Eurowizji 2003 w Rydze był dla Guerry ogromnym wyzwaniem ale też cierpieniem – dzień przed finałem brat wokalistki zginął w wypadku samochodowym.

Portugalia miała prawo startu w 2002 roku, ale zrezygnowała, zwalniając miejsce dla Łotwy, która…wygrała konkurs. Nadawca RTP wrócił do Eurowizji w 2003 roku razem z telewizjami z Islandii, Irlandii, Polski, Holandii i Norwegii, które miały zakaz startu w 2002 roku. Rita wystąpiła z siódmym numerem startowym – pomiędzy Bośnią a Chorwacją. Pomimo fenomenalnego wykonania ballady „Deixa-me sonhar” autorstwa Paulo Martinsa, wokalistka zajęła jedynie 22. miejsce (na 26 uczestników) z 13 punktami na koncie. Należy podkreślić, że Rita była pierwszą reprezentantką Portugalii, która na Eurowizji zaśpiewała utwór z fragmentem po angielsku. Bilingwalna wersja eurowizyjna tego utworu nie została jednak nigdy nagrana.

Z największym wsparciem punktowym jak zwykle (od momentu wprowadzenia televotingu) przyszła Francja (6 punktów). 3 punkty przekazała debiutująca Ukraina, po 2 Hiszpania (televoting) i Irlandia (jury). Portugalia pokonała w głosowaniu jedynie Wielką Brytanię, Maltę, Łotwę i Słowenię – z Estonią przegrała jednym punktem. Widzowie z Portugalii 12 punktów przekazali sąsiedniej Hiszpanii i Beth, którą na pewno kojarzyli z Operación Triunfo. 10 punktów dostała Austria, a 8 zwycięska Turcja. Ich Troje z Polski pozostali bez punktów. Helena Ramos podała portugalskie punkty, a konkurs dla RTP1 komentowała Margarida Mercês de Mello.

22. miejsce to drugi najgorszy rezultat Portugalii od czasu debiutu. Słabiej wypadła jedynie reprezentantka kraju z 1997 roku, która była 24. Start w 2003 roku był ostatnim udziałem Portugalii w finale Eurowizji aż do 2008 roku. Nowy format konkursu sprawił, że kraj trafił do rundy półfinałowej, z której nie mógł wyjść aż cztery lata.

Reklamy