Widmo kolejnej porażki i nieobecności na Eurowizji sprawiło, że Portugalia wzięła się ostro do roboty i Festival da Cancao, który miał wybrać reprezentanta na powrót w 2001 roku, rozpoczęto już w październiku. Zorganizowano pięć półfinałów, w każdym uczestniczyło po 10 kandydatów. Z każdej grupy do finału awansowały po dwa utwory – decydowali jurorzy. Aby zdecentralizować konkurs, każdą rundę zorganizowano w innym mieście i w innym miesiącu: październik – Setubal, listopad – Leiria, grudzień – Faro, styczeń – Funchal, luty – Ponta Delgada. Finał odbył się 7 marca w Santa Maria da Feira. Prowadzącymi byli Sónia Araújo i Cristina Möhler.

W pierwszym półfinale awansowali Euro (48 pkt) i TribUrbana (47 pkt). W drugim Monica Ferraz (43 pkt) i Nuno Junqueira (42 pkt). Z trzegiej grupy przeszli Patricia Colaco & Demo (45 pkt) oraz Sonia Mota (40 pkt), a z czwartego Fernando de Almeida (43 pkt) i Elizabete Soares (42 pkt). Jako ostatni do finału trafili MTM (38 pkt) i US 2 (37 pkt), przy czym ostatni półfinał był najbardziej wyrównany – aż trzy piosenki zajęły ostatnie miejsce z 20 punktami, gdzie w poprzednich grupach kandydaci z końcowych miejsc mieli mniej niż 10 pkt. W finale preselekcji triumfowała formacja MTM z utworem „So sei ser feliz assim” zdobywając 280 punktów w głosowaniu regionalnym. Drugie miejsce mieli Patricia Colaco i duet Demo (275 punktów), a trzecie Sonia Mota (257 punktów). Po raz pierwszy w historii finał Festival da Cancao nie był przez RTP transmitowany na żywo z powodu żałoby narodowej po tragedii w miejscowości Entre-os-Rios, gdzie 4 marca 2001 roku zawalił się most zabijając 59 osób.

MTM to zespół, którego nazwa jest skrótem od „Marco, Tony e Música”. W skład duetu weszli Marco Quelhas i Tony Jackson. Marco już w 1990 roku próbował swoich sił w preselekcjach – z zespołem Karamuru zajął wtedy 2. miejsce. W 1993 roku był współautorem utworu „A Cidade Até Ser Dia”, który dla Portugalii na Eurowizji zaśpiewała Anabela. Wtedy też wydał swój debiutancki album. Tony Jackson pochodzi z Angoli, przyjechał do Portugalii by studiować medycynę. Eurowizyjny utwór „So sei ser feliz assim” został napisany przez Marca Quelhasa, który nagrał też angielską wersję pt. „The Only Way”.

Portugalia powróciła na Eurowizję w 2001 razem z Bośnią, Grecją, Litwą, Polską i Słowenią, czyli państwami, którym zakazano startu w 2000 roku ze względu na zbyt niską średnią wyników z ostatnich pięciu lat. Reprezentacja Portugalii wystartowała z 11. pozycji startowej – pomiędzy Chorwacją a Irlandią. MTM uzbierali 18 punktów, co dało im 17. miejsce na 23 kraje. Po raz kolejny 12 punktów dali Portugalii widzowie z Francji, a pozostałe 6 punktów przekazała sąsiednia Hiszpania (także głosowanie widzów). Publiczność z Portugalii swoją najwyższą notę dała Francuzom, 10 punktów trafiło do Niemiec, a 8 do Danii. Sąsiedzi z Hiszpanii zdobyli 7 punktów, z kolei zwycięska Estonia (tak jak i Piasek z Polski) pozostała bez punktów. Portugalia była jedynym krajem, który nie dał piosence „Everybody” ani jednego głosu. Punktację z Lizbony prezentowała Margarida Mercês de Mello, a show komentował dla RTP1 Eládio Clímaco.

Siedemnaste miejsce Portugalia zajęła już po raz trzeci w swojej historii (wcześniej w 1978 i 1992 roku). Do udziału w Eurowizji 2002 zaproszono piętnaście państw, które w 2001 roku zajęły najwyższe miejsca oraz kraje, którym w tym roku odmówiono startu. Później rozszerzono jednak listę i pod uwagę wzięto 17 państw z rankingu 2001 co pozwoliło na start Izraela i Portugalii. Telewizja RTP zdecydowała jednak, że nie wyśle swojego reprezentanta do Estonii, co zwolniło miejsce Łotwie, która pojawiła się w stawce 2002 roku i wygrała cały konkurs! Co ważniejsze, w 2002 roku po raz pierwszy nie zorganizowano Festival da Cancao.

Rezultat MTM w 2001 roku spotkał się ze sporą krytyką w lokalnych mediach. Wiadomo było, że telewizja portugalska nie będzie miała prawa do startu w 2002 roku (chociaż później zmieniono zdanie). Media szybko zaczęły spekulować, że debiutujące wtedy show „Operacao Triunfo” będzie formułą wyboru reprezentanta na Eurowizję 2003. Nie znamy dokładnych powodów odrzucenia zaproszenia do udziału w ESC 2002 – mówi się jedynie o wewnętrznych problemach RTP. Sama Eurowizja była oczywiście transmitowana (komentował Eladio Climaco), ale jej poziom jak i wyniki głosowania były mocno krytykowane przez Portugalczyków. Uwaga mediów skupiła się głównie na reprezentantce Hiszpanii w której widziano nadzieję na zwycięstwo i organizację Eurowizji u sąsiadów. Co ciekawe, po finale wiele tytułów prasowych podało błędną informację, że Rosa zajęła szóste, a nie siódme miejsce.

Reklamy