Eurowizja dla Dzieci 2012, ABU Radio Song Festival, Historia Szwecji

Wielki znak zapytania

Najprawdopodobniej jeszcze długo poczekamy na oficjalną listę uczestników JESC 2012, bowiem z informacji zdobytych od EBU wynika, że spis krajów, które wystawią reprezentantów do Amsterdamu będzie formowany aż do października. Nigdy wcześniej taka sytuacja nie miała miejsca, ale w tym roku sprawa jest niezwykle poważna, bowiem po raz pierwszy ciężko jest uzbierać minimalną ilość – 11 krajów. Aktualnie do Amsterdamu szykuje się tylko dziesięć państw, w tym dwóch debiutantów – Albania i Izrael. Dwa kraje nadal są niepewne udziału. Pierwszym z nich jest Mołdawia, jedyny uczestnik JESC 2011, który jeszcze nie określił swoich planów wobec tegorocznego konkursu. Drugim jest Azerbejdżan, który ma w planach debiut podczas JESC w Holandii. Nadawcy z tych krajów podkreślają jednak, że decyzje nie zostały jeszcze podjęte i nie wiadomo, kiedy należy się spodziewać jakichkolwiek deklaracji. Jeśli dojdzie do debiutu Azerbejdżanu (co miało nastąpić już w 2008 roku), na Eurowizji dla Dzieci obecne będą wszystkie trzy kraje kaukaskie, a dodatkowo konflikt ormiańsko-azerski przeniesie się też na Juniora. Oikotimes twierdzi, że Azerbejdżan jest chętny do organizowania JESC 2013. Już wcześniej informowano, że organizowaniem jest zainteresowana także strona gruzińska – Gruzja to jedyny kraj Kaukazu, który jeszcze nie organizował konkursu EBU. Trzecim kandydatem ma być Belgia, która była gospodarzem JESC w 2005 roku.

TELEGRAM, TELEGRAM

Kolejne kraje dołączyły do stawki ABU Radio Song Festival. Dwóch reprezentantów wystawia Bhutan – będą to Dechen Wangmo z utworem „Black as Snow” i Sonam Tshewang z „Nga Num Che”.

Reprezentantem Sri Lanki będzie Surendra Perera z utworem „Wahi Pabalu Sali”. Co ciekawe, utwór wydany został już w 2009 roku, co oczywiście łamie regulamin festiwalu. Wszystkie dotychczas opublikowane utwory znaleźć można TUTAJ.

HISTORIA SZWECJI NA ESC – 2005 (cz. 1)

Kolejne rozbudowane Melodifestivalen przed nami. Na etapie telewizyjnym selekcje ruszyły 12 lutego, a zakończyły się wielkim finałem dokładnie miesiąc później. Tym razem każdą rundę prowadził inny duet. Wśród prowadzących znaleźli się m.in. Shan Atci, Markoolio czy Jill Johnson, natomiast w półfinałowych Interval Actach usłyszyć można było np. Bossona, Jessicę Andersson, Rogera Pontare czy Afro-dite. W finale gośćmi specjalnymi byli m.in. Carola, After Dark i Lena Philipson.

Pierwszy półfinał odbył się w Goteborgu i zwyciężyła go, niesiona popularnością „Min Karlek”, Shirley Clamp, ze szlagierem „Att alska dig”, który nadal jest hitem wielu eurowizyjnych imprez. Drugie miejsce wywalczyła formacja Nordman z „Odet var min vag”. Do dogrywki zakwalifikowali się Alcazar (zdobywcy jokera od SVT) z przebojem „Alcastar” oraz Linda Bengtzing z „Alla flickor”. Przedostatnie miejsce w półfinale zajęły Pay TV z utworem „Refrain, Refrain”.

W drugim półfinale (Linkoping) triumfował duet złożony z Fredrika Kempe i Sanny Nielsen. Wokaliści wspólnie wykonali „Du och jag mot varlden”. Pierwotnie Fredrik miał ten utwór śpiewać z Shirley Clamp. Drugie miejsce zdobyła posiadaczka „jokera” – Sanne Salomonsen z utworem „Higher ground”. Do rundy „2nd Chance” przeszli Josefin Nilsson oraz Cameron Cartio, wokalista znany w Polsce z hitu „Henna”. W MF wykonywał utwór „Roma”. Wśród wyeliminowanych znaleźli się m.in. Camilla Brinck, formacja Bodies Without Organs (debiutująca na MF) i Avalon, z wokalistą, który rozebrał się na scenie.

Trzeci półfinał zakończył się zwycięstwem Martina Stenmarcka i piosenki „Las Vegas”. Drugie miejsce wywalczył Jimmy Jansson za utwór „Vi kan gunga”. W dogrywce znaleźli się NaNa i LaGaylia Frazier. Szóste miejsce zajęła Jessica Folcker za szlagierowy przebój „Om natten”. Jeszcze niżej był utwór „We got it all” K2 i Alannay Mayes, który dostał się do selekcji dzięki zaproszeniu od SVT. Czwarty finał przyniósł zwycięstwo wielkiej faworytki – Nanne Gronvall, która była w MF 2005 jedyną uczestniczką z eurowizyjnym doświadczeniem. Jej „Hall om mig” wygrało półfinał, pokonując Caroline Wennergren i „A diffrent kind of love”, która zajęła 2. miejsce. Do dogrywki przeszli Matias Holmgren i Katrina & The Nameless z utworem napisanym przez Thomasa G:sona. Co ciekawe, parę lat później w preselekcjach ukraińskich do JESC jedna z uczestniczek zaprezentowała w finale utwór „Ukraina v nas odna”, który był idealną kopią „Hall om mig”.

Dogrywka okazała się przepustką do finału dla uczestników pierwszego półfinału – grupy Alcazar i Lindy Bengtzing. Tym samym skompletowano dziesięć piosenek, które wystartował w finale. Stawkę otwierał Martin Stenmarck, zamykała Nanne Gronvall. Jak się okazało, to między nimi doszło do ostatecznego starcia, bowiem on był faworytem jury, a ona widzów. Martin wygrał głosowanie komisji regionalnej, zdobywając 102 punkty. Druga była Shirley Clamp (86 punktów), a Nanne Gronvall trzecia (77 punktów). Najniżej u jury wypadł Nordman, który zdobył tylko 4 punkty. Widzowie z takim werdyktem nie do końca się zgadzali – wskazali Nanne Gronvall i to jej przyznali najwyższą notę – 132 punkty. Martin Stenmarck zajął drugie miejsce (110 punktów), a Caroline trzecie (88 punktów). Po zsumowaniu punktów okazało się, że „Las Vegas” ma trzy punkty przewagi i to Martin Stenmarck jedzie do Kijowa. Drugie miejsce przypadło Nanne Gronvall, a trzecie wywalczyła grupa Alcazar, która nie znalazła się w top3 ani u jury, ani u widzów.

Przegrana Nanne wywołała w Szwecji dyskusje nad zasadnością łączenia punktacji jury z głosem widzów. Wokalistka w finale zdobyła aż 373 928 głosów i w porównaniu do niej Stenmarck ze swoimi 208 716 głosami wypadał słabo. Domagano się wręcz wykluczenia jurorów z decydowania o reprezentancie, a jako argument podawano, że Nanne otrzymała w finale więcej głosów niż Lena Ph rok wcześniej. Telewizja szwedzka uznała, że nie mogła w żaden sposób wpłynąć na decyzję jury.