Filipiny triumfują! Kto w top3?
Filipiny wygrywają historyczną, pierwszą edycję Eurovision Asia w Bangkoku po emocjonującym głosowaniu jurorów i widzów z całego świata. Europejska Unia Nadawców podaje, że w głosowaniu internetowym udział wzięli widzowie ze 183 krajów. Carmelle i jej hit „Sobra Sobra” zdobyła 1. miejsce w głosowaniu jurorów. 12 punktów przydzieliły jej komisje z Bhutanu, Bangladeszu, Korei Południowej, Laosu i Kambodży, a najniższą notę (3 punkty) dało jury z Malezji, które ewidentnie głosowało taktycznie licząc, że to ich reprezentantka zgarnie Grand Prix. 4 punkty dał Filipinom Wietnam, a 6 Tajlandia. W głosowaniu publiczności Carmelle zgarnęła 118 punktów, czyli wygrała również ten ranking.
W ekscytującej sekwencji końcowej przegoniła Tajlandię – duet Mang i Daou, reprezentujący gospodarzy, uzyskał dopiero 4. wynik u jurorów, ale drugie miejsce w online-votingu, co ostatecznie pozwoliło im zająć 2. miejsce w końcowej klasyfikacji. Na pozycji trzeciej znalazł się Wietnam, który z głosowania na głosowanie jurorskie umacniał się punktowo, aż przy ostatniej komisji uzyskał 12 punktów z Tajlandii, przeganiając faworyzowaną Malezję. Aina Abdul, zwyciężczyni plebiscytu „Nasz Azjatycki Faworyt”, pomimo ogromnej wrzawy w arenie, ostatecznie zajęła dopiero 4. miejsce, a jej wynik w online votingu spotkał się ze sporym zaskoczeniem w One Bangkok Forum. Pomimo sporej promocji, ballada „Bluest Sky” wywalczyła jedynie 6. miejsce w online-votingu, przegrywając chociażby z Bhutanem.
Na osobne wspomnienie zasługuje Thinla z Laosu, która z powodu problemu z odsłuchem nie zaśpiewała swojego viralowego „Bae” w odpowiedni sposób. Decyzją produkcji nie powtarzała jednak występu, ale wyemitowano jej występ z próby jurorskiej. Wydłużyło to show, ale pozwoliło wszystkim reprezentantom w Green Roomie (łącznie z samą Thinlą) pobawić się do „Bae”. Ostatecznie wokalistka zajęła 5. miejsce w głosowaniu jury i 4. u widzów, co łącznie pozwoliło jej zmieścić się w najlepszej piątce konkursu.
Sporym zaskoczeniem jest dopiero siódma lokata Korei Południowej, chociaż jej reprezentant – Junhee – wykonał swoje „Deep Dive” w niezwykle nowoczesny sposób. Najsłabiej wokalnie wypadł przedstawiciel Kambodży, Monetrey, który nie udźwignął siły swojej piosenki. Problemy z dźwiękiem pojawiły się też przy występie Tajlandii, gdy Mang i Daou zmienili swoje stroje – słyszalne były dość niepokojące dźwięki zbierane przez mikrofon wokalistki.
Minusy i plusy Eurovision Asia
Wielu widzów narzekało na dźwięk w trakcie Eurovision Asia, chociaż na żywo w One Bangkok Forum uczestnicy (w zdecydowanej większości) brzmieli bardzo dobrze. Warto też pochwalić ich za rozbudowane występy i dobre przygotowanie. Każda ekipa dała z siebie wszystko, najczęściej kompletnie zmieniając to, co znaliśmy z preselekcji. W wielu przypadkach doszło też do zmian w samych utworach, a revampy nie były wcześniej publikowane, stąd wiele krajów zaskoczyło w finale nawet fanów Eurowizji osłuchanych z piosenkami. Najwiekszym minusem było przedłużanie show, co zapewne spowodowane było dość krótką stawką konkursową. Emitowane różnych filmów, częste przypominanie o sponsorach czy wywody prowadzących mogły denerwować i spowalniać tempo całego show.
Warto jednak skupić się na plusach, bo poza samymi występami, niezwykle emocjonujące było głosowanie – ponieważ Eurovision Asia odbywała się pierwszy raz, trudno było przewidzieć kto wygra i do kogo trafią jurorskie dwunastki. Podawanie wszystkich trzech najwyższych not wydłużyło proces zbierania punktów, ale dało też okazję uczestników do cieszenia się z otrzymanych punktów. Doszło tam jednak do cenzury – telewizja malezyjska wykluczyła z przekazu rzecznika komisji Filipin z uwagi na to, że Vice Ganda jest drag queen, a w Malezji promowanie LGBT jest zakazane. Takie sytuacje nie powinny mieć miejsca w konkursie Europejskiej Unii Nadawców i zobaczymy, czy EBU w jakikolwiek sposób odniesie się do tego.
Co przygotowano dla widzów w One Bangkok Forum?
A co działo się za kulisami Eurovision Asia w Bangkoku? Widzowie mogli zobaczyć, że pod sceną nie było tłumów. Widzów było znacznie więcej niż na próbie jurorskiej, jednak wiemy, że organizatorom nie udało się wyprzedać konkursu. Bardzo widoczni byli Europejczycy i to ich stroje, flagi czy ekscytowanie się konkursem sprawiało, że poza areną odczuć można było jakąkolwiek atmosferę konkursu. Show odbyło się na terenie 3. i 4. piętra „One Bangkok Forum” do którego prowadziła droga wprost z galerii handlowej, oznaczona jedynie skromnym bannerem. Każdy posiadacz biletu musiał się zarejestrować, a w przypadku miejsc siedzących odhaczano na schemacie które są już zajęte. Kontrola bezpieczeństwa była bardzo luźna, co stanowiło kompletne przeciwieństwo Eurowizji w Wiedniu, gdzie panowały absurdalne wręcz zakazy. W głównym holu dostępne były trzy ścianki sponsorskie, foto-budka oraz bardzo skromny bar, w którym zakupić można było napoje. Był też sklep z oficjalnymi gadżetami Eurovision Asia, w bardzo wysokich cenach. Tłumu chętnych nie było, co też stanowi przeciwieństwo do europejskiej Eurowizji, gdzie zazwyczaj w takich punktach ustawiają się kolejki chętnych.
Co poza stawką konkursową?
Klapą okazał się pomysł z Warm-Up Actem. Organizowany przez platformę Zoop konkurs wygrał wokalista z Azerbejdżanu, Jamal, co wywołało w sieci lekkie oburzenie, gdyż podejrzewano, że piosenkarz doprowadził do manipulacji wynikami plebiscytu. Ostatecznie trafił na eurowizyjną scenę na około 20 minut przed startem show. Wykonał tam jeden utwór i pomimo starań nie porwał tłumów. Piosenka w stylu recitalu Michaela Jacksona nie wywarła większego wrażenia. Warto jednak pochwalić Opening Act – Tajowie efektownie rozpoczęli widowisko pokazem taneczno-muzycznym, a prezentacja uczestników wjeżdżających na scenę tuk-tukami to strzał w dziesiątkę! Występ Dary i Jeffa Satura także należy uznać za udane, chociaż nie były w pełni wykonane na żywo. Bardzo dobrze prezentowała się tablica z wynikami, bo w związku z niską liczbą krajów udało się rankingiem zająć tylko 1/3 ekranu. W tym roku widzieliśmy już trzeci sposób prezentacji ostatecznych głosów na split-screenie. Pasek z Eurowizji w Wiedniu zastąpiono formułą, która pozwoliła realizatorom budować znacznie większe napięcie poprzez kontrolę tempa „przeskakiwania” w rankingu.
Czy głosowanie online powinno trafić na Eurowizję do Europy?
To z pewnością jeden z pomysłów, który warto przenieść na Eurowizję w Europie. Czy sposób głosowania widzów, polegający na rozdawaniu 8 głosów na minimum trzy kraje powinien zastąpić na naszym kontynencie televoting sms-owy? Zapewne wkrótce do tego dojdzie, chociaż EBU nie uniknie problemów z tym związanych. W Eurovision Asia wielu polskich widzów informowało, że nie może oddać głosu z powodu blokady anty-botowej, dodatkowo istnieje przekonanie, że używając VPN można w prosty sposób zmienić lokalizację i obejść zakaz głosowania na swój własny kraj. Głosowanie, w którym trzeba podać swój adres e-mail i później wpisać otrzymany kod weryfikujący może być skomplikowane dla osób mniej obeznanych technologicznie. Plusem byłoby jednak to, że głosowanie może być darmowe, a jedynie chęć oddania większej ilości głosów wiązałaby się z opłatą. Dodatkowo każdy widz musiałby oddać głosy na minimum trzy kraje, co też może mieć pozytywny wpływ na reformę televotingu w Europie.
Zobacz zdjęcia z One Bangkok Forum
Ciąg dalszy nastąpi!
A czy Eurovision Asia odbędzie się ponownie w 2027? Tak, i producenci już kilkukrotnie to powtarzali. Negocjacje w sprawie gospodarza przyszłorocznej imprezy już trwają, chociaż Carmelle ze sceny zasugerowała, że powinniśmy spotkać się za rok w jej kraju. Wiemy, że chętnych do organizacji show nadawców jest więcej, a o wszystkim decydować będą możliwości techniczne i budżet. Pojawiły się też już informacje, że produkcja za tydzień rozpocznie negocjacje w sprawie udziału kolejnych krajów. Mowa m.in. o Japonii, Tajwanie czy Indiach i Chinach. Co z tego wyjdzie? Zobaczymy, ale pierwsza i historyczna edycja, chociaż nie bez problemów i wpadek, na pewno zostanie zapamiętana na długo! Szkoda tylko, że raczej głównie wśród europejskich fanów niż azjatyckiej widowni, więc celem EBU i producentów show powinno być zrobienie wszystkiego co w ich mocy, by społeczność i media lokalne zainteresowały się konkursem.
Zobacz zdjęcia z One Bangkok Forum
Relacja foto/video: Maciej Błażewicz, Bangkok, Tajlandia
