Eurowizja 2024 Finlandia: Znamy oficjalną stawkę uczestników i ich piosenki! Czy jest wśród nich hit na miarę „Cha Cha Cha”? 🇫🇮

Autorką artykułu jest Emilia Chrabąszcz

Finlandia to kraj, którego preselekcje w ostatnich latach wzbudzają wielkie zainteresowanie w eurowizyjnym świecie. Przemyślana strategia, mała, lecz jakościowa stawka, profesjonalne klipy, budowanie napięcia – na to wszystko ze zniecierpliwieniem czekali fani formatu Uuden Musiikin Kilpailu. Jego finał odbędzie się 10 lutego, a przygotowania i promocja ruszyły już pełną parą. Za nami oficjalne ogłoszenie uczestników, które w większości potwierdziło wcześniejsze domysły i plotki, ale także i publikacja piosenek wraz z efektownymi teledyskami. Kto powalczy o reprezentowanie Finlandii? Poznajmy bliżej artystów UMK 2024!

Cyan Kicks – Dancing with Demons

Jedyny powrót w tegorocznej stawce, czyli zespół Cyan Kicks, dwa lata temu z piosenką „Hurricane” zdobywając 221 punktów zajął w selekcjach drugie miejsce. Mimo że wówczas nie pojechał na Eurowizję, odniósł swój własny sukces w Europie. Od czasu ostatniego udziału w UMK grupa zagrała mnóstwo zagranicznych koncertów, w tym odbyła własną trasę koncertową w Niemczech oraz supportowała szwedzki zespół Smash Into Pieces, który o zwycięstwo walczył w Melodivestivalen w 2023 i ponownie znalazł się na liście Szwecji w tym roku. Cyan Kicks tworzą: wokalistka Susanna Alexandra, gitarzysta Niila Perkkiö, basista Leevi Erkkilä i perkusista Pietari Reijonen. Swój debiutancki album „I Don’t Love You” wydali w 2019 i wówczas otrzymali nominację do nagrody Emma (uważanej za fińską nagrodę Grammy) w kategorii najlepszy album rockowy roku. „Dancing with Demons” opowiada o okiełznywaniu wewnętrznych demonów i przekształcaniu ich w swoich sojuszników.

Sexmane – MANIA

Sexmane, a właściwie Max Sane to obecnie jednym z najczęściej streamowanych artystów w Finlandii. Ma 23 lata, jest młodszym bratem Isaaca Sene (UMK 2022), a popularność zdobył w 2019 po wydaniu debiutanckiego albumu „Sextape”, który przez ponad 100 tygodni utrzymywał się w oficjalnym notowaniu albumów w Finlandii oraz pokrył się złotem. Jego kolejna płyta „Väärinymmärretty” (2021) przyniosła cztery nominacje do nagrody Emma. Najnowszy album artysty „Sextape II” wydany rok temu okazał się kontynuacją sukcesu – większość piosenek znalazła się na liście Finnish Top 50. Co więcej, Sexmane ciągu dwóch kolejnych lat był nominowany do czterech nagród Emma i zdobył tytuł „Fińskiego Artysty Roku”. Artysta wychowywał się w społeczności laestadian, w której powszechna była muzyka religijna, lecz komercyjna surowo zakazana. Propozycję do UMK „MANIA” pisał w różnym czasie i różnych nastrojach, co znajduje swoje odzwierciedlenie w tekście utworu. Jak twierdzi artysta w refrenie – można być trochę szalonym. Utworem chce dać siłę młodym ludziom w radzeniu sobie z wyzwaniami związanymi ze zdrowiem psychicznym.

Sara Siipola – Paskana

Dwudziestosiedmioletnia Sara Siipola jest jedną z najbardziej błyskotliwych wschodzących piosenkarek w Finlandii. Wychowała się w Laihii na Ostrobotni, gdzie odnalezienie się nie było łatwe – od najmłodszych lat miała trudności ze znalezieniem własnego miejsca. W 2016 roku ukończyła studia zawodowe w zakresie biznesu w Vaasa i rozpoczęła karierę wokalną. Fińskich słuchaczy oczarowała mrocznym i uduchowionym wokalem. Jej debiutancki singiel „Rohkee sydän” (2019) trafił prosto do top 100 list przebojów Spotify oraz na playlisty YleX i Radio Suomi. W 2021 artystka wydała swój pierwszy album „Kaunis kun itken”, a rok później udział wzięła w muzycznym programie rozrywkowym „Tähdet, tähdet” poszukującym najlepszych wykonawców w Finlandii, w którym artyści wykonują na żywo utwory związane z konkretnym tematem, zmieniającym się co tydzień. W odcinku z Eurowizją jako motywem przewodnim, Sara wykonała „Euphorię” Loreen. Utwór „Paskana” (którego tytuł to niecenzuralne wyrażenie oznaczające bycie w rozsypce) opowiada o powiada o przyjacielu, który traci ojca i uczuciach, jakie ta strata wywołuje. Według artystki, siła piosenki bierze się z tego, że nie idealizuje obrazu smutku ze szczęśliwym zakończeniem, lecz daje słuchaczowi przyzwolenie na czucie się załamanym i przeżycie żałoby.

Jesse Markin – Glow

Jesse Markin ma 39 lat i pochodzi z Liberii, z której w wieku sześciu lat przeprowadził się do Viljakkala w Finlandii. W 2002 roku poznał producenta Simo Tuominena, z którym później założył grupę hip-hopową The Megaphone State. Duet tworzył razem muzykę przez ponad dziesięć lat i wydał trzy albumy. Jessego próbowano w branży muzycznej określać jednoznacznie raperem, jednakże dla artysty była to zbyt wąska definicja – chciał zawrzeć w swojej muzyce wiele różnych światów. W swojej solowej karierze poszerzył swoją ekspresję z rapu na śpiew. Jego debiutancki album „Folk” (2019) zdobył nagrodę krytyków Emma, a sam piosenkarz został wybrany debiutantem roku podczas gali. Ponadto, Jesse otrzymał także nagrodę dla Najbardziej Znaczącego Artysty 2019 roku podczas Gali Femma – odpowiednika Gali Emma dla muzyki alternatywnej (rzadko zdarza się, aby artysta otrzymał nagrodę za ten sam album na obu wydarzeniach). Oprócz tego, mężczyzna stworzył muzykę do drugiego sezonu „Doliny Muminków”, a także wziął udział w fińskim „Tańcu z Gwiazdami”. Nowy utwór „Glow” łączy w sobie ważne dla Jessego style – afro-house z rapem, a swoim optymistycznym refrenem ma podnosić słuchaczy na duchu.

Windows95man – No Rules!

Windows95man, pod którego pseudonimem kryje się Teemu Keisteri, w związku z udziałem w UMK ma wydać swój pierwszy własny utwór. Trzydziestodziewięciolatek do tej pory znany był jako imprezowy DJ. Kreację artystyczną jako Windows95Man zapoczątkował podczas Festiwalu Flow w 2013 prezentując wizerunek za pomocą stroju stworzonego z krótkich spodenek przyciętych przez przyjaciela i koszulki Windows95 zamówionej przez internet. Od tego czasu Windows 95Man wystąpił m.in. na imprezie sylwestrowej w Helsinkach w 2022 roku oraz jako support przed koncertem Kääriji. W nietuzinkowym stylu artysty pełnym wpływów muzyki lat 90. utrzymana jest także piosenka „No Rules!”. U boku Teemu wykona ją wokalista Henri Piispanen, którego głos jako jedyny okazał się sprostać wymagającemu refrenowi.

Sini Sabotage – Kuori mua

Sini Sabotage, czyli Sini-Maria Makkonen ma obecnie 37 lat, a jej szczyt popularności przypadł na czas prawie dziesięć lat temu. W 2013 wypuściła hit „Levikset repee„, który osiągnął pierwsze miejsce na oficjalnej fińskiej liście singli i pobrań oraz pokrył się złotem. Jej debiutancki album „22 m²” wydany w tym samym roku przyniósł jeszcze większe uznanie muzyce raperki, która szybko stała się jedną z czołowych artystek sceny muzycznej w Finlandii i zostawiła trwały ślad w popkulturze. Mówi się, że swoją pracą utorowała drogę kolejnym raperkom i raperom w kraju. Udział w UMK ma być nowym rozdziałem w karierze Sini. Piosenkarka chce przypomnieć o sobie i powrócić na największe sceny za pomocą klubowej propozycji „Kuori mua” (Obierz mnie). Piosenka łączy w sobie techniczne rapowanie wnikliwego tekstu z grą na pianinie, a opowiada o tym, że jako ludzie kryjemy w sobie znacznie więcej, niż mówi o nas nasza powłoka. Vilma Virintie, która brała udział w pisaniu utworu stwierdziła, że Sini Sabotage ma wiele warstw, jak cebula.

Mikael Gabriel x nublu – Vox populi

Duet Mikael Gabriel x nublu to współpraca fińskiego i estońskiego rapera oraz jednocześnie najbardziej znanych artystów w swoich krajach. Pierwsza wspólna piosenka artystów Universum została wydana 2020 i szybko stała się najczęściej słuchaną piosenką na Spotify w Finlandii i Estonii. Panowie odnaleźli się za pośrednictwem mediów społecznościowych. Odnieśli także niemałe sukcesy działając osobno. Mikael Gabriel ma 33 lata i czterokrotnie był nominowany do nagrody EMA MTV dla najlepszego fińskiego wykonawcy. Dwudziestosiedmioletni nublu zdobył natomiast mnóstwo nominacji i nagród podczas Estonian Music Awards. W UMK raperzy połączą swoje siły w utworze „Vox populi” z chwytliwym refrenem, którego tematem są podziały polityczne i kulturowe.

Preselekcyjne „Who is who” na Dzienniku Eurowizyjnym:

Autorką artykułu jest Emilia Chrabąszcz

Źródło: Yle, Wikipedia, fot.: Siedziba telewizji YLE – M. Błażewicz 2023