🇳🇱 HISTORIA HOLANDII NA EUROWIZJI – 1994-1995 – Holandia jedynym krajem Beneluksu. Pierwsze spotkanie z Polską i największa finałowa porażka w historii

Kolejną reprezentantką Holandii na Eurowizji została Willeke Alberti, urodzona w 1945 roku wokalistka z Amsterdamu. Swój pierwszy singiel wydała już w 1958 roku razem ze swoim ojcem – Willy’m Alberti. Sławę zdobyła w latach 60. za sprawą hitu „De winter was lang”. Wraz z ojcem prowadziła show telewizyjne do 1969 roku. Od 1970 jej muzyczna kariera przycichła, chociaż piosenkarka wciąż wydawała nowe utwory. W 1987 udało jej się na chwilę zabłysnąć utworem „Samen Samen” nagranym na potrzeby programu dla dzieci. Łącznie wydała 17 albumów (ostatni w 201 roku), ponad 30 singli (najnowszy z 2014 roku), a nawet dwie płyty DVD. Trzykrotnie wychodziła za mąż, a w ostatnich latach stała się ikoną gejów ze względu na repertuar, poglądy i występy na wielu eventach LGBT.

Dlaczego to właśnie Willeke została wskazana wewnętrznie przez stację NOS do reprezentowania kraju? Nie wiadomo. Mówi się, że stał za tym Paul de Leeuw. Faktem jest, że finał narodowy odbył się 26 marca w Hadze, prowadzącym był właśnie Paul, a wokalistka wykonała osiem piosenek. Najlepszą propozycję wskazywali jurorzy regionalni. Wygrało „Waar is de zon?”, które zebrało 91 punktów. Drugie miejsce przypadło piosence „Zomaar een dag” (78 punktów), a trzecie „Tussen jou en mij” (57 punktów). Połowa jurorów przyznała zwycięskiej piosence pierwsze miejsce. „Waar is de zon?” napisane zostało przez Edwina Schimscheimera oraz Coota van Doesburgha. Powstała wersja angielska pt. „Where is the sun” oraz wersja karaoke. Zarówno reprezentantka jak i telewizja były dość zadowolone z wyboru jurorów i z entuzjamem podchodziły do Eurowizji 1994. Piosenka nie była jednak hitem w kraju – na liście „Nederlandse Top 40” przebywała tylko 3 tygodnie (najwyższe miejsce to 33. pozycja).

Na Eurowizji 1994 w Dublinie Holandia wystąpiła jako 13. w kolejności, pomiędzy Maltą a Niemcami. Willeke zdobyła jedynie 4 punkty, wszystkie z Austrii, co sprawiło, że Holandia zajęła 23. miejsce na 25 państw. Słabiej wypadli debiutanci – Estonia miała dwa punkty, a Litwa zero. Holenderskie jury 12 punktów przyznało zwycięskiej Irlandii, 10 Węgrom, a 8 Edycie Górniak z Polski. Punkty przekazał Joop van Os, a konkurs komentowali Willem van Beusekom dla Nederland 3 oraz Cornald Maas dla Radia 2. Był to debiut Maasa w tej roli – popularny prezenter robi to do tej pory, chociaż po raz pierwszy komentował Eurowizję dla telewizji (a nie dla radia) dopiero w 2004 roku.

Rezultat Willeke był najgorszym w ówczesnej historii Holandii. Do tej pory najsłabsze było 16. miejsce zajęte w 1968 i powtórzone w 1982 roku. Do dziś jest to najniższe miejsce jakie Holandia zajęła w finale Eurowizji. W całej swojej historii (od 1956 do dzisiaj) ten kraj tylko dwukrotnie znalazł się poniżej top20 jeżeli uczestniczył w finale konkursu. Warto zauważyć, że Eurowizja 1994 była pierwszą, w której Holandia startowała jako jedyny przedstawiciel Beneluksu. Ze względu na wprowadzone przez EBU limity uczestników, kraje, które w 1993 roku zajęły najniższe miejsca, nie mogły startować w 1994 – dotyczyło to Belgii. Luksemburg (wraz z Włochami) wycofał się dobrowolnie. W 1995 roku zasada działała dalej, a dodatkowo EBU postanowiło zmniejszyć skład finału do 23 państw, by nie wydłużać show.

Holandia znalazła się w ostatniej siódemce krajów Eurowizji 1994, w związku z tym nie mogła startować w konkursie w 1995 roku. Wraz z nią pauzowały Litwa i Estonia, Finlandia, Rumunia, Słowacja oraz Szwajcaria. Pomimo braku udziału telewizja holenderska transmitowała show (był to zresztą obowiązek, jeśli chciała wrócić w 1996). Po raz pierwszy w roli komentatora dla Nederland 3 pojawił się Paul de Leeuw, który zresztą po porażce Willeke w 1994 twierdził, że formuła preselekcji musi zostać zmieniona. Podczas swojego komentowania Eurowizji 1995 Paul mocno krytykował utwór „Amen” z Izraela, co wywołało w Holandii spore kontrowersje.

Źródło zdjęcia: Gelderlander.nl

 

%d blogerów lubi to: