
Przed nami już dziesiąta edycja Festival RTP da Cancao, znana wtedy jako Grande Prémio TV da Canção. Konkurs odbył się 26 lutego w Lizbonie, a prowadzącymi byli Alice Cruz i Artur Agostinho. Do finału zakwalifikowano 10 utworów, a aż sześć z nich są współautorstwa Jose Carlosa Ary dos Santosa. Do preselekcji powrócili byli reprezentanci – nowy utwór zaprezentowały Tonicha oraz Simone de Oliveira. Co ciekawe, telewizja RTP zgubiła praktycznie wszystkie nagrania z festiwalu w 1973 roku – ostał się jedynie fragment nagrania z występu na bis.
Format głosowania wyglądał tak samo jak rok wcześniej – głosowali jurorzy regionalni (każdy region miał 20 punktów do rozdania) oraz jurorzy RTP (każdy członek miał 10 punktów do rozdania). Walka była zacięta, ale ostatecznie wygrał Fernando Tordo z piosenką „Tourada”, którą sam skomponował do tekstu Jose Carlosa. Fernando miał 115 punktów i jedynie o 4 głosy przegonił Paco Bandeirę. Trzecie miejsce przypadło Duarte Mendesowi. Powracające gwiazdy Eurowizji nie poradziły sobie zbyt dobrze – Simone była ósma z siedmioma punktami, a Tonicha dziewiąta – jedynie 5 punktów. Na dnie rankingu znalazł się Luis Duarte, któremu przyznano tylko 3 głosy.
Fernando Tordo urodził się 1948 roku w Lizbonie. Karierę rozpoczął jako członek formacji Sheiks, później jednak postawił na karierę solową i śpiewanie m.in. fado. Najnowszy album – „Outro Canto” wydał w 2016 roku, z kolei najnowszy singiel (pt. „Obama/Amy Winehouse”) w 2010 roku. W Festival de Cancao zadebiutował w 1969 roku zajmując 5. miejsce za utwór „Cantiga”. Rok później zaśpiewał „Escrevo as cidades” i zajął ostatnie, 10. miejsce. Nie poddał się jednak i wystartował w 1971 roku by zająć 3. lokatę za kompozycję „Cavalo a solta”. W 1972 roku, przy swoim czwartym podejściu, znów był ostatni – tym razem wykonał „Dentro da manha”. Preselekcje zdołał wygrać dopiero za piątym, konsekwentnym udziałem. Jego piosenka „Tourada” zaraz po wygranej w preselekcjach stała się tematem wielu dyskusji i kontrowersji, gdyż miała w sobie bardzo silne przesłanie i krytykę reżimu. Oficjalnie jednak twierdzono, że krytykuje się w niej materializm, ale zapewne nikt w to nie uwierzył. Spekulowano, że władze nie zgodzą się na wysłąnie piosenki „Tourada” na Eurowizję, ale strach przed międzynarodową krytyką okazał się silniejszy i ostatecznie Fernando mógł swoją piosenkę zaśpiewać na eurowizyjnej scenie. A co śpiewał?
Z nadzieją i włóczniami
Przepędzimy bestię
Jesteśmy na wiosennej arenie
Chwycimy cały świat
Za rogi hańby
I ze smutku stworzymy radość
Pomimo politycznego tekstu piosenki, Europejska Unia Nadawców zgodziła się na udział Portugalii w Eurowizji. Kraj wystartował jako trzeci, pomiędzy Belgią a Niemcami. Zdobył 80 punktów i 10. miejsce, co jest trzecim z rzędu rezultatem w top10 dla Portugalii. Najwięcej punktów Fernando dostał od Hiszpanii i Szwajcarii (po 8), 6 punktów przekazały Belgia, Jugosławia i Francja. Najmniej, bo tylko 2, dało jury ze Szwecji. Komisja portugalska po raz kolejny nikomu nie przekazała maksymalnej noty 10 punktów – najlepiej oceniono sąsiednią Hiszpanię – na 9 punktów. Osiem dostał zwycięski Luksemburg, a najmniej (2) Monako, Holandia, Irlandia i Francja. W jury Portugalii znaleźli się José Calvário i Teresa Silva Carvalho. Po raz pierwszy od wielu lat Eurowizja nie była komentowana przez Henrique Mendesa. Komentatorem dla RTP1 był Artur Agostinho – dziennikarz urodzony w 1920 roku.
Lata 1971-1973 to jedyny okres, w którym Portugalia trzy razy pod rząd zajmowała miejsce w czołowej dziesiątce. Nigdy później już się to nie wydarzy, a Portugalia wróci do top10 dopiero 1979 roku. W związku z tym, że w cyklu historycznym poznaliśmy już 10 zwycięskich piosenek Festival da Cancao, zapraszam do głosowania na ulubioną kompozycję z okresu 1964-1973. PLAYLISTA DOSTĘPNA TUTAJ
![]()
„Oração” (1964, wyk. António Calvário)
![]() „Sol de Inverno” (1965, wyk. Simone de Oliveira) ![]()
„Ele e ela” (1966, wyk. Madalena Iglésias)
![]() „O vento mudou” (1967, wyk. Eduardo Nascimento) ![]()
„Verão” (1968, wyk. Carlos Mendes)
|
![]() „Desfolhada Portuguesa” (1969, wyk. Simone de Oliveira) ![]()
„Onde vais rio que eu canto” (1970, wyk. Sérgio Borges)
![]() „Menina” (1971, wyk. Tonicha) ![]() „A Festa da vida” (1972, wyk. Carlos Mendes) ![]() „Tourada” (1973, wyk. Fernando Tordo) |
Współpraca: Tymon Chwalisz










