Eurowizja 2012/2013 + Historia Szwecji na ESC 1975-1976

Słowenia potwierdza udział w ESC 2013

Telewizja RTV SLO, mimo ogromnej porażki, jaką w Baku poniosła Eva Boto (przedostatnie miejsce w półfinale) nie rezygnuje z dalszego udziału w Eurowizji. Wg doniesień prasy lokalnej, nadawca ma zmienić jednak format wyboru reprezentanta, bo „Misija Evrovizija” nie przyniosła spodziewanego efektu – marzono o rezultacie podobnym do tego, który osiągnęły Niemcy w 2010 roku, a skończyło się na podobnej porażce jaką ponieśli Chorwaci w 2011, wybierając reprezentantkę poprzez talent-show. Najprawdopodobniej Słoweńcy powrócą do tradycyjnego wyboru reprezentanta poprzez preselekcje „EMA”. Ostatni raz „EMA” zorganizowana była w 2011 roku, a wybrana wtedy Maja Keuc zajęła w Dusseldorfie 13. miejsce w finale, co dla małej Słowenii jest bardzo dobrym rezultatem.

TELEGRAM, TELEGRAM

64 miliony widzów oglądało finał Eurowizji 2012 w Baku. Pierwszy półfinał zgromadził ok. 19,4 mln widzów, drugi nieco więcej – 19,6 milionów. Wynik oglądalności finału jest najsłabszy od czterech lat, ale wielu nadawców osiągnęło poprzez tegoroczną transmisję wysokie udziały w rynku, co jest rezultatem lepszym, niż rok temu. /escxtra/

Na oficjalnej australijskiej liście przebojów pierwsze miejsce zajmuje „Euphoria”, a w top60 znaleźć można kilka innych utworów z tegorocznej Eurowizji: Rosję (38.), Niemcy (40.), Austrię (46.), Cypr (47.), Irlandię (50.), Danię (51.), Rumunię i Grecję (55-56.).

Utwór „Is that a real love”, z którym Marcin Mroziński będzie reprezentował Polskę podczas lipcowego „Suncane Skale 2012” w Herceg Novi, pobrać można TUTAJ. Więcej informacji na temat festiwalu pod TYM LINKIEM.

HISTORIA SZWECJI NA ESC – 1975-1976

Rok 1975 to pierwsza Eurowizja organizowana przez Szwedów. Po zwycięstwie ABBY z 1974 roku, SVT postanowiło konkurs zorganizować w Sztokholmie, a Melodifestivalen w Goteborgu. Ponieważ ubiegłoroczny format selekcji okazał się udany, postanowiono go kontynuować. Do udziału w konkursie zaproszono 10 kompozytorów. Najlepszą piosenkę wybierało jury regionalne. W pierwszym finale selekcji organizowanym poza stolicą kraju nie zabrakło powrotów – po raz trzeci z rzędu wystartował Goran Fristorp (reprezentant Szwecji z 1973), w finale uczestniczyło też czterech artystów znanych z wcześniejszych selekcji. Jeden utwór na MF przygotowali twórcy hitu „Waterloo”. Finał odbył się w studiu telewizji SVT w Goteborgu 15 lutego. 117 punktów zdobył utwór „Jennie, Jennie” wykonany przez Lasse Berghagena (na zdj.) – wokalista był też kompozytorem swojego utworu. Twórcy „Waterloo” za utwór „Bang en boomerang” zajęli 3. miejsce (później ten utwór wykonywała ABBA), natomiast wspomniany wcześniej Goran był piąty.

Lars „Lasse” Nils Berghagen urodził się w 1945 roku to popularny wokalista, kompozytor i autor tekstów z niezwykle bogatą dyskografią. Melodifestivalen wygrał za drugim razem – wcześniej startował w 1974 i dał się pokonać tylko ABBIE. Wikipedia podaje, że wokalista zapisał się w historii Skandynawii jako osoba, która pierwsza odbiła piłkę golfową tak, że z Norwegii, przez Szwecję, doleciała do Finlandii. Dokonał tego w Treriksroset, miejscu, gdzie stykają się granice tych trzech państw. Osobliwy rekord… Jego utwór „Jennie, Jennie” wykonany został na MF po szwedzku, ale na ESC już po angielsku. Po Eurowizji powstała też niemiecka wersja, a później inny wokalista nagrał cover w języku greckim.

Eurowizja w Szwecji była 20. konkursem – organizował ją Sztokholm w obiekcie należącym do Targów Międzynarodowych. Finał odbył się 22 marca. Co ciekawe, obiekt został wybudowany na krótko przed Eurowizją. Później gościł też Melodifestivalen (w 1999). Konkurs miał stać się celem ataku organizacji terrorystycznej „Frakcja Czerwonej Armii”, stąd wprowadzono dodatkowe środki ostrożności. Ostatecznie do ataku nie doszło, ale miesiąc później przez Frakcję zaatakowana została ambasada Niemiec Zachodnich w Sztokholmie – zginęły wtedy 4 osoby. Organizatorzy mieli problem nie tylko z planowanymi atakami, ale też z samymi uczestnikami – portugalski reprezentant chciał wystąpić w mundurze wojskowym, z kolei reprezentanci Jugosławii i Belgii kombinowali z różnymi wersjami językowymi podczas prób, co wprowadzało spore zamieszanie. Szwedzka lewica krytykowała nadawcę za zbyt duży wkład finansowy w organizację imprezy. Na początku chodziło tylko o pieniądze, później przerodziło się to w ogólny protest przeciwko komercjalizacji w muzyce. Konkurencją dla „Eurowizji 1975” miał być alternatywny konkurs piosenki organizowany w tym samym czasie w stolicy kraju. Jeden z utworów nosił tytuł „Doing the immoral Eurovision festival„.

W 1975 wprowadzono nowy format głosowania, znany nam do dziś – punkty od 1-8, 10 i 12. Prosty sposób punktowania przysporzył jednak problemów prowadzącej. Dodatkowo punkty przyznawano nie od najniższej do najwyższej noty, ale w kolejności występowania. Zmieniono to dopiero w 1980. Eurowizja w Szwecji okazała się rekordowa pod kątem ilości uczestniczących państw – do Sztokholmu przyjechało 19 delegacji. Grecja miała być dwudziesta, ale wycofała się – był to efekt bojkotu debiutu Turcji w Eurowizji, a cała sprawa była oczywiście związana z inwazją na Cypr. Po przerwie, na ESC wróciły Francja i Malta. Prowadzącą show była Anna Karin Margareta Falck (na zdj.), urodzona w 1932 roku – prezenterka i producentka. Jest uważana za jedną z najważniejszych postaci w historii szwedzkiej telewizji.

Reprezentant gospodarzy poradził sobie w finale średnio. „Jennie, Jennie” wybrzmiało na scenie jako przedostatnie i zajęło 8. miejsce, zdobywając 72 punkty. Najwyższe noty przyznały Norwegia i Turcja – po 8 punktów. Holandia, Francja, Włochy i Belgia nie przyznały żadnego punktu. Szwedzkie jury najwyżej oceniło zwycięską Holandię, 10 punktów trafiło do Irlandii, a 8 do Francji. Trzy najwyższe noty przypadły więc utworom, które startowały z pozycji 1-3. Cały finał ESC 1975 obejrzeć można TUTAJ.

Po Eurowizji nadawca szwedzki przyznał rację protestującym i uznał, że organizacja konkursu była bardzo droga. W związku z tym zrezygnował z uczestnictwa w Eurowizji 1976 i nie wysłał reprezentanta do Hagi. Mówiono też, że Szwedzi bali się organizacji kolejnej Eurowizji, gdyby znów przyszłoby im wygrywać. Strajki uliczne związane z finansowym aspektem Eurowizji zwróciły także uwagę EBU, która zmieniła zasady tworzenia budżetu konkursu. Od tej pory każdy nadawca uczestniczący w ESC musiał za swój udział płacić.