Eurowizja dla Dzieci 2012 / Historia Szwecji – 1960

Kto do Amsterdamu?

UPDATE: Lerika wygrała finał narodowy i pod swoim prawdziwym imieniem i nazwiskiem, czyli Valeria Engalycheva, reprezentować będzie Rosję na JESC 2012. Jej utwór to „Sensatsiya„.

Dziś rozpoczynamy sezon selekcyjny przed Eurowizją dla Dzieci 2012 w Amsterdamie. Pierwszym krajem, który wybierze reprezentanta jest Rosja. Finał narodowy rozpocznie się o 14:00 i transmitowany będzie przez dwie stacje Rossija-1 i RTR Planeta oraz w internecie TUTAJ. Wśród 20 kandydatów jest…Lerika, ubiegłoroczna reprezentantka Mołdawii (na zdj.) i chociaż EBU zapewniało, że w tym roku już nie dopuści do powrotów eurowizyjnych artystów (co zdarzyło się rok temu też za sprawą Rosji), to nadawca rosyjski wcale się tym nie przejmuje i twierdzi, że skoro Lerika ma podwójne obywatelstwo, to spokojnie może startować w finale, a jeśli go wygra, będzie pierwszą w historii JESC osobą reprezentującą dwa kraje. Jej konkurentem będzie Ivan Smidovich, który już dwukrotnie był na JESC jako chórzysta (2010-2011), a także kilku uczestników poprzednich finałów narodowych. Gośćmi specjalnymi będą Katya Ryabova (Rosja 2009 i 2011) oraz Erik Rapp (Szwecja 2011). Pojawią się też Buranovskiye Babushki, które wraz ze wszystkimi uczestnikami zaśpiewają „Party for everybody”. Więcej na temat JESC 2012 przeczytać można w moim artykule TUTAJ.

HISTORIA SZWECJI NA ESC (3)

1960

Chociaż pierwsze selekcje szwedzkie nie przyniosły dobrego rezultatu eurowizyjnego, z takiego formatu wyboru reprezentanta i piosenki nie zrezygnowano, a zainteresowanie udziałem w plebiscycie znacznie wzrosło. Do preselekcji zgłoszono 1100 utworów. Format składał się z półfinału i finału. W półfinale (nietransmitowanym) wystąpiło ośmiu wokalistów i każdy z nich wykonał po jednym utworze. Specjalna komisja zdecydowała które cztery piosenki przejdą do rundy finałowej. Półfinał odbył się 28 grudnia 1959 roku, a finał 2 lutego 1960 w Cirkus Arenie. Finał prowadziła Jeanette von Heidenstam. Każdy utwór wykonywały był dwa razy, raz przy dużej i raz przy małej orkiestrze. Co ciekawe, za każdym razem utwór wykonywał inny artysta. O najlepszym utworze decydowało czteroosobowe jury, które wskazało do Londynu utwór „Alla andra far varann” wykonywane przez Ostena Warnerbringa (finał i półfinał) oraz Inger Berggren (tylko finał). Utwór zdobył 85 punktów. Drugie miejsce przypadło kompozycji „Underbar, sa underbar” śpiewanej przez tą samą parę wykonawców (76 punktów). Dla komisji nie miało to znaczenia, kto dany utwór śpiewa, bowiem i tak już przed finałem ustalono, że reprezentantką Szwecji będzie ubiegłoroczna zwyciężczyni preselekcji – Siw Malmkvist.

Siw „Siwan” Gunnel Margareta Malmkvist urodziła się w ostatni dzień 1936 roku. Odniosła spory sukces nie tylko w Szwecji, ale też w Niemczech i Wielkiej Brytanii. Po zwycięstwie w selekcjach 1959 nie miała możliwości reprezentowania Szwecji, więc komisja takie prawo przyznała jej rok później. Do Londynu pojechała z utworem „Alla andra far varann” autorstwa Ake Gerhard i Thore Ehrling. Podczas Eurowizji swój utwór wykonywała druga, zaraz po reprezentancie Wielkiej Brytanii i to jej chyba zaszkodziło. Zdobyła tylko 4 punkty i 10. miejsce. 2 punkty dała jej Francja, a po jednym Włochy i Holandia. Szwedzkie jury przyznało aż dwie noty czteropunktowe (w tym jedna dla zwycięskiej Francji). Jak się później okaże, Siw takim wynikiem wcale się nie zraziła…