I po krzyku…Eurowizja 2012 trwa

Półfinał zakończony

Za nami pierwszy półfinał Eurowizji 2012. Osiem państw pożegnało się z dalszą rywalizacją, 10 weszło do sobotniego finału. Baku przeprowadziło pierwsze z trzech show na żywo – nikt nikogo nie zaatakował, strony internetowe wciąż są dostępne a Crystal Hall się nie zawaliło. Było poprawnie i…nudno. Zgodnie z wynikami głosowania jury i widzów do finału weszło 10 państw. Oto one:

RUMUNIA: Mało kto zauważył, że podczas występu do „Zaleilah” rozegrał się prawdziwy dramat, bowiem wokalistce Elenie wypadł odsłuch i resztę utworu wykonała już bez niego. Nie brzmiało to idealnie, ale ogólnie komentowano ten występ pozytywnie, wokalistka dała radę dokończyć występ i na konferencji prasowej okrzyknięto ją bohaterką Rumunii. Na pewno czas pomiędzy występem a wynikami spędziła niezwykle się stresując, ale ostatecznie ekipie rumuńskiej udało się awansować. Rumunia w finale wystąpi jako 14.

MOŁDAWIA: W drugiej kopercie krył się ulubieniec fanów – sympatyczny Pasha Parfeny, który w charakterystycznym stroju wykonał „Lautar” w towarzystwie ciekawie ubranych tancerek. Jednym z najsympatyczniejszych momentów były ostatnie sekundy występu i bardzo zabawne przejście na bok sceny. I to poskutkowało. W finale Mołdawia wystąpi jako ostatnia i można śmiało stwierdzić, że ma szanse w ostatecznym głosowaniu pokonać Rumunię, a legenda głosi, że za każdym razem, gdy Kiszyniów okazuje się lepszy od Bukaresztu, w siedzibie TVR zmienia się HoD…

ISLANDIA: Bez niespodzianki. Bardzo dobry występ, perfekcyjnie przygotowany i świetnie wyglądający w telewizji. Co prawda obawiano się, że pozycja startowa może źle wpłynąć na rezultat, a głos Jonsiego będzie brzmiał słabiej (tak było na próbach). Ostatecznie wszystko wypadło dobrze, a Islandia tym razem nie została ogłoszona finalistą jako ostatnia, jak to miało miejsce w latach 2009-2011. W finale Islandia wystąpi jako siódma.

WĘGRY: W rankingach zajmował często miejsce na krawędzi awansu, po pierwszych występach live twierdzono, że wokalista nie da rady dobrze wyśpiewać utworu, ale próba generalna i występ półfinałowy pokazały, że lider Compact Disco potrafi świetnie śpiewać. Można się przyczepić do jego (czasem zbyt) dynamicznych ruchów na scenie, ale ogólnie wszystko dobrze zagrało. Tym samym węgierski utwór radiowy trafił do finału, ale na konferencji miał pecha, bowiem Compact Disco wystąpią w finale jako drudzy.

DANIA: W piątej kopercie znalazła się sympatyczna Soluna Samay, która swoim występem półfinałowym na pewno przekonała do siebie niezdecydowanych. Ciepły, sympatyczny występ do dobrej, radiowej (chociaż uważanej za nieeurowizyjną) piosenki. Już na próbach mówiono, że od Soluny bije spokój i opanowanie, faktycznie można to było odczuć podczas występu. W finale Dania wystąpi z 15. numerem startowym.

ALBANIA: Uważany za jeden z najlepszych występów wieczoru, dwukrotnie oklaskiwany w trakcie trwania. Rona Nishliu wykonała swój utwór (prawie) perfekcyjnie, na pewno przekazała widzom swoje emocje, nawet, gdy utwór zaśpiewany został po albańsku. Osoby zaorientowane mogły też na ten występ patrzeć poprzez wczorajsze wydarzenia w Albanii i tragiczny wypadek autokarowy. Z tego powodu Albańczycy dziś nie mogli obejrzeć na RTSH transmisji półfinału, bowiem zabraniała tego wprowadzona żałoba narodowa. Czy Albania wygrała głosowanie jury, czy może weszła do finału z ostatniego miejsca? O tym dowiemy się po finale. W finale Rona zaśpiewa jako trzecia w kolejności.

CYPR: I teraz ciekawostka: nie licząc Annet Artani, która urodziła się poza Europą, tylko reprezentanci Cypru nie urodzeni na Cyprze wchodzą do finału Eurowizji. Udało się to zarówno Brytyjczykom – Lisie Andreas (2004) i Jonowi (2010), udało się to Ivi Adamou, która urodziła się w Grecji. Wszyscy pozostali przedstawiciele wyspy, urodzeni na wyspie przepadali w półfinałach. Ivi do finału weszła, czego można się było spodziewać, bo utwór w wersji studyjnej jest przebojem. Niestety na żywo wypada to słabo i z tego też powodu zapewne przepadnie w finale. Z Cyprem związany jest też wczorajszy problem techniczny, bowiem występ do „La La Love” nie został poprawnie pokazany jurorom podczas próby generalnej, co mogło wpłynąć na ocenę piosenki. Po interwencji delegacji cypryjskiej, występ Ivi powtórzono. Cypr w finale zaprezentuje się jako ósmy.

GRECJA: Po awansie Cypru pozostały trzy kraje, które były pewne „koperty”. Ósma do finału weszła Grecja, tym samym przedłużając swoją 100% skuteczność. Występ Eleftherii był poprawny, typowo grecki i kolorowy. I chociaż utwór jest niezwykle prosty, to jednak w połączeniu ze zgrabnym show i greckimi elementami dał pożądany efekt. Aby odróżnić prezentację do „Aphrodisiaca” od „My number one” z 2005 dodano do ekipy scenicznej chórzystki, które zdecydowanie pomogły głównej wokalistce śpiewać. Czy w finale osiągnie typowo grecki rezultat, czyli miejsce w top10? Grecja zaśpiewa w sobotę jako szesnasta.

ROSJA: Elektroniczne koperty pozwalają dowolnie układać kolejność ich otwierania tak, by budować emocje. Doświadczyła już tego Islandia (trzy razy), rok temu wkurzył się na to Eric Saade. W tym roku postanowiono na koniec zostawić faworytów mas czyli Babushki i Jedwardów. Wystep Babushek jak zwykle wywołał wielką dyskusję, bo fani wciąż są podzieleni – oceniają wokal zespołu i oceniają cały „obrazek” sceniczny. W półfinale zdecydowanie wygrał obrazek, bowiem całe intro zaśpiewane zostało źle (ponoć Babushki się nie słyszały), a później było po prostu typowo – niezgrabnie i nierówno. Uroku jednak dodawała cała prezentacja, uśmiechy wokalistek, pieczenie ciasteczek i „solówka” tej najsympatyczniejszej – Natalii. Zasłużenie czy nie, znalazły się w finale. W sobotę zaśpiewają jako szóste, zaraz przed Islandią.

IRLANDIA: I na koniec tandetny cyrk ze złotą kopertą, która nie miała żadnego sensu i tylko wywołała niepotrzebne zamieszanie. Nikt chyba nie był zaskoczony tym, że z ostatniej koperty do finału dostali się Irlandczycy. Ich występ faktycznie mógł się podobać, utwór na pewno stanie się przebojem jak „Lipstick”, a bracia przejdą do historii jako pierwsi, którzy na scenie użyli wody. Istnieją podejrzenia, że wygrali półfinał. W finale mają szczęście, bowiem zaśpiewają niemal pod koniec – wylosowali 23. pozycję startową.

Jak wypadliśmy z typowaniem? Świetnie spisali się bukmacherzy, typując 9/10 (zamiast Albanii typowali Szwajcarię). Podobny wynik osiągnął Big Poll estońskiego portalu Eurovisioon.ee (9/10 – zamiast Mołdawii typowano Szwajcarię). Ze Szwajcarią pomylili się też głosujący w Baku (OGAE/PRESS). Osiągnęli wynik 9/10, bowiem w ich top10 zabrakło Węgier. Słabiej wypadło OGAE Polska – trafiliśmy 7/10, bo zamiast Mołdawii, Grecji i Irlandii wskazaliśmy na Finlandię, Szwajcarię i Łotwę. Nieco lepiej od OGAE Polska poradzili sobie czytelnicy Dziennika Eurowizyjnego, którzy poprawnie wskazali 8 finalistów. W naszym top10 zabrakło Irlandii i Węgier, a znalazły się tam Szwajcaria i Izrael. Ja osobiście trafiłem 7 państw – typowałem też Finlandię, Austrię i Łotwę, a zamiast tych państw do finału trafiły Irlandia, Grecja i Rumunia.

Kto opadł?

Na etapie pierwszego półfinału z rywalizacją pożegnało się osiem państw. W przeciwieństwie do ubiegłego roku, nikt nie doznał szoku po wynikach. Te kraje, które miały do finału wejść, weszły i nie było takich emocji jak w 2011, kiedy to z konkursu wyeliminowano pewniaków – Norwegię, Turcję czy Armenię.

CZARNOGÓRA: Podwójny pech przy losowaniu – półfinał bez krajów b. Jugosławii, pierwsza pozycja startowa. Utwór zbyt nietypowy na Eurowizję, występ chaotyczny, Rambo z tłustymi włosami. Wywołał śmiech, na pewno spodobał się tym, którzy konkursu nie lubią, ale widocznie i tak zabrakło mu punktów. Mówi się, że zajął ostatnie miejsce w półfinale. Czarnogóra od czasu debiutu w 2007 roku nigdy jeszcze nie awansowała do finału. W tym roku powróciła do konkursu po dwuletniej przerwie.

ŁOTWA: W tym przypadku trzeba przyznać, że szkoda Łotwy. Utwór, którego na początku nikt nie lubił, okazał się później dość ciekawy dla fanów. Po występach próbnych okazało się, że Anmary, chociaż nieco ekscentryczna w zachowaniu, bardzo dobrze śpiewa i nie zamierza robić ze swojego występu szopki, jak podczas selekcji. Elegancki występ to jednak za mało. Łotwa po raz czwarty z rzędu poza finałem.

SZWAJCARIA: Występ ciekawy, pełen efektów pirotechnicznych, wokalnie też bez zarzutu, chociaż komentowano, że wokalista duetu ignorował kamery. Niestety, jak już wcześniej mówiono, Szwajcaria to kraj, który nie za bardzo może liczyć na jakiekolwiek poparcie punktowe więc by wejść do finału musi naprawdę czymś ciekawym zaskoczyć. Rok temu (po długich staraniach) się udało, w tym roku znów nie.

BELGIA: Pomysł z wybraniem reprezentanta wewnętrznie i dobraniem dla niego utworu sprawdził się w 2010 roku, kiedy Tom Dice osiągnął niesamowity rezultat dla Flandrii. W tym roku zabrakło chyba dobrej kompozycji, bo „Would you” bylo po prostu nijakie i tak też wyglądało na scenie. Belgia drugi raz z rzędu poza finałem, ale generalnie od 2005 roku tylko raz udało jej się awansować.

FINLANDIA: Rok temu Szwedowi reprezentującemu Finlandię się udało, w tym roku Pernilla odpadła. Niezwykle spokojny występ okazał się niewystarczająco dobry, by wpuścić Finów do finału. Jak się okazuje, to już kolejny raz kiedy wiolonczela na scenie przyniosła komuś pecha.

IZRAEL: Przyznać trzeba, że było bardzo kolorowo, dynamicznie i rock’n’rollowo. Osobiście nie byłem pewien, czy chcę ten utwór w top10, ale po obejrzeniu występu utwierdziłem się w przekonaniu, że Izabo na finał zasłużyło. Jak widać jednak się nie udało, a w tych idealnie oczywistych wynikach nie było miejsca dla Izraela, który na ESC ma dość zmienne szczęście. Drugi raz z rzędu Izrael nie wchodzi do finału ESC.

SAN MARINO: Nie udało się. Po raz trzeci San Marino straciło szansę na awans, chociaż stosunek fanów do utworu Monetty zmienił się w ciągu tych paru miesięcy. Na początku wszyscy go krytykowali, później okazało się, że ludzie go słuchają, a na imprezie w Londynie świetnie się do niego bawili. Valentina udowodniła, że dobrze umie śpiewać, choreografię przygotowała ciekawą, pełną rekwizytów i strojów. Bardzo dobre były też wizualizacje. Niestety…utwór okazał się zbyt słaby. Warto dodać, że „The Social Network Song” to ostatni eurowizyjny utwór w dorobku Ralpha Siegela. Kompozytor poinformował, że odchodzi na eurowizyjną emeryturę.

AUSTRIA: Złośliwi twierdzą, że jak Eurowizja już nie jest organizowana przez Niemcy, to Szwajcaria i Austria nie mogą liczyć na „taryfę ulgową”. Rok temu był powrót i był finał, w tym roku było na pewno inaczej pod kątem stylistyki i prezentacji, ale bez dobrego rezultatu. Świetne show Trackshittazów nie przekonało Europy. Czy było zbyt ordynarne, czy przeszkodziła bariera językowa? Ciężko stwierdzić…

Perfekcja w oczy kole

Półfinał pierwszy zakończony. Jak wypadł technicznie? Dobrze, ale bez specjalnej euforii. Zarówno praca kamer, jak i wizualizacje, grafiki itp. oceniane są dobrze. Ciekawym pomysłem jest na pewno ujęcie Crystal Hall zmieniającej kolory zgodnie z barwami krajów. Nie wszystkim podobały się pocztówki – dla jednych były zbyt turystyczne, dla innych pokazywały niemal nierealnie piękne miejsca i zabytki Azerbejdżanu, dla jeszcze innych przedstawiały kraj, który chce mieć wszystko i być ze wszystkim kojarzony. Osobiście nie podobał mi się slogan „Holy Land” przed występem Izraela.

Prowadzący byli raczej słabi i bezbarwni, a ich dowcipy nikogo nie śmieszyły. Często widać było, że czytają tekst z promptera, a i tak robili błędy, w tym ten największy – pominięcie Hiszpanii przy wymienianiu krajów Big 5. Ciekawym zabiegiem było zrobienie sobie żartów z obowiązku prowadzenia Eurowizji po francusku. Zarówno prowadzący niemieccy jak i tegoroczni pokazują, że mają z tym problemy i że jest to raczej przykry obowiązek. Może warto pomyśleć nad zmianą tej zasady, skoro dwujęzyczna Eurowizja chyba nie jest nikomu potrzebna, zwłaszcza, że wstawek w języku francuskim z roku na rok jest coraz mniej.

Podawanie wyników wypadło zgrabnie, ale zabrakło emocji. Ujęcia na oczekujące w green roomie delegacje nie zawsze pokazywały napięcie, a po ogłaszaniu wyników zabrakło ujęć prezentujących wiwatujących fanów. Ogólnie zdawało się, że widownia jest dość „ciężka”, ale to zapewne wynika z tego, że nie chciano pokazywać konkretnej grupy fanów, bo jest to niezgodne z polityką społeczną kraju. Podobna sytuacja była w Moskwie, gdzie preferowano pokazywanie siedzących i nudzących się VIP-ów niż kolorowo przebranych fanów Eurowizji. Widzowie zwracali też uwagę na zbyt duże flagi, które często zasłaniały scenę i przeszkadzały w odbiorze. Osobiście zdenerwował mnie człowiek z wielką flagą Kosowa, który zasłaniał występ Mołdawii.

I na koniec jeszcze kilka ciekawostek z Wielkiej Brytanii. W tym roku BBC Three postanowiło nieco urozmaicić półfinał i chociaż nie emitowano bloków reklamowych, to jednak widz w UK nie zobaczył tego, co organizatorzy przygotowali w przerwach i Interval Act. Zamiast tego zobaczyliśmy dość ciekawy i śmieszny reportaż z Opening Party, później rozmawiano też z Engelbertem (który stwierdził, że nikogo nie oceni, bo sam jest oceniany), Loreen, Nikki Jamal (która albo ma problemy z rozumieniem po angielsku, albo jest głucha) i z Niną Zilli, która dość ekspresyjnie odpowiadała na pytania. Z powodu wejść BBC Three na żywo z Crystal Hall widzowie stacji nie obejrzeli m.in. drugiego skrótu piosenek (Wielka Brytania nie głosowała w tym półfinale) i Interval Act. Nadawca nadrabiał jednak sympatycznym komentarzem, pełnym ciekawostek dot. m.in. historii Wielkiej Brytanii na ESC i jej relacji z innymi państwami konkursu.