Notka specjalna


Gdzie nas zaproszą Niemcy?

EUROWIZJA STATYSTYCZNIE

  • Miasta – gospodarze
UPDATE: Niestety ARD dziś nie podała informacji o tym, które miasto będzie organizować Eurowizję. Zdementowano plotki, jakoby faworyzowany był Berlin. Nie wiemy kiedy poznamy miasto Eurowizji 2011. 
Dziś telewizja niemiecka ma poinformować, które z czterech kandydujących miast będzie organizować Eurowizję 2011. Przypomnę, że w stawce znajdują się cztery miasta: Hannover, Hamburg, Berlin i faworyzowany Dusseldorf. Ostatnio w prasie niemieckiej pojawiły się plotki, dotyczące możliwości zmiany terminu decyzji, ze względu na to, że specjalna komisja telewizji niemieckiej nadal nie jest pewna, któremu miastu przekazać prawa eurowizyjne. Mówiono, że taka decyzja miałaby być podjęta dopiero na początku października. Miejmy nadzieję jednak, że przesunięć nie będzie i że już dziś dowiemy się, gdzie w maju pojadą fani Eurowizji.

A tymczasem trochę statystyk. Chociaż to nie Wielka Brytania jest rekordzistką w ilości zdobywanych Grand Prix, to jednak właśnie ten kraj najczęściej organizował Eurowizję. Łącznie BBC przygotowywała 8 edycji konkursu, z czego cztery odbyły się w stolicy, Londynie (cztery różne obiekty, np. BBC Television Centre w roku 1963). Po jednym razie gospodarzami Eurowizji były następujące miasta: Edynburg (stolica Szkocji), Brighton, uzdrowisko Harrogate i Birmingham. Druga pod kątem ilości organizowanych Eurowizji jest Irlandia – ten kraj jednak aż 6 razy zaprosił na Eurowizję do stolicy – Dublina. W 1971 roku ESC odbyła się w Gaiety Theatre, w latach 1981 i 1988 w RDS Simmonscourt Pavillon, a w 1994-1995 i 1997 w Point Theatre. Drugie irlandzkie miasto, które miało okazję gościć Eurowizję to malutkie Millstreet.

Po cztery razy Eurowizję organizowały Holandia (Hilversum, Amsterdam i dwa razy Haga), Luksemburg (zawsze w stolicy, jednak na różnych obiektach) i Szwecja (dwa razy Sztokholm, po jednym razie Malmo i Goteborg). Francja i Norwegia do tej pory trzy razy były gospodarzami konkursu. Francuzi Eurowizję organizowali dwa razy w Cannes i jeden raz w Paryżu, z kolei Norwegowie ESC 1986 zrobili w Bergen, w roku 1996 zaprosili fanów do Oslo, a w 2010 do Baerum, które jest jedną z dzielnic stolicy Norwegii. Do grona krajów, które trzy razy organizowały Eurowizję zalicza się już Niemcy – nasi sąsiedzi pierwszy raz ESC organizowali w 1957 roku (Frankfurt nad Menem), a później w 1983 w Monachium. Trzecia ich Eurowizja odbędzie się w 2011 roku.

Dwukrotnie konkurs trafiał do Szwajcarii (Lugano i Lozanna), Włoch (Neapol i Rzym), Izraela (dwa razy Jerozolima) i Danii (dwa razy Kopenhaga). Jednorazowo Eurowizję organizowały Austria (Wiedeń), Hiszpania (Madryt), Belgia (Bruksela), b. Jugosławia (Zagrzeb, dziś stolica Chorwacji), Estonia (Tallin), Łotwa (Ryga), Turcja (Stambuł), Ukraina (Kijów), Grecja (Ateny), Finlandia (Helsinki), Serbia (Belgrad) i Rosja (Moskwa). Jedyny kraj, który zwyciężył Eurowizję, a jej nigdy później nie organizował to Monako

Mnóstwo państw wciąż jeszcze czeka na to, by zostać gospodarzem Eurowizji. Są to Albania, Andora, Armenia, Azerbejdżan, Białoruś, Bośnia i Hercegowina, Bułgaria, Cypr, Czarnogóra, Czechy, Gruzja, Węgry, Islandia, Litwa, Macedonia, Malta, Maroko, Mołdowa, Polska, Portugalia, Rumunia, San Marino, Słowacja i Słowenia. Z tych państw trzy mają już eurowizyjne doświadczenie, bowiem Cypr, Rumunia i Białoruś (aktualnie) organizowały (lub są w trakcie) Eurowizję dla Dzieci. 

3 komentarze

  1. —————————–

    ESC: Klasyfikacja medalowa, czyli miejsca na podium w finałach Konkursu Piosenki Eurowizji w latach 1956-2010.

    Dotychczas najwięcej złota zdobyła Irlandia, srebra Wielka Brytania, a brązu Francja. Zaś największą ilością medali mogą pochwalić się Brytyjczycy.

    Spośród 51 państw, które do tej pory pojawiły się w konkursie, 19 jeszcze nigdy nie sięgnęło po eurowizyjny medal.

    1. Irlandia (7 – 4 – 1)
    2. Wielka Brytania (5 – 15 – 2)
    3. Francja (5 – 4 – 7)
    4. Luksemburg (5 – 0 – 2)
    5. Szwecja (4 – 1 – 4)
    6. Holandia (4 – 0 – 1)
    7. Izrael (3 – 2 – 1)
    8. Norwegia (3 – 1 – 1)
    9. Niemcy (2 – 4 – 5)
    10. Hiszpania (2 – 4 – 1)
    11. Szwajcaria (2 – 3 – 3)
    12. Włochy (2 – 1 – 4)
    13. Dania (2 – 1 – 3)
    14. Rosja (1 – 2 – 2)
    15. Belgia (1 – 2 – 0)
    15. Ukraina (1 – 2 – 0)
    17. Monako (1 – 1 – 3)
    18. Turcja (1 – 1 – 1)
    19. Grecja (1 – 0 – 3)
    20. Estonia (1 – 0 – 1)
    20. Łotwa (1 – 0 – 1)
    22. Austria (1 – 0 – 0)
    22. Finlandia (1 – 0 – 0)
    22. Jugosławia (1 – 0 – 0)
    22. Serbia (1 – 0 – 0)
    26. Malta (0 – 2 – 2)
    27. Islandia (0 – 2 – 0)
    28. Polska (0 – 1 – 0)
    28. Serbia i Czarnogóra (0 – 1 – 0)
    30. Rumunia (0 – 0 – 2)
    31. Azerbejdżan (0 – 0 – 1)
    31. Bośnia i Hercegowina (0 – 0 – 1)
    33. Chorwacja – 4 (dwukrotnie)
    34. Armenia – 4
    34. Węgry – 4
    36. Cypr – 5 (trzykrotnie)
    37. Bułgaria – 5
    38. Białoruś – 6
    38. Litwa – 6
    38. Mołdowa – 6
    38. Portugalia – 6
    42. Słowenia – 7 (dwukrotnie)
    43. Albania – 7
    44. Gruzja – 9
    45. Macedonia – 12
    46. Maroko – 18
    46. Słowacja – 18
    48. Czarnogóra – 11 (w półfinale)
    49. Andora – 12 (w półfinale)
    50. Czechy – 18 (dwukrotnie w półfinale)
    51. San Marino – 19 (w półfinale)

    —————————–

    Polubienie

  2. —————————–

    NORWEGIA: 10-letni Torstein Snekvik, zwycięzca tegorocznej edycji Melodi Grand Prix Junior, zadebiutował z nagrodzoną piosenką „Svikter Aldri Igjen” na #15 najnowszego notowania oficjalnej listy singli.

    W finale MGPjr 2010, który odbył się 4 września w Oslo wystąpiło 10 wykonawców. Następnie do superfinału trafiło 4 i to spośród nich ostatecznie wyłoniono zwycięzcę. Jednym z gości wieczoru był Didrik Solli-Tangen, tegoroczny reprezenatant Norwegii w ESC.

    W minionych latach MGPjr stanowiły jednoczesnie preselekcje do konkursu MGP Nordic, który jednak w tym roku nie odbędzie się. W związku z tym nie podano kto zajął drugą lokatę i obok Torsteina wziąłby udział w „skandynawskiej Eurowizji dla juniorów”.

    Polubienie

Możliwość komentowania jest wyłączona.