„Україна і Євробачення” – 2004 (część 2)

Po udanej rundzie półfinałowej przyszła pora na wielki finał w Stambule i walkę o Grand Prix. Ruslanie przypadło 10. miejsce startowe, pomiędzy debiutującą Albanią, a Ivanem Mikuliciem z Chorwacji. Ukraina zebrała łącznie 280 punktów i wygrała konkurs, pokonując Serbię i Czarnogórę różnicą 17 punktów. Chociaż Ruslana bardzo długo czekała na swoją pierwszą dwunastkę, to łącznie aż 8 państw dało jej najwyższą notę: Estonia, Izrael, Islandia, Łotwa, Litwa, Polska, Rosja i Turcja. Tym samym Ruslana wygrała w rankingu dwunastek, zostawiając Zeljka Joksimovicia na drugim miejscu (7 dwunastek) i Sakisa Rouvasa na trzecim (5 dwunastek).

Wysyp punktów dla Ukrainy

Andora, Białoruś, Portugalia, Serbia i Czarnogóra oraz Szwecja dały Ukrainie 10 punktów, Chorwacja, Cypr, Finlandia, Macedonia, Malta, Słowenia i Hiszpania po osiem, Grecja, Irlandia, Holandia i Norwegia po siedem, Bośnia, Niemcy, Monako i Rumunia po sześć, Albania, Belgia, Dania i Wielka Brytania po pięć, a mniejsze punkty dorzuciły Austria i Francja. Szwajcaria była jedynym krajem, który nie przyznał zwyciężczyni Eurowizji ani jednego punktu w finale. Poza punktami i Grand Prix Ruslana zdobyła też dwie dodatkowe nagrody – wyróżnienie im. Marcela Bezencona za najlepszego wykonawcę ESC 2004 oraz nagrodę AP za najlepszy występ sceniczny.

Ukraina podawała punkty w finale jako ostatnia, a na wizji zobaczyliśmy radosnego Pavla Shylko, który rok wcześniej był komentatorem konkursu (zastąpił go Rodion Pryntsevsky). Publiczność ukraińska swoje 12 punktów przekazała piosence „Lane Moje” z Serbii i Czarnogóry, 10 punktów Rosji, a 8 Grecji. Pozostałe noty otrzymały Chorwacja, Turcja, Polska (5 punktów), Cypr, Macedonia, Szwecja i Malta.

Sukces „Wild Dances” w Europie

„Wild Dances” utrzymało się łącznie prawie 100 tygodni na europejskich listach przebojów, a singiel pokrył się złotem w Belgii, Szwecji, Rosji, Grecji, a także w Czechach i na Słowacji. Jesienią 2004 roku wydany został album „Wild Dances”, który trafił do sprzedaży w wielu krajach Europy, także w Polsce. Tego samego roku Ruslana zdobyła prestiżową nagrodę za najlepiej sprzedającego się artystę ukraińskiego w ramach World Music Awards w Las Vegas. Otrzymała też tytuł „Narodowego Artysty Ukrainy”, była najpopularniejszą osobą w Belgii, najseksowniejszą kobietą w Grecji i została pierwszą osobą zza granicy, która dostała nagrodę od tureckiej federacji dziennikarzy.

Eurowizyjne zaangażowanie

Jej kariera jeszcze bardzo długo opierać się będzie na zwycięstwie eurowizyjnym i często będziemy do niej wracać w ramach tego cyklu historycznego. Wokalistka miała prowadzić Eurowizję 2005, ale odrzuciła tę propozycję. Wystąpiła jednak podczas Opening Act i Interval Act, wykonując utwory „Heart on fire” oraz „The same star”. W 2006 roku „Wild Dances” zostało przez internautów w Niemczech okrzyknięte najlepszą piosenką w historii Eurowizji. Wokalistka często była później zapraszana jako gość specjalny preselekcji narodowych (nie tylko w 2005 roku), była też np. jurorem w selekcjach Belgii 2014.

Nie tylko muzyka

Po Eurowizji 2004 wydała cztery albumy po ukraińsku (najnowszy z 2013 roku) i tyle samo po angielsku. Powstało też DVD z zapisem koncertu w ramach trasy „Wild Energy” (2008). W tym samym roku do Polski trafił utwór „Moon of Dreams”, który często grany był w naszych stacjach radiowych. Ruslana startowała z tą piosenką w Sopot Festival, niestety przesadziła z występem i została za to mocno skrytykowana przez jurorów. Poza działalnością muzyczną wokalistka nadal zajmuje się też m.in. tańcem, produkcją telewizyjną i udziela się telewizyjnie (m.in. w „The Voice”), jednak w polskich mediach ostatnio częściej widzieliśmy ją jako aktywistkę polityczną. Jako zwyciężczyni Eurowizji brała czynny udział w Pomarańczowej Rewolucji oraz Euromajdanie, często wygłaszając płomienne mowy czy nawet kontrowersyjne wypowiedzi. Zwłaszcza w trakcie Euromajdanu nie oszczędzała się i pomimo wielu gróźb nie zaprzestała swojej politycznej działalności. W tym roku znów wróciła do tematu Eurowizji, została bowiem jurorem preselekcji narodowych na Ukrainie.

Zwycięstwo Ukrainy w 2004 roku było przyjęte z wielką radością ale i niepokojem. Czy ten kraj będzie w stanie zorganizować jubileuszową Eurowizję? My już wiemy, że się udało, jednak problemów było całkiem sporo…