Kto poprowadzi ESC 2016?

Wiemy już, że Eurowizja 2016 odbędzie się w Sztokholmie, a główną areną zmagań reprezentantów będzie Globen, jednakże SVT planuje „zaangażować” w konkurs także Tele 2 Arenę. W jaki sposób? Tego na razie nie wiadomo. Tajemnicą jest też to, kto poprowadzi konkurs w Sztokholmie. Chociaż nazwiska nadal nie są potwierdzone, to jednak niemal pewne jest, że będą to albo byli reprezentanci Szwecji na Eurowizji lub prezenterzy, którzy prowadzili niedawno Melodifestivalen. Wymienia się m.in. Mansa Zelmerlowa, Petrę Mede, Ginę Dirawi czy Sannę Nielsen, która sama przyznała, że jeśli otrzyma od SVT ofertę, to z chęcią ją przyjmie. Chciałaby poprowadzić konkurs razem z Robinem Paulssonem, z którym brawurowo pełniła funkcję gospodyni Melodifestivalen 2015. SVT szuka nie tylko prowadzących ESC 2016, ale także prowadzących Melodifestivalen 2016. Celem Szwedów jest zorganizowanie selekcji na bardzo wysokim poziomie, tak by nowy reprezentant mógł z łatwością wygrać przyszłoroczną Eurowizję. Szwecja zrówna się wtedy z Irlandią jeśli chodzi o liczbę zwycięstw.

UPDATE KONKURSOWY: Macedonia wraca na Eurowizję dla Dzieci po roku przerwy – poinformował Vladislav Yakovlev. MKRTV zrezygnowała z JESC po 2013 roku, kiedy reprezentantka Barbara Popović zajęła ostatnie miejsce za łupankę „Ohrid i Muzika”. W tym roku do konkursu wraca też sąsiednia Albania. Aktualnie 13 państw potwierdziło start w JESC 2015. Czekamy na decyzję Rosji, Serbii i nadawcy prywatnego TV4 ze Szwecji. O ile o JESC robi się coraz głośniej, o tyle niewiele słychać o dwóch konkursach Turkowizji. Kazachskie media podają, że konkurs „Bala Turkvizyon” (dla dzieci) przeniesiony został na grudzień i odbędzie się w Stambule, a nie w Turkmenistanie. Jak na razie na wstępnej liście krajów/regionów zainteresowanych udziałem w Turkowizji 2015 jest 14 ochotników, z kolei na liście „Bala Turkvizyon” jedynie ośmiu.

CZY WIESZ, ŻE…

Kolejne ciekawostki przed Wami! Wielka Brytania po raz drugi zdecydowała się przejąć prawa do organizacji konkursu, po tym gdy zwycięska Francja odmówiła przygotowywania ESC, która byłaby już ich trzecią w ciągu pięciu lat!

  • BBC ponownie zorganizowała imprezę w Londynie
  • W stawce ESC 1963 pojawiła się pierwsza w historii kobieta w okularach – była to Nana Mouskouri z Grecji, która reprezentowała Luksemburg.
  • Po raz pierwszy konkurs wygrała Dania i po raz pierwszy triumfatorem okazał się duet, a nie solista.
  • Eurowizja 1964 odbyła się w Kopenhadze, ale mimo to sąsiednia Szwecja zdecydowała się opuścić stawkę konkursową. Zadebiutowała natomiast Portugalia.
  • Po raz pierwszy na eurowizyjnej scenie pojawił się Udo Jurgens, który reprezentował Austrię trzykrotnie i za trzecim razem triumfował.
  • Chociaż nie minęło jeszcze 10 lat od utworzenia konkursu, już zaczęło się pojawiać głosowanie polityczne. Norwegia, Finlandia i Dania bardzo wyraźnie się wspierały, co było widoczne głównie dlatego, że pozostałe kraje raczej nie były chętne, by głosować na ich piosenki.
  • Niestety, z powodu pożaru archiwum DR, zapis video Eurowizji 1964 nie zachował się.

  • Laureatem drugiego miejsca podczas ESC 1964 był Matt Monro z Wielkiej Brytanii, który nagrał angielską wersję piosenki Udo Jurgensa z tego samego konkursu. Co ciekawe, Matt wydał utwór Jurgensa jako główny singiel, a swoją własną piosenkę eurowizyjną umieścił na stronie B. „Walk Away” (angielska wersja „Warum nur, warum?”) stała się hitem w wielu krajach, w tym również w USA.
  • W 1965 roku triumfowała France Gall z Luksemburga i chociaż jej utwór „Poupee de cire, pouppe de son” stał się ogromnym przebojem, został w trakcie głosowania całkowicie zignorowany przez jurorów francuskojęzycznych z Monako, Francji i Belgii. Dlaczego? Zapewne przez kompozytora Serge Gainsbourga, znanego z kontrowersyjnych zabaw słowami w swoich piosenkach. Długo po konkursie dyskutowano ile seksualnych i erotycznych odniesień posiada ta (zdawałoby się, że niewinna) piosenka.

  • Pomimo kontrowersji, utwór stał się hitem we Francji, ale także w Niemczech i Włoszech. Do tej pory uznawany jest za jedną z najbardziej znanych piosenek, które wygrały Eurowizję.
  • Po raz pierwszy w historii Eurowizja była transmitowana przez nadawców zrzeszonych w Interwizji, czyli głównie przez państwa komunistyczne. Przez kolejne lata prowadzący ESC będą wymieniać kraje, które „oglądają” konkurs (m.in. Polska).

Powróćmy jeszcze do France Gall. Chociaż jej utwór stał się przebojem, wokalistka wielokrotnie odmawiała ponownego wykonania piosenki, którą uważała za głupią. Zaraz po Eurowizji przerwała współpracę z Serge Gainsbourgiem, wyjechała do Niemiec, gdzie śpiewała naiwne piosenki szlagierowe. W latach 70. wróciła do Francji, uznając się za wokalistkę śpiewającą „chansons”. W 1987 wydała utwór „Ella, elle l’a”, który ponownie wyniósł ją na szczyty list przebojów m.in. w Niemczech czy Austrii. Wiele lat później piosenkę przerobiła Kate Ryan (ESC 2006) i ponownie „Ella, elle l’a” trafiło na listy przebojów.

Kompozytor „Poupee de cire, poupee de son” – Serge Gainsbourg, zmarł w 1991 roku. Zapamiętany został jako twórca ohydny, prowokujący ale i fantastyczny. Był też wielkim babiarzem. To on stworzył słynne „Je t’aime…moi non plus”, które już w 1967 roku zostało nagrane z Brigitte Bardot, ale na rynek muzyczny trafiło dopiero w 1986. Kompozytor przygotował drugą wersję, śpiewaną ze swoją kochanką Jane Birkin i ta wersja była przebojem w 1969 i do tej pory jest pamiętana jako jedna z najbardziej erotycznych kompozycji. Serge i jego piosenki pojawią się na ESC jeszcze dwukrotnie – dla Monako („Boum Badaboum”) i Francji („White and black blues”).

Reklamy