Dziennik Eurowizyjny powraca!

Gdzie jedziemy za rok?

Telewizja duńska potwierdziła, że aktualnie dwa miasta stanęły do walki o tytuł gospodarza przyszłorocznej Eurowizji. Są to Kopenhaga (stolica) i Herning. Wcześniej wspominano też o Aarhus, które jednak wycofało się z rywalizacji i przekazało poparcie miastu Herning, by sprowadzić Eurowizję do Jutlandii. Wszystkie chętne miasta będą mogły już jutro oficjalnie zgłosić swoją propozycję, a telewizja duńska chce przeanalizować wszystkie aplikacje, bez faworyzowania nikogo. Za Kopenhagą przemawia fakt, że jest to stolica i największe miasto kraju, doskonale skomunikowane np. ze Szwecją. Nie ma tam jednak areny, a Eurowizja zorganizowana byłaby na Stadionie Parken, który już gościł ESC w 2001. Obiekt może pomieścić prawie 39 tys. osób, co oczywiście czyni go „zbyt dużym” wobec aktualnych wymagań EBU, jednak planuje się przygotowanie konkursu tylko w jednej części stadionu.

Z kolei Herning był gospodarzem tegorocznego Dansk Melodi Grand Prix oraz finałów programu X-Factor. Przedstawiciele miasta twierdzą, że zrobiliby z Eurowizji lokalne święto, a cała Jutlandia ma doskonałą bazę hotelową. Jeśli to tam trafi konkurs, zorganizowany zostanie w Jyske Bank Boxen, arenie, która pomieścić może ok. 15 tys. widzów. Do tej pory Dania dwukrotnie organizowała Eurowizję i zawsze konkurs odbywał się w Kopenhadze. Również specjalny koncert jubileuszowy „Congratulations” trafił do stolicy.

TELEGRAM TELEGRAM

Do 25 maja trwać będzie głosowanie na najgorszy strój tegorocznej Eurowizji. Faworytkami do zdobycia nagrody im. Barbary Dex są reprezentantki Serbii – Moje 3. Swój głos oddać można TUTAJ. Wyniki podane zostaną na początku czerwca.

KTO NAJLEPSZY, KTO NAJGORSZY?

Pora sprawdzić, jak poradzili sobie tegoroczni uczestnicy i w jaki sposób zapiszą się w historii startów swoich państw.

 Adrian i Bledar zajęli w półfinale 15. miejsce, co od wprowadzenia dwóch półfinałów jest najgorszym rezultatem Albanii.

 Dorians zajęli dla Armenii 18. miejsce w finale, najsłabszy rezultat finałowy jaki Armenia kiedykolwiek osiągnęła. W swoim półfinale zajęli miejsce 7., a gorzej od nich wypadła tylko Emmy w 2011 roku.

 Natalia Kelly wywalczyła słabe, 14. miejsce w półfinale – gorzej wypadli jednak rok temu Trackshittaz, którzy w swojej grupie byli ostatni. Od czasu wprowadzenia dwóch półfinałów i powrotu Austrii, kraj tylko raz zakwalifikował się do finału.

 Drugie miejsce dla Farida to drugi najlepszy rezultat Azerbejdżanu (po zwycięstwie w 2011 roku). Co ciekawe, Azerbejdżanowi dopiero w tym roku udało się po raz pierwszy wygrać półfinał. W latach 2009-2011 kraj ten w swojej grupie zajmował zawsze 2. miejsce. I jeszcze jedna ciekawostka: w swojej sześcioletniej historii, Azerbejdżan pięć razy znalazł się w top5, zawsze jednak na innej pozycji.

 Szesnaste miejsce dla Alyony i „Solayoh” to drugi najwyższy rezultat Białorusi w finale ESC. Również w półfinale Alyona zdobyła drugi najlepszy wynik dla swojego kraju – 7. miejsce. Zarówno w finale jak i półfinale lepiej wypadł jedynie Koldun w 2007 roku.

 Belgia po raz trzeci zajęła 12. miejsce w finale – wcześniej miało to miejsce w 1990 i 1999. Piąte miejsce w półfinale to drugi najwyższy rezultat dla Belgii – lepiej wypadł tylko Tom Dice w 2010 roku, który wygrał w swojej grupie.

 Bułgaria po raz drugi zajęła 12. miejsce w półfinale – wcześniej taki rezultat osiągnęła Poli Genova w 2011 roku. Od wprowadzenia dwóch półfinałów lepiej poradziły sobie reprezentacje z 2008 i 2012 roku (11. miejsce). Po raz szósty z rzędu Bułgaria nie zakwalifikowała się do finału.

 Od czasu wprowadzenia dwóch półfinałów Chorwacja trzeci raz zajęła 13. miejsce w swojej grupie – bliżej finału była jedynie Nina Badrić (11. miejsce). W 2008 roku Chorwacja wywalczyła w półfinale 4. miejsce i zakwalifikowała się do finału. Rok później ostatni raz uzyskała awans, mimo iż nie znalazła się w top10 swojej grupy.

 Cypr już czwarty raz zajmuje 15. miejsce w półfinale. Bliżej awansu była jedynie Christina Metaxa (14. miejsce). Od czasu wprowadzenia dwóch półfinałów Cypr dwa razy zakwalifikował się do finału.

 Dania po raz trzeci wygrała finał Eurowizji – wcześniej sukces odniosła w 1963 i 2000 roku. „Only teardrops” zdobył też najwięcej punktów w historii duńskich startów eurowizyjnych oraz wygrał półfinał – wcześniej najwyższym rezultatem półfinałowym Danii było 2. miejsce dla A Friend in London.

 20. miejsce dla Birgit to czwarty najgorszy rezultat finałowy Estonii. Warto jednak wspomnieć, że jest to trzeci z rzędu awans tego kraju do finału ESC. Od czasu wprowadzenia dwóch półfinałów Estonia tylko dwa razy nie znalazła się w stawce sobotniego finału.

 24. miejsce dla Kristy to drugi najgorszy rezultat zdobyty przez Finlandię w finale ESC. Niżej znalazła się jedynie reprezentacja z 2009 roku, która zajęła 25. miejsce. Od czasu zwycięstwa Lordi jest to trzeci najlepszy rezultat w półfinale – 9. miejsce. Co ciekawe, od wprowadzenia dwóch półfinałów Finlandia cztery razy zdobywała awans, jednak w finale nigdy nie udało jej się wejść do pierwszej dwudziestki.

 23. miejsce dla Amandine czyni ją drugą najniżej notowaną reprezentantką w historii Francji. Gorzej wypadła tylko Marie Line w 1998 roku (24. miejsce), a identyczny rezultat Francja uzyskała w 2005 roku – 23. miejsce dla Ortal.

 Nodi i Sopho zajęli dla Gruzji 15. miejsce w finale – najsłabsze w historii. Jeśli chodzi o półfinały – gorzej od duetu wypadł jedynie Anri Jokhadze w 2012, który w ogóle nie zakwalifikował się do finału.

 Drugi raz Niemcy zdobyły w finale 21. miejsce – wcześniej uzyskała je Corinna May w 2002 roku. Jedynie trzy razy Niemcy notowane były niżej – w 1995 i 2008 zajęły 23. miejsce, a w 2005 – 24.

 Koza Mostra to siódma najlepsza reprezentacja Grecji w historii. Wcześniej kraj raz wygrał ESC, trzy razy był trzeci i dwa razy piąty. W półfinale Grecja zajęła 2. miejsce, tak samo jak w 2010 roku. Lepiej wypadła jedynie w 2008 i 2011 kiedy swoje półfinały wygrywała.

 10. miejsce dla ByeAlex to trzeci najwyższy rezultat Węgier spośród startów finałowych. Lepiej kraj wypadł tylko w 1994 (4. miejsce) i 2007 (9. miejsce). W półfinale Węgry były ósme – czwarty najlepszy rezultat w historii – lepiej kraj wypadł w 2007 (2. miejsce), 2005 (5. miejsce) i 2011 (7. miejsce).

 W tym roku Islandia po raz pierwszy zajęła 17. miejsce w finale. Gorzej wypadła tylko 7 razy. Od czasu wprowadzenia dwóch półfinałów ten kraj zawsze awansuje do finału –  w tym roku zajął w swojej grupie 6. miejsce, a gorzej było tylko w 2008 i 2012 (8. miejsce).

 Drugi raz w historii Irlandia zajęła ostatnie miejsce w finale, ale ze względu na większą ilość piosenek, „Only love survives” jest najniżej notowaną piosenką – 26. miejsce. Jest to jednak czwarty z rzędu awans Irlandii do finału – w swojej grupie Ryan zajął 8. miejsce, takie samo jak „Lipstick” w 2011 i jest to drugi najlepszy rezultat na tym poziomie konkursu.

 Od czasu wprowadzenia dwóch półfinałów 14. miejsce jest drugim najgorszym rezultatem Izraela. Słabiej wypadła tylko Dana International w 2011 roku – 15. miejsce.

 Włochy już po raz czwarty zajęły 7. miejsce – wcześniej miało to miejsce w 1976, 1985 i 1991. Nie jest to jednak żadne osiągnięcie, bowiem w swojej historii Italia już ponad 20 razy zajmowała lepsze pozycje.

 Od czasu wprowadzenia dwóch półfinałów Łotwa po raz piąty z rzędu nie zakwalifikowała się do finału, trzeci raz zajmując w swojej grupie ostatnie miejsce (wcześniej 2009-2010) Co ciekawe, trzeci raz zajmuje 17. miejsce (wcześniej 2010-2011), jednak dopiero drugi raz jest to ostatnia pozycja w stawce (wcześniej 2010). Gorzej wypadł tylko Intars Busulis (19. miejsce).

 Litwa zdobyła 22. miejsce w finale, co jest czwartym najsłabszym rezultatem kraju na tym poziomie konkursu. W półfinale Andrius był 9., co od czasu wprowadzenia dwóch półfinałów zdarzyło się Litwie drugi raz – wcześniej w 2009 roku. Podobnie jak w przypadku Estonii, jest to trzeci konsekwentny awans Litwy do finału.

 16. miejsce w półfinale dla Macedonii to najsłabszy rezultat jaki ten kraj osiągnął. Jest to też powtórka z 2011 roku – wtedy 16. w półfinale był Vlatko Ilievski.

 Malta trzeci raz w swojej historii wywalczyła 8. miejsce w finale (wcześniej w 1993 i 2000). Jedynie 6 razy Malta była notowana wyżej. Czwarte miejsce w półfinale to najwyższy rezultat, jaki wyspa osiągnęła od czasu udziału w tym etapie Eurowizji.

 Aliona Moon zajęła dla Mołdawii 11. miejsce w finale, tym samym powtarzając rezultat sprzed roku. Tylko dwa razy kraj notowany był wyżej (w 2005 i 2007). W półfinale wokalistka zajęła 4. miejsce, co jest drugim najwyższym rezultatem na tym poziomie.

 12. miejsce w półfinale dla Czarnogóry to drugi najwyższy rezultat w historii kraju. Bliżej finału była jedynie Andrea w 2009 roku (11. miejsce). Czarnogóra nadal czeka na swój historyczny awans.

 Anouk jest szóstą reprezentantką Holandii, która dla swojego kraju zajęła 9. miejsce w finale. Wcześniej zdarzyło się to w 1958, 1976, 1981, 1988 i 1992. 17 reprezentacji holenderskich zajmowało w finale wyższe pozycje. Dla Holendrów zdecydowanym sukcesem jest jednak 6. miejsce w półfinale – powtórka z 2004 roku, czyli wtedy, gdy ten kraj ostatni raz zakwalifikował się do finałowej stawki.

 Norwegia po raz trzeci zajęła w finale ESC 4. miejsce – wcześniej w 1960 i 2003. Jest to czwarty najlepszy rezultat kraju. W półfinale Norwegia zajęła 3. miejsce – lepiej na tym poziomie wypadła tylko w 2009 roku, kiedy wygrała w swojej grupie.

 Cezar w finale Eurowizji zajął 13. miejsce, tak samo jak Todomondo w 2007. Jest to szósty najwyższy rezultat w historii Rumunii. Od czasu wprowadzenia dwóch półfinałów 5. miejsce dla „It’s my life” to trzeci najlepszy na tym poziomie.

 Rosja po raz pierwszy zajęła 5. miejsce. Wcześniej sześć reprezentacji tego kraju uzyskiwało lepszy rezultat (plasując się w top3). Sukcesem jest jednak 2. miejsce w półfinale – lepiej wypadły tylko Babuski w 2012 roku, który swoją grupę wygrały.

 Jedenaste miejsce w półfinale to najlepsze miejsce, jakie San Marino do tej pory uzyskało. Nadal kraj czeka na swój historyczny awans.

 Odwrotnie jest w Serbii – Moje 3 zajęły w półfinale 11. miejsce, co jest najsłabszym rezultatem od czasu debiutu tego kraju.

 Po raz czwarty Słowenia zajmuje w półfinale 16. miejsce (wcześniej zdarzyło się to w 2006, 2009 i 2010). Po raz pierwszy jest to jednak ostatnie miejsce. Niżej notowana była natomiast Eva Boto (17. miejsce), ale wtedy w półfinale państw było więcej.

 25. miejsce dla ESDM sprawia, że „Contigo hasta el final” staje się najniżej notowaną piosenką hiszpańską w historii.

 Szwecja po raz czwarty zajęła w finale 14. miejsce. Wcześniej doszło do tego w 1961, 1978 i 1997. Co ciekawe, jest to siódmy najsłabszy rezultat w historii startów finałowych Szwecji.

 13. miejsce w półfinale dla Szwajcarii to powtórka wyniku z 2008 roku. Od czasu wprowadzenia dwóch półfinałów jedynie dwa razy Szwajcaria była notowana wyżej.

 Ukraina po raz pierwszy staje na najniższym stopniu podium – wcześniej raz wygrała i dwa razy była druga. Również w półfinale zajęła trzecie miejsce – trzeci najwyższy rezultat Ukrainy na tym poziomie. Co ciekawe – Ruslana zajęła 2. miejsce w półfinale, ale 1. w finale, a Ani Lorak pierwsze w półfinale, ale 2. w finale.

 I na koniec Wielka Brytania – 19. miejsce to powtórka wyniku Daza Sampsona z 2006 roku. Jedynie sześciu reprezentantów kraju notowanych było niżej…