­čç«­čç╣ HISTORIA W┼üOCH NA EUROWIZJI (1963): Italia wraca na podium. Trzecie miejsce w Londynie

Po dw├│ch latach eksperymentowania z kartkowym televotingiem Sanremo wr├│ci┼éo do korzeni, odebrano prawo g┼éosu publiczno┼Ťci przed telewizorami i skr├│cono czas trwania festiwalu. Trzynasta edycja odby┼éa si─Ö w dniach 7-9 lutego, a prowadz─ůcym by┼é Mike Bongiorno, kt├│remu towarzyszy┼éy Edy Campagnoli, Maria Giovannini, Rosanna Armani i Giuliana Copreni. Nowo┼Ťci─ů by┼é fakt, ┼╝e wszystkie utwory mia┼éy swoj─ů prapremier─Ö w wersji fortepianowej i bez wokalu dzie┼ä przed rozpocz─Öciem festiwalu – wszystkie utwory zagra┼é m┼éody pianista Fred Bongusto. Drugim novum by┼éo po┼é─ůczenie Sanremo z Castrocaro Festival dla debiutant├│w. Dw├│ch najwy┼╝ej ocenionych tam wokalist├│w zdobywa┼éo prawo udzia┼éu w Sanremo. Kolaboracja trwa┼éa do 1966 roku. Co ciekawe, w edycji festiwalu z 1963 roku wyst─ůpi┼éo tylko czworo debiutant├│w, a a┼╝ 16 wykonawc├│w powr├│ci┼éo do rywalizacji po udziale w 1962 roku. By┼é wi─Öc m.in. reprezentant W┼éoch 1962 Claudio Villa, ale nie zabrak┼éo te┼╝ pierwszej przedstawicielki tego kraju – Toniny Torrielli. Wyst─ůpi┼é te┼╝ kwartet Radar, co by┼éo do┼Ť─ç osobliwe, bo zazwyczaj do tej pory w Sanremo uczestniczyli jedynie soli┼Ťci.

Emilio Pericoli jedzie do Londynu

G┼éosowanie juror├│w zwyci─Ö┼╝y┼é utw├│r „Uno per tutte” przygotowany przez Mogola, Alberto Test─Ö i Tony’ego Renisa. Ten ostatni by┼é jednym z dw├│ch wykonawc├│w piosenki. Drugi by┼é Emilio Pericoli. Piosenka zdoby┼éa 90 punkt├│w. Na pozycji drugiej „Amor mon amour my love” ┼Ťpiewany przez Claudio Vill─Ö i Eugeni─Ö Foligatti (77 punkt├│w), a na trzecim „Giovane giovane” w interpretacji Pino Donaggio oraz Cocky Mazzetti (71 punkt├│w). Chocia┼╝ Tony Renis by┼é wsp├│┼étw├│rc─ů zwyci─Öskiej piosenki, na Eurowizj─Ö wskazano Emilio Pericoli’ego, urodzonego w 1928 roku w Cesenatico wokalist─Ö. Uznanie zdoby┼é po 1947 roku, gdy do┼é─ůczy┼é do orkiestry dowodzonej przez Enzo Ceragioli i koncertowa┼é we W┼éoszech i nie tylko. W 1954 uczestniczy┼é w konkursie „Dieci canzoni da lanciare”, a rok p├│┼║niej zadebiutowa┼é w filmie „Motivo in maschera” jako aktor. Od 1959, dzi─Öki kontraktowi z Dischi Ricordi zacz─Ö┼éa si─Ö jego najwi─Öksza kariera muzyczna, g┼é├│wnie za spraw─ů cover├│w w┼éoskich szlagier├│w z lat 30. i 40. W 1961 jeden z takich utwor├│w sprzeda┼é si─Ö w milionie egzemplarzy, szturmuj─ůc listy przeboj├│w w USA i Wielkiej Brytanii. Zadebiutowa┼é w Sanremo w 1962 roku ┼Ťpiewaj─ůc utw├│r „Quando quando quando” (tak┼╝e wsp├│┼étworzony przez Tony’ego Renisa) – zaj─ů┼é wtedy 4. miejsce. Piosenka „Uno per tutte” we W┼éoszech bardziej spodoba┼éa si─Ö jednak w wykonaniu Tony’ego – jego wersja dotar┼éa do 25. miejsca listy Classifica annuale, z kolei w wersji Emilio by┼éa dopiero na 78. pozycji.

Drugi br─ůz dla W┼éoch

Podczas Eurowizji 1963 w Londynie W┼éoch za┼Ťpiewa┼é jako sz├│sty. Zgarn─ů┼é 37 punkt├│w, co da┼éo mu 3. miejsce. Trzy punkty wi─Öcej mia┼éa Szwajcaria, a 5 punkt├│w wi─Öcej zwyci─Öska Dania. W od┼Ťwie┼╝onym systemie g┼éosowania ka┼╝da komisja przyznawa┼éa punkty od 1 do 5. Emilio dosta┼é maksymalne noty z Danii, Szwajcarii i Monako, po 4 punkty z Jugos┼éawii i Luksemburga, po 3 z Norwegii, Hiszpanii i Belgii, dwa z Wielkiej Brytanii i Finlandii oraz jeden z Holandii. Bez punkt├│w pozostawi┼éy go tylko komisje z Niemiec, Austrii, Francji oraz Szwecji. W┼éoska komisja 5 punkt├│w da┼éa Szwajcarii, 4 Francji, 3 Monako, 2 zwyci─Öskiej Danii i jeden Luksemburgowi, a punkty prezentowa┼é Enzo Tortora. Konkurs relacjonowa┼é dla Programma Nazionale Renato Tagliani. Trzecie miejsce to powt├│rka najlepszego rezultatu W┼éoch – pierwszy raz zdoby┼é je Domenico Modugno w 1958 roku. Warto wspomnie─ç, ┼╝e od 1956 roku reprezentantom Italii na Eurowizji towarzyszyli dyrygenci z Sanremo. W 1963 by┼é to Gigi Chichellero.

Ósme miejsce w Sopocie

Emilio do Sanremo wr├│ci ju┼╝ w 1964 roku, tym razem z „Piccolo, Piccolo”, ale sensacyjnie nie dostanie si─Ö do fina┼éu. Par─Ö lat po udziale w Eurowizji wokalista zmieni┼é wytw├│rni─Ö i zacz─ů┼é nagrywa─ç dla Warner Bros. Sw├│j ostatni singiel wyda┼é w 1971 roku. Na koncie mia┼é pi─Ö─ç album├│w, 9 EP-ek, a jego piosenki pojawia┼é si─Ö na trzech sk┼éadankach. W 2011 roku pojawi┼é si─Ö w programie „I migliori anni” telewizji RAI. Zmar┼é dwa lata p├│┼║niej – 9 kwietnia 2013 roku, w wieku 85 lat. Par─Ö miesi─Öcy po Eurowizji 1963 odby┼éa si─Ö trzecia edycja Sopot Festival, ponownie z udzia┼éem W┼éoch. W finale mi─Ödzynarodowym ten kraj reprezentowa┼éa Isabella Fedeli z piosenk─ů „Tua”. Podobnie jak w przypadku poprzednich wykonawc├│w, tak┼╝e ona nie by┼éa zbyt znana nawet w swoim kraju. W ramach Sopot Festival nagra┼éa jednak utw├│r „Il Primo Capello Grigio” („Pierwszy siwy w┼éos”), kt├│ry zostta┼é wydany na specjalnej sk┼éadance festiwalowej. Konkursowy utw├│r „Tua” dosta┼é 18 punkt├│w, co da┼éo W┼éochom 8. miejsce na 22 wykonawc├│w. Po raz pierwszy w komisji zasiad┼é przedstawiciel W┼éoch – Shabtai Petrushka. Swoje 12 punkt├│w da┼é zwyci─Öskiej Francji, chocia┼╝ w 1963 wygra┼éy dwa kraje. Poza Francj─ů tak┼╝e ZSRR, z doskonale znanym utworem „Pust vsegda budyet solnce”. Co ciekawe, juror w┼éoski przedstawicielce swojego w┼éasnego kraju da┼é tylko 5 punkt├│w. Tyle samo dorzuci┼éo Monako.

Fot: Qubilette Magazine

%d bloger├│w lubi to: