🇨🇭 HISTORIA SZWAJCARII NA EUROWIZJI • 1994-1995 • Porażka w Dublinie, umiarkowany sukces w Warszawie i konkurs w Lozannie z córką Chaplina

Pierwszy raz od 1971 roku telewizja szwajcarska nie organizowała preselekcji narodowych. W zamian za to nadawca SRG SSR wewnętrznie wskazał na reprezentanta Lorenzo Duilio di Cicco, włoskojęzycznego wokalistę urodzonego w Bazylei. Nie wiadomo z jakiego powodu postawiono właśnie na osobę, która nie mogła się pochwalić większymi osiągnięciami na rynku muzycznym w Szwajcarii. Piosenkę „Sto pregado” napisał dla niego Giuseppe Scaramello. To, co zdecydowanie wyróżniało występ Szwajcarii na Eurowizji 1994 to fakt, że orkiestrę prowadził 21-letni ówcześnie Valeriano Chiaravalle, który był wtedy najmłodszym w historii dyrygentem eurowizyjnym. Na konkurs do Dublina pojechało 25 delegacji, w tym po raz pierwszy Polska 🇵🇱. Reprezentant Szwajcarii wystąpił jako dziewiąty w kolejności.

Fatalny rezultat w Dublinie

Niestety, nie powiodło mu się. Zebrał łącznie 15 punktów co dało mu 19. miejsce i remis ze Słowacją 🇸🇰 – chociaż nasi południowi sąsiedzi mieli mniej not (tylko dwie) to jedną z nich było 12 punktów z Malty 🇲🇹, co pozwoliło grupie Tublatanka wyjść zwycięsko z remisu z Duilio, więc tak naprawdę Szwajcar był na 20. miejscu. Punkt mniej miała Rumunia 🇷🇴, a dwa punkty więcej Hiszpania 🇪🇸. 8 punktów przydzieliła Malta 🇲🇹, 5 Francja 🇫🇷 i 2 Hiszpania 🇪🇸. Jury szwajcarskie 12 punktów dało zwycięskiej Irlandii 🇮🇪, 10 debiutującej Polsce 🇵🇱, a 8 Wielkiej Brytanii 🇬🇧. Po wielu latach stanowisko „spokeperson” Szwajcarii opuścił Michel Stocker, który punkty podawał nieprzerwanie od 1974 roku. Teraz praktycznie co roku będzie robić to ktoś inny. W 1994 była to Sandra, reprezentantka kraju z 1991 roku. Komentatorów jak zawsze było troje – tym razem w skład ekipy weszli Mariano Tschuor, Jean-Marc Richard i Wilma Gilardi.

Szwajcaria poza Eurowizją 1995

Jak się okazało, wybór wewnętrzny okazał się porażką, a Szwajcaria zajęła swoje ówcześnie najniższe miejsce w historii, przebijając 17. miejsce zdobyte w 1967 i 1987 roku. Kolejny wokalista płci męskiej pojawi się na Eurowizji ze Szwajcarii dopiero w 2004 roku. Poza tym, że Szwajcaria przepadła, to jeszcze trafiła do grona państw, które nie mogły uczestniczyć w Eurowizji 1995 ze względu na słaby wynik w 1994 roku. Oznacza to, że Szwajcarii zabrakło w finale ESC pierwszy raz od początku istnienia konkursu! Finał z Dublina był oczywiście transmitowany, przy czym komentarz niemieckojęzyczny dostępny był na kanale Schweiz 4 (przygotował go Heinz Margot). Po francusku show komentował Jean-Marc Richard, a po włosku Joanne Holder. Telewizja szwajcarska miała prawo powrotu do Eurowizji w 1996 roku, ale musiała uczestniczyć w specjalnej rundzie kwalifikacyjnej. A Duilio…cóż, w 1994 roku wydał jeden album, ale kariery nie zrobił i ślad po nim zaginął. Wiemy tylko, że mieszka w Bergamo 🇮🇹.

Szwajcaria w warszawskim finale EYM

Aż 24 kraje wzięły udział w Eurowizji dla Młodych Muzyków, którą w czerwcu 1994 roku organizowano w Warszawie 🇵🇱. W rundzie półfinałowej uczestniczyli wszyscy reprezentanci, a jedynie ośmiu najlepszych awansowało dalej. Odpadła m.in. Polska 🇵🇱, która była gospodarzem. Szwajcarię reprezentował David Bruchez grający na puzonie. Wykonał „Ballade for Trombone and Orchestra” Franka Martina i dostał się do finału, jednak nie zajął tam miejsca w czołowej trójce. Wygrała wiolonczelistka z Wielkiej Brytanii 🇬🇧. Co ciekawe, szwajcarską członkinią międzynarodowego jury była Arie Dzierlatka, belgijska kompozytorka 🇧🇪 o polskich korzeniach. Chociaż Szwajcaria nie zdobyła w Warszawie nagrody, sam awans do finału po trzech słabych edycjach i tak był sporym sukcesem.

Lozanna gospodarzem EYD 1995

Chociaż Szwajcaria nie uczestniczyła w Konkursie Piosenki Eurowizji 1995, to jednak eurowizyjnych emocji im nie brakowało, gdyż na początku czerwca w Lozannie odbyła się 6. Eurowizja dla Młodych Tancerzy. Telewizja SRG SSR po raz pierwszy była gospodarzem tego wydarzenia. Konkurs zorganizowano w Palais de Beaulieu, dokładnie tam gdzie odbył się finał Eurowizji 1989 po zwycięstwie Celine Dion. Prowadzącymi byli Jean-Pierre Pastori oraz Geraldine Chaplin, córka słynnego Charlie Chaplina, która urodziła się w Los Angeles 🇺🇸, ale gdy miała 8 lat wraz z rodzicami trafiła do Vevey w Szwajcarii gdzie mieszkała do 1961 roku. Urodzona w 1994 aktorka ma teraz dom na plaży w Miami, ale często przebywa zarówno w Szwajcarii. Do walki o Grand Prix stanęło 15 państw, w tym Rosja 🇷🇺 i Węgry 🇭🇺, które debiutowały. Półfinał odbył się 3 czerwca – międzynarodowe jury odrzuciło wtedy reprezentantów Finlandii 🇫🇮, Niemiec 🇩🇪, Słowenii 🇸🇮, Norwegii 🇳🇴, Cypru 🇨🇾 i Węgier 🇭🇺. Szwajcaria weszła do finału. Reprezentantką kraju byłą Anne-Catherine Haller, która zatańczyła taniec „Raymonda”, jednak nie zdobyła miejsca na podium. Po raz kolejny triumf odniosła Hiszpania 🇪🇸. W skład komisji wchodził jak zwykle Heinz Spoerli, który był przewodniczącym jury. Gościem honorowym komisji była Maurice Bejart, urodzona we Francji 🇫🇷 choreografka szwajcarska. Pojawili się też m.in. Oscar Araiz (juror argentyńsko-szwajcarski 🇦🇷) i Beatriz Consuelo (jurorka brazylijsko-szwajcarska 🇧🇷). Konkurs taneczny z Lozanny transmitowało 18 państw, w tym Bułgaria 🇧🇬, Rumunia 🇷🇴 i Dania 🇩🇰, które nie uczestniczyły w EYD. W siódmej edycji, Eurowizji dla Młodych Tancerzy, która odbyła się w 1997 w Gdyni 🇵🇱, Szwajcarii zabrakło. Wraz z nią wycofały się też Austria 🇦🇹, Francja 🇫🇷, Norwegia 🇳🇴 i Rosja 🇷🇺. Był to pierwszy event EBU z którego Szwajcarzy zrezygnowali z własnej woli. Transmitowali jednak konkurs prowadzony przez Grażynę Torbicką.

Źródło: Wikipedia, fot.: YouTube

%d blogerów lubi to: