­čçĘ­čçş Historia Szwajcarii na Eurowizji ÔÇó 1986 ÔÇó Blisko, ale jeszcze bez Grand Prix

Fina┼é szwajcarskich selekcji 1986 zorganizowano w Zurychu 25 stycznia. Prowadz─ůc─ů by┼éa dwukrotna reprezentantka kraju i laureatka miejsc w top5 Eurowizji – Paola. Wokalistka ┼Ťpiewa┼éa dla Szwajcarii w 1969 zajmuj─ůc 5. miejsce, a sw├│j osobisty rezultat poprawi┼éa w 1980 – zdoby┼éa wtedy 4. miejsce. O wyjazd do Oslo walczy┼éo dziewi─Öciu kandydat├│w, a decydowali jurorzy profesjonalni, regionalni i dziennikarze. W finale pojawi┼é si─Ö muzyk i komik N├Âggi, kt├│ry za sw├│j utw├│r „Versch├Ąnk doch dini Liebi” uzbiera┼é tylko 11 punkt├│w i ostatnie miejsce. Na miejscu 7. znalaz┼éa si─Ö grupa Lily Lilas, w sk┼éad kt├│rej wchodzi┼éa Veronique Muller, reprezentantka Szwajcarii 1972. Trzecie miejsce przypad┼éo Scarlet Chessex, a drugi by┼é Paolo Monte, kt├│ry wcze┼Ťniej reprezentowa┼é sw├│j kraj na Sopot Festival. Jego piosenka „Amore mio” mia┼éa 35 punkt├│w, znacznie mniej od laureatki fina┼éu selekcji – Danieli Simmons, kt├│rej „Pas pour moi” otrzyma┼éo a┼╝ 48 punkt├│w.

Wygrała selekcje za trzecim razem

Daniela Borruso-Sereftug urodzi┼éa si─Ö 9 grudnia 1959 roku we w┼éoskiej Perugii, jej rodzice byli W┼éochami ­čç«­čç╣. Ojciec, kt├│ry te┼╝ by┼é muzykiem, szybko przekaza┼é mi┼éo┼Ť─ç do ┼Ťpiewania swojej c├│rce. Daniela sw├│j pierwszy utw├│r za┼Ťpiewa┼éa w wieku trzech lat, a gdy mia┼éa 13, stworzy┼éa pierwsz─ů autorsk─ů piosenk─Ö. Uczy┼éa si─Ö gry na pianinie w Lozannie. W ┼Ťwiat muzycznego showbiznesu wesz┼éa po zwyci─Östwie w „La Grande Chance”, programie dla m┼éodych talent├│w telewizji TSR w Szwajcarii. Wykona┼éa tam piosenk─Ö „Une autre vie”. W 1985 odby┼éa tras─Ö koncertow─ů po Londynie z w┼éoskimi wykonawcami takimi jak Enrico Ruggeri czy Fiorella Mannoia. Wcze┼Ťniej, bo w 1983 (jako zupe┼énie nieznana wokalistka) pojawi┼éa si─Ö w preselekcjach Szwajcarii z „Dis-moi tout” i zdoby┼éa tam 10 punkt├│w, co da┼éo jej ostatnie, 9. miejsce. Po dw├│ch latach (i po zwyci─Östwie w „La Grande Chance”) zn├│w powalczy┼éa o Eurowizj─Ö i tym razem „Repars a zero” zaj─Ö┼éo ju┼╝ drugie miejsce, a do wygranej brakowa┼éo czterech punkt├│w. Selekcje wygra┼éa za trzecim razem, dzi─Öki francuskiej piosence „Pas pour moi” skomponowanej przez Atill─Ö Sereftuga, szwajcarsko-tureckiego kompozytora ze Stambu┼éu ­čç╣­čçĚ. Tekst napisa┼éa Nella Martinetti. Atilla i Nella stan─ů te┼╝ za zwyci─Öskim „Ne partez pas sans moi” dla Celine Dion z 1988 roku, a dodatkowo Nella pisa┼éa te┼╝ teksty utwor├│w dla Szwajcarii w 1981 i 1983 roku. „Pas pour moi” ma a┼╝ cztery wersje j─Özykowe – francusk─ů, niemieck─ů („Geh nicht vorbei„), angielsk─ů („Candlelight”) i holendersk─ů („Nee voor mij„).

Daniela ┼Ťredniowulgarna

Piosenka Szwajcarii wywo┼éa┼éa pewne kontrowersje w zwi─ůzku z tekstem. Daniele ┼Ťpiewa bowiem o tym, jak wa┼╝na jest mi┼éo┼Ť─ç i opisuje te┼╝ dora┼║ne uniesienia mi┼éosne (one-night stand) poprzez kt├│re m─Ö┼╝czy┼║ni traktuj─ů kobiety jak zabawki czy zdobycze na dyskotece. Takie sytuacje opisane s─ů w tek┼Ťcie piosenki przy u┼╝yciu ┼Ťrednio wulgarnego slangu, co odbi┼éo si─Ö echem w┼Ťr├│d francuskoj─Özycznych narod├│w startuj─ůcych w Eurowizji. Na szcz─Ö┼Ťcie, nie wp┼éyn─Ö┼éo to na wynik na Eurowizji, gdzie Szwajcaria wystartowa┼éa jako dziesi─ůta w kolejno┼Ťci, zamykaj─ůc pierwsz─ů po┼éow─Ö. Dyrygentem podczas wyst─Öpu by┼é Atilla Sereftug, a w ch├│rku za┼Ťpiewa┼é Frank Dostel, kt├│ry w tym samym roku wspiera┼é te┼╝ reprezentacj─Ö Luksemburga ­čç▒­čç║, a w 1978 roku pomaga┼é wokalnie przy „Parlez-vous francais?”. Na cztery francuskie piosenki w stawce trzy z nich znalaz┼éy si─Ö w czo┼é├│wce. Trzecie miejsce mia┼é Luksemburg ­čç▒­čç║, druga by┼éa Szwajcaria, a pierwsza Belgia ­čçž­čç¬. Daniela zebra┼éa 140 punkt├│w, w tym tyle samo dwunastek do zwyci─Öska Belgia ­čçž­čç¬ – najwy┼╝sz─ů not─Ö da┼éy jej Belgia ­čçž­čç¬, Izrael ­čç«­čç▒, Luksemburg ­čç▒­čç║, Holandia ­čç│­čç▒ i Szwecja ­č窭čç¬. Dodatkowo 10 punkt├│w przekaza┼éy Turcja ­čç╣­čçĚ, Irlandia ­čç«­čç¬ i Portugalia ­čçÁ­čç╣, 7 Francja ­čçź­čçĚ i Finlandia ­čçź­čç«, a 6 Jugos┼éawia. Tylko Niemcy ­čçę­čç¬ nie da┼éy Szwajcarii ┼╝adnych punkt├│w. ┼ü─ůcznie Daniela mia┼éa 36 punkt├│w mniej od Sandry Kim. 12 punkt├│w ze Szwajcarii Michel Stocker przekaza┼é Szwecji ­č窭čç¬, 10 dosta┼éa zwyci─Öska Belgia ­čçž­čç¬, a 8 Turcja ­čç╣­čçĚ.

Szwajcaria zn├│w obdarta ze zwyci─Östwa?

Chocia┼╝ Szwajcaria zaj─Ö┼éa 2. miejsce, co by┼éo wielkim sukcesem, nadawca nie by┼é zadowolony. Pech chcia┼é, ┼╝e ju┼╝ drugi raz w historii Szwajcarzy czuli si─Ö oszukani i pozbawieniu zwyci─Östwa. Przypomn─Ö, ┼╝e w 1963 przegrali przez niejasne zagrywki sekretarza norweskiego jury ­čç│­čç┤, kt├│ry faworyzowa┼é Dani─Ö ­čçę­čç░. Teraz Daniele Simmons przegra┼éa z Sandr─ů Kim ­čçž­čç¬, kt├│ra w trakcie fina┼éu mia┼éa 13 lat, co by┼éo niezgodne z nowymi zasadami Eurowizji. Odkryto to dopiero po fakcie, a nadawca szwajcarski domaga┼é si─Ö dyskwalifikacji Belgii, jednak nic z tego nie wysz┼éo. Szwajcaria sama by┼éa w 1956 oskar┼╝ana o kombinowanie, gdy jury z tego kraju oddawa┼éo g┼éosy tak┼╝e jako … Luksemburg ­čç▒­čç║. Tak czy siak Szwajcaria zdoby┼éa 2. miejsce po raz trzeci (i ostatni) w swojej historii. By┼éo to najwy┼╝sze miejsce zdobyte od 1963 roku oraz powr├│t do „formy” po trzech s┼éabych latach. J─Özyk francuski, kt├│ry w piosence Szwajcarii pojawi┼é si─Ö pierwszy raz od trzech lat, zostanie wykorzystany tak┼╝e w 1987 i 1988 roku. Pomimo sukcesu Daniele nie cieszy┼éa si─Ö wielk─ů s┼éaw─ů w kraju. W 1987 roku wyda┼éa p┼éyt─Ö „Shout Back”, kolejne wydawnictwo muzyczne z jej udzia┼éem pojawi┼éo si─Ö dopiero w 1998 roku. W 1991 Daniele wysz┼éa za m─ů┼╝ za kompozytora swojej piosenki – Atill─Ö Sereftuga. Rok p├│┼║niej urodzi┼é im si─Ö syn. Od 1999 roku Daniele uczy┼éa ┼Ťpiewu w Montrux Jazz School. Ostatni sw├│j album wyda┼éa w 2004 roku. Na Eurowizj─Ö pr├│bowa┼éa si─Ö dosta─ç jeszcze w 1991 roku, jednak zaj─Ö┼éa wtedy 2. miejsce w selekcjach.

Drugie miejsce r├│wnie┼╝ w Kopenhadze

20 dni po finale Eurowizji w Oslo ­čç│­čç┤ ruszy┼éy p├│┼éfina┼éy Eurowizji dla M┼éodych Muzyk├│w, a konkurs tym razem odbywa┼é si─Ö w Kopenhadze ­čçę­čç░. W ramach nowego formatu w p├│┼éfina┼éach startowa┼éo ┼é─ůcznie 15 pa┼ästw, z czego 5 dosta┼éo si─Ö do wielkiego fina┼éu. Odpad┼é m.in. reprezentant gospodarzy. Dla Szwajcarii zagra┼éa pianistka Marian Rosenfeld, kt├│ra zaprezentowa┼éa s┼éuchaczom „Piano Concerto no.1 E minor, op.11, 2nd and 3rd movements” Fryderyka Chopina. Nie wygra┼éa, ale zaj─Ö┼éa 2. miejsce, co by┼éo pierwszym sukcesem kraju w EYM. Triumf odnios┼éa Francja ­čçź­čçĚ – o wynikach zdecydowa┼éo 12-osobowe jury zagraniczne, w kt├│rym Szwajcaria (nie wiedzie─ç czemu) nie mia┼éa swojego przedstawiciela, chocia┼╝ mieli go inni finali┼Ťci. Szwajcaria b─Ödzie jeszcze wielokrotnie startowa┼é w Eurowizji dla M┼éodych Muzyk├│w, nigdy ju┼╝ nie wejdzie do top3.

Źródło: Wikipedia, NF Database, Diggillo Thrush, fot.: Records 4 People

%d bloger├│w lubi to: