🇨🇭 Historia Szwajcarii na Eurowizji • 1967 • Géraldine na dnie tabeli, koniec z francuskimi wokalistkami

Szwajcarski finał narodowy 1967 odbył się 21 stycznia w Zurychu, a prowadzącymi byli Madeleine (ESC 1966), Mascia Cantoni i Alfred Fetscherin. Pierwszy raz w rolę prezentera zaangażowano byłą reprezentantkę kraju. O wyjazd na Eurowizję walczyło sześciu wykonawców, każdy z nich zaśpiewał po jednej piosence. Nie zabrakło powrotów – o swój trzeci udział w Eurowizji walczyła Anita Traversi, która do tej pory dwukrotnie śpiewała już dla Szwajcarii, a za drugim razem nie zdobyła ani jednego punktu. Powróciła też Brigitt Petry, która uczestniczyła w selekcjach 1966. Do rywalizacji pierwszy raz przystąpiły aktorka i piosenkarka Evelyne Arden czy izraelska wokalistka Elisa Gabbai 🇮🇱 znana w Szwajcarii ze swoich nietuzinkowych występów w klubach nocnych. Wygrała natomiast Géraldine Gaulier, francuska wokalistka 🇫🇷, która w selekcjach wykonała „Quel cœur vas-tu briser?” i zdobyła przychylność jury eksperckiego. W latach 60. był to już szósty utwór Szwajcarii, który na Eurowizji wykonano po francusku.

Eurowizja 1967 katastrofą dla Szwajcarii

Géraldine Gaulier urodziła się 18 kwietnia 1946 w Paryżu 🇫🇷, a karierę rozpoczęła w 1966 dzięki kontraktowi z wytwórnią Polydor, która wydała jej EP-kę „La rivière me disait”. Na Eurowizję trafiła jednak jako bardzo „świeża” na rynku muzycznym osoba. Piosenkę „Quel cœur vas-tu briser ?” napisali dla niej Daneil Faure oraz Gerard Gray. Faure w 1967 napisał też francuski tekst do niemieckiej piosenki eurowizyjnej „Anouschka” 🇩🇪, a rok później będzie kompozytorem konkursowej propozycji Francji pt. „La source”. EP-ka z eurowizyjną balladą Geraldine oraz trzema innymi piosenkami wydana została we Francji. Eurowizja 1967 odbyła się w Wiedniu, czyli w sąsiedniej Austrii 🇦🇹. Geraldine zaśpiewała tam jako szósta, a łącznie w stawce znalazły się cztery utwory w języku francuskim. Niestety doszło do katastrofy. Szwajcaria jako jedyny kraj nie dostała żadnych punktów, tym samym znalazła się na ostatnim, 17. miejscu. Szwajcarskie jury swoje punkty przydzieliło zwycięskiej Wielkiej Brytanii 🇬🇧 (aż 7 punktów) oraz Francji 🇫🇷, Portugalii 🇵🇹 i Włochom 🇮🇹 (po jednym). Punktację przedstawił Alexandre Burger, a komentatorami byli Theodor Haller, Robert Burnier i Giovanni Bertini. Dyrygentem podczas występu Geraldine był Hans Möckel – po raz pierwszy przy szwajcarskim występie orkiestrą kierował człowiek, który później już w tej roli się nie pojawił. Był to jego jedyny udział w Eurowizji.

Ostatnia taka reprezentantka

17. miejsce to kompletna porażka jeśli chodzi o statystyki – Szwajcaria do tej pory najniższy wynik zanotowała w 1964 – 13. miejsce. Drugi raz w historii kraj nie dostał żadnego punktu i zdarzyło się to drugi raz w ciąg czterech lat. Ponownie 17. miejsce zdobyte będzie przez Szwajcarię dopiero w 1987 roku, a gorzej kraj wypadnie po raz pierwszy w 1994 roku. Trzecie „zero punktów” Szwajcarzy zanotują w 1998 roku. Geraldine po Eurowizji nie zrobiła wielkiej kariery. W 1968 wydała kolejny mini-album pt. „Les Chattes”, grała też w musicalach, występowała w Las Vegas, a później w wielu francuskich pubach. Udzielała się też aktorsko. Aktualnie ma 74 lata, mieszka we Francji, zajmuje się nauczaniem śpiewu. Co istotne, wokalistka jest ostatnią piosenkarką francuską 🇫🇷, która reprezentowała Szwajcarię na Eurowizji. W kolejnych latach pojawią się co prawda obcokrajowcy, ale przeważać będą artyści lokalni.

10. miejsce w Sopocie

Szwajcaria nadal startowała w Sopot Festival, a na siódmą edycję do Opery Leśnej 🇵🇱 wysłano Marianne Gesseney, wokalistkę znaną głównie tylko z udziału w festiwalu. W trakcie półfinału (dzień polski) zaśpiewała „Nie mów jaką przyjdziesz drogą” lecz nie weszła do czołowej piątki. W finale zaprezentowała francuskojęzyczny utwór „Comme autrefois” i zajęła 10. miejsce na 23 kraje zdobywając 45 punktów. Oczywiście 12 dostała ze swojego kraju (jurorem ponownie był Geo Voumard, kompozytor „Refrain”), 5 z Austrii 🇦🇹, po 4 punkty otrzymała z Niemiec Zachodnich 🇩🇪, Malty 🇲🇹 i Rumunii 🇷🇴, po 3 z Kanady 🇨🇦, Tunezji 🇹🇳, Monako 🇲🇨, Luksemburga 🇱🇺 i Francji 🇫🇷, a 1 punkt dorzuciła Jugosławia. Poza 12 punktami „na siebie” juror Szwajcarii dał 10 punktów zwycięskiej Polsce (Dana Lerska), 8 Rumunii a 7 Kanadzie. Rok później w Sopocie pojawi się Anita Traversi, o czym przeczytać mogliście w jednym z poprzednich odcinków cyklu.


Zdjęcie: 45cat

%d blogerów lubi to: