🇨🇭 Historia Szwajcarii na Eurowizji • 1959 • Niemka z Królewca reprezentantką Szwajcarów

Pierwsze preselekcje Szwajcarii w których nie uczestniczyła (i których nie wygrała) Lys Assia odbyły się 22 lutego 1959 roku w Lozannie. O tytuł piosenki eurowizyjnej walczyło 9 kompozycji i troje wykonawców. Po raz pierwszy w Szwajcarii rywalizowała francuska sopranistka z Paryża 🇫🇷 – Mathé Altéry, która reprezentowała Francję podczas Eurowizji 1956 z piosenką „Le temps perdu„. W selekcjach Szwajcarii zaśpiewała dwie piosenki. Jej konkurencję stanowił weteran konkursu – Jo Roland (startował w latach 1956-1957 i zapewne też w 1958), który w 1959 miał trzy solowe utwory i dwa w duecie z Christą Williams. Sama Christa samodzielnie wykonała dwie piosenki, w tym „Irgendwoher”, z którą preselekcje wygrała. O wynikach decydowały trzy komisje regionalne – podobnie jak poprzednio, oficjalne wyniki selekcji i pełna klasyfikacja punktowa nigdy nie zostały podane. Po raz kolejny walkę o wyjazd na Eurowizję przegrał Jo Roland, który będzie startował w selekcjach jeszcze przez wiele lat.

Christa Williams z Królewca

Christa Williams (właściwie Christa Bojarzin) urodziła się 5 lutego 1926 roku w Królewcu (Königsberg) na terenie Prus Wschodnich 🇩🇪, które istniały jako kraj związkowy do 1947 roku. Dziś Królewiec to Kaliningrad, stolica graniczącego z Polską obwodu Kaliningradzkiego wchodzącego w skład Federacji Rosyjskiej 🇷🇺. Z powodu zawirowań wojennych w 1942 wraz z rodziną Christa przeniosła się do Monachium. Zajmowała się śpiewem operowym, uczyła się też gry na harfie w monachijskim Konserwatorium, a później także na Uniwersytecie Muzycznym. Jej serce zawsze należało jednak do muzyki jazzowej, a wzorem do naśladowania była dla wokalistki Ella Fitzgerald. Williams szybko podpisała kontrakt płytowy z Decca Records, jednak jej pierwsze single w 1957 nie odniosły wielkiego sukcesu. Jej pierwszym hitem była „Himmelblaue Serenade” zaśpiewana z Jo Rolandem. Największym osiągnięciem zaś piosenka „My Happiness” zaśpiewana z Gittą Lind w 1959 roku. Jak trafiła na preselekcje w Szwajcarii i dlaczego nigdy nie startowała w Niemczech? Tego nie wiemy. Piosenka „Irgendwoher” („Skądś”) napisana została przez Lothara Lofflera i jest pierwszym eurowizyjnym utworem Szwajcarii zaśpiewanym podczas konkursu po niemiecku. Singiel z tym utworem (zawierającym także piosenkę „Mona, Mona”) wydany został przez wytwórnię Decca m.in. w Szwajcarii, Danii czy Holandii. Utwór miał tylko jedną wersję językową.

Eurowizja 1959: Szwajcaria blisko podium

Podczas Eurowizji 1959 w Cannes 🇫🇷 Szwajcaria zaśpiewała jako ósma spośród 11 krajów, a poza Christą utwór po niemiecku mieli też reprezentanci Niemiec 🇩🇪 i Austrii 🇦🇹. Dyrygentem podczas występu Williams był Franck Pourcel, kompozytor urodzony w Marsylii w 1913 roku. Swoją rolę pełnił podczas konkursów od 1956 aż do 1972, w tym czterokrotnie dyrygował orkiestrą podczas zwycięskich dla Francji występów. Christa, śpiewając balladę „Irgendwoher” na tle szwajcarskich domków zajęła w finale 4. miejsce z 14 punktami. Zabrakło jej dwóch punktów by przegonić Francję i wejść do top3. Najwięcej punktów (aż 5) dostała z Wielkiej Brytanii 🇬🇧, 3 dała jej Szwecja 🇸🇪, 2 Dania 🇩🇰, a po jednym Monako 🇲🇨, Niemcy 🇩🇪, Austria 🇦🇹 i Belgia 🇧🇪. Tylko Francja, Włochy i Holandia nie przyznały Chriście punktów. Szwajcarskie jury dało po 3 punkty Włochom 🇮🇹 i Wielkiej Brytanii 🇬🇧, a po jednym Francji, Danii, Niemcom i Austrii. Zwycięska Holandia 🇳🇱 nie dostała żadnego punktu. Punkty po raz pierwszy przekazywał genewski dziennikarz sportowy Boris Acquardo (zmarł w 2005 roku), a komentatorem dla SRF i RTS był Theodor Haller, urodzony w 1915 roku dziennikarz radiowy i telewizyjny. 4. miejsce było kolejnym sporym sukcesem Szwajcarii. Kraj zajmie tę samą lokatę także w 1970, 1976 i w latach 1980-1981. Tak bliską podium pozycję Szwajcarzy uzyskali również w 2019 roku za sprawą Luci Hanniego.

Po Eurowizji Christa nadal nagrywała, a po zmianie wytwórni w 1962 roku odnosiła coraz większe sukcesy. Pojawiła się także w kilku filmach. W 1962 roku poślubiła pianistę Albrechta Huwiga. Sześć lat później przeszła na emeryturę by wraz z mężem założyć szkołę muzyczną w stolicy Bawarii. Zmarła w 2012 roku w wieku 86 lat i została pochowana na cmentarzu kościoła św. Marcina w monachijskiej dzielnicy Untermenzing 🇩🇪.

Źródło: Wikipedia, Knerger.de, National Finals Database, Discogs, Diggiloo Trash, fot.: Bear Family Records

%d blogerów lubi to: