🇳🇱 HISTORIA HOLANDII NA EUROWIZJI – 1993 – Ruth Jacott z eurowizyjnym hitem w kraju, historycznym scratchem i sukcesem w Irlandii!

W 1993 roku telewizja holenderska wybrała reprezentanta wewnętrznie i tak się złożyło, że drugi raz z rzędu pojechał na konkurs wykonawca pochodzący z Surinamu. Tym razem była to Ruth Jacott, która urodziła się w 1960 roku i w wieku 9 lat trafiła do Holandii. Przełom w jej karierze nastąpił w 1988 gdy wygrała Knokke Festival w Belgii, co sprawiło, że otrzymywała wiele ofert koncertów. Występowała też w musicalu Cats, z którym śpiewała nie tylko w Holandii, ale też w Belgii, Niemczech czy Szwajcarii. Wydała też utwór „Tegyo Makandra” z Hansem Vermeulenem, który poświęcony był ofiarom katastrofy lotu Surinam Airways 764 z 1989 roku. Piosenka została też odświeżona przy okazji kolejnej tragedii – w 1992 roku samolot El Al 1862 rozbił się o budynek mieszkalny w Amsterdamie i zabił 43 osoby, w tym 39 na ziemi. Utwór stał się hitem.

W 1993 poproszono ją o reprezentowanie Holandii na Eurowizji. W preselekcjach zaśpiewała aż osiem piosenek, a o wynikach decydowali jurorzy regionalni, których noty (nie wiadomo czemu) były pomnożone razy 1000. Finał odbył się 26 marca w Amsterdamie, a prowadzącym był Paul de Leeuw, który jeszcze nie raz się w tym cyklu pojawi. Triumfował utwór „Vrede”, który dostał 83(000) punktów. Drugie miejsce miał „Loop met me mee” z 76(000) punktów. Trzecia lokata trafiła do „Waar blijft de tijd” – 71(000) punktów. „Vrede” napisali Eric van Tijn, Jochem Fluitsma oraz Henk Westbroek. Była to pierwsza piosenka w historii Eurowizji zawierająca scratch (dźwięk powstający poprzez drapanie płyty winylowej igłą znajdującą się w gramofonie konsoli DJ-a). Piosenka doczekała się angielskiej wersji pt. „Einstein in Reverse”. Po raz pierwszy od wielu lat holenderska piosenka na Eurowizję odniosła sukces w kraju. Dotarła do 16. miejsca „Nederlandse Top 40” oraz „Nederlandse Mega Top 50”. Trafiła też na specjalną składankę „Congratulations” z okazji 50-lecia Eurowizji.

Ruth Jacott pojechała na Eurowizję już drugi raz. W 1992 roku była chórzystką Humphrey’a Campbella, ale tym razem reprezentowała Holandię samodzielnie. W Dublinie zaśpiewała jako 20. pomiędzy Wielką Brytanią (która omal nie wygrała konkursu), a debiutującą Chorwacją. Zdobyła aż 92 punkty i wysokie, 6. miejsce. 12 punktów dała jej Irlandia, 10 Bośnia z Norwegią, 7 Niemcy, Belgia, Słowenia i Hiszpania, 6 Włochy, Turcja i Islandia, 5 Szwecja, a 3 Malta, Austria oraz Chorwacja. Aż 28 punktów więcej zdobyła Norwegia (5. miejsce), z kolei 3 mniej Szwecja. Holenderskie jury 12 punktów przyznało Portugalii, 10 zwycięskiej Irlandii, a 8 Szwajcarii. Punkty podawał Joop van Os, a komentatorami byli Willem van Beusekom (Nederland 3) oraz Daniel Dekker (Radio 3). Nadawca holenderski nie transmitował rundy „Kvalifikacija za Millstreet”, która była swoistym „półfinałem” Eurowizji dla 7 nowych państw Europy.

Ruth zapamiętano na Eurowizji nie tylko ze względu na dobry utwór i wysokie miejsce, ale też „kosmiczny” strój. Sukcesy w kraju zaczęły się mnożyć – miała m.in. hit „Blijf bij mif” z Paulem de Leeuw’em. W 1994 roku wydała drugi album, który pokrył się podwójną platyną. Trzecia płyta zdobyła w 1995 roku status złotej. Do tej pory wydała 10 albumów i ponad 20 singli, ostatni w 2011 roku. Była w związku z reprezentantem Holandii 1992 – Humphrey’em, jednak nigdy się nie pobrali. Para rozstała się w 2011 roku.

6. miejsce było wielkim sukcesem Holandii i powtórką z 1971 roku. Lepiej ten kraj wypadnie dopiero w 1998 roku.

Źródło zdjęcia: avrotros

%d blogerów lubi to: