🇳🇱 HISTORIA HOLANDII NA EUROWIZJI – 1992 – Z Surinamu przez Holandię do Szwecji. Ostatni solista reprezentujący Holandię w XX wieku

Europejska Unia Nadawców w latach 90. rozpocznie szukania różnych sposobów na trzymanie stawki konkursowej w ryzach, zwłaszcza, że na horyzoncie pojawiają się nowe kraje chętne do udziału. Do tej pory ustalono, że Eurowizja nie może mieć więcej, niż 22 uczestników. W 1992 roku nikt się nie wycofał, a Holandia chciała wrócić. Przyjęto ją, tym samym konkurs w Malmo był ówcześnie największym – 23 startujące państwa. Powrót Holandii oznaczał też powrót preselekcji „Nationaal Songfestival”, które tym razem odbyły się 29 marca w Hilversum. Prowadzącym był Bas Westerweel. Zasady były proste. 10 wykonawców prezentuje oryginalne utwory, a 12 jurorów regionalnych wskazuje zwycięzcę. 94 punkty i 1. miejsce przypadło Humphrey’owi Campbellowi za „Wijs me de weg”. Drugie miejsce miała Laura Vlasblom, która w 1986 roku reprezentowała Holandię na Eurowizji z grupą Frizzle Sizzle. Jej „Gouden bergen” przegrało z Humphrey’em 6 głosami. Na pozycji 3. znalazł się Rob Janszen. Chórzystka eurowizyjna Billa van Dijka (ESC 1982) – Lisa Boray – zdobyła czwartą pozycję za piosenkę „Hartstocht”.

Humphrey Campbell urodził się 26 lutego 1958 roku w Surinamie. Do Holandii przeprowadził się w 1973 roku, dwa lata przed uzyskaniem niepodległości przez Surinam. W 1987 roku zakończył studia i został dyplomowanym nauczycielem muzyki. W 1989 brał udział w musicalu „A Night At The Cotton Club”. Na Eurowizji 1992 w chórkach wspierała go Ruth Jacott (także z Surinamu), a w zamian za pomoc Humphrey będzie jej chórzystą na ESC 1993. Po udziale w konkursie wokalista skupił się głównie na produkowaniu muzyki. W 1997 wrócił do śpiewania jako członek soulowej grupy CC Campbell. Wokalista jest w związku z Ruth Jacott oraz jest wujkiem Raffaeli Paton, która w preselekcjach 2012 wykona hit „Chocolatte”.

Piosenka „Wijs me de weg” to dzieło Edwina Schimscheimera. Angielska wersja nosi tytuł „Open your eyes”. Jest to jedna z najgorzej przyjętych w Holandii piosenek eurowizyjnych. Nie weszła do zestawienia „Nederlandse Top 40”, a na liście „Nederlandse Single Top 100” dotarła jedynie do 66. miejsca. Na Eurowizji w Malmo Humphrey’owi towarzyszyła na scenie nie tylko jego przyszła partnerka Ruth Jacott, ale też jego bracia Ben i Carlo. Holandia zamykała wtedy stawkę – startowała z 23. numerem, a przed nią śpiewała formacja Wind z Niemiec. W głosowaniu kraj zdobył 67 punktów i 9. miejsce.

Najwięcej, osiem punktów, Holandia dostała od Irlandii. Po 7 przyznały Hiszpania, Turcja, Cypr oraz Niemcy, po 5 Izrael, Grecja i Austria. Tylko 8 krajów (w tym Luksemburg) nie dały Holendrowi żadnych punktów. Jury z Holandii najwyższą notę przekazało Włochom, 10 dostała zwycięska Irlandia, a 8 Cypr. Punkty prezentował Herman Slager, a Eurowizję 1992 komentowali Willem van Beusekom dla Nederland 3 oraz Daniel Dekker dla Radio 3. W skład holenderskiej komisji weszli m.in. Bernadette (ESC 1983), Karin Vlasblom (ESC 1986) i Robbert Landegent.

Humphrey Campbell będzie ostatnim solistą reprezentującym Holandię aż do 2016 roku, gdy kraj wewnętrznie wybierze Douwe Boba. W całej dotychczasowej historii eurowizyjnej tego kraju ewidentnie widać, że stawiano na żeńskie wokale. Łącznie w całej holenderskiej karierze kraj sześciokrotnie kończył rywalizację w finale na 9. miejscu. Rezultat z 1992 to już piąty taki wynik – kolejnym będzie 9. miejsce Anouk w 2013 roku.

źródło zdjęcia: Lauterbacher Anzeiger

%d blogerów lubi to: