🇳🇱 HISTORIA HOLANDII NA EUROWIZJI – 1978 – Eurowizyjne gwiazdy nie miały z czego wybierać. Kolejne 13. miejsce Holandii w konkursie

Czterech wykonawców, osiem piosenek i 10 byłych reprezentantów w roli jurorów! Tak wyglądał nowy pomysł telewizji NOS na preselekcje narodowe. Finał odbył się w Hadze 22 lutego, a prowadzącym był Willem Duys. O wyjazd do Paryża walczyli Barry Duncan, Kimm oraz formacje Harmony i The Internationals. Każdy zaśpiewał po dwa utwory, a o wynikach decydowała 10-osobowa komisja, w skład której weszli byli reprezentanci Holandii: Teddy Scholten (1959), Greetje Kauffeld (1961), duet De Spelbrekers (1962), Conny Vandebos (1965), Lenny Kuhr (1969), Maggie MacNeal (1974), Getty Kaspers (1975), Sandra Reemer (1972 i 1976) oraz Heddy Lester (1977). W ich głosowaniu wygrała kompozycja pt. „t Is OK” w wykonaniu Harmony – zdobyła 36 punktów i 12 głosów przewagi nad „Duncan” Barry’ego Duncana. Drugi utwór grupy Harmony – „Bim Bam Bom” zajął 3. miejsce. Preselekcje nie były udane, a rozegrano je przy na wpół pustej sali, gdyż ze względu na udział mało znanych wykonawców widzowie nie  interesowali się finałem.

W skład trio Harmony weszli Rosina Louwaars, Donald Lieveld i Ab van Woudenberg. Podobnie jak reprezentantka z 1978, także Harmony jest głównie znane z udziału w Eurowizji. Tak naprawdę ich kariera opiera się tylko na zwycięstwie w preselekcjach, a już w 1980 roku Rosina Louwaars nagrywa solowy utwór „Caravan”. Warto dodać, że Donald nie był w ogóle doświadczonym muzykiem – wcześniej zajmował się karate i był pracownikiem socjalnym. Rosina i Ab udzielali się w formacji Sommerset. Piosenkę na Eurowizję przygotował Eddy Ouwens, współtwórca zwycięskiego „Ding-A-Dong” z 1975 roku. Za tekst odpowiadali Toon Gispen i Dick Kooiman. Utwór nagrano też w wersji angielskiej. Dotarł do 29. miejsca listy „Nederlandse Top 40”, z kolei na „Daverende 30” był co najwyżej 18.

Eurowizja 1978 odbyła się w Paryżu, przy rekordowej frekwencji – 20 państw walczyło o Grand Prix. Holandia otwierała drugą połowę stawki – Harmony zaśpiewali z pozycji 11., po Belgii, a przed Turcją. Zdobyli 37 punktów, co wystarczyło do zajęcia 13. miejsca. 16 punktów więcej miały Włochy, a 11 mniej Szwecja. 12 punktów Holandii dał…Izrael, 6 przyznał Luksemburg, po 5 Włochy i Dania, 4 Niemcy, 3 Wielka Brytania, a po jednym Monako i Szwecja. Holenderskie jury najwyższą notę (w tym przypadku była to wymiana) dało zwycięskiemu Izraelowi, 10 punktów zgarnęło Monako, a 8 Szwajcaria. Punkty podawał Dick van Bommel, a tradycją było, że prowadzący preselekcji jest też komentatorem – w tym przypadku rola przypadła Willemowi Duys. Eurowizja była transmitowana też przez radio Hilversum 3 z komentarzem Jana van Veena.

Sukcesu nie było. Trzynaste miejsce do tej pory Holendrom kojarzyło się z dwiema porażkami z lat 1962-1963, czyli zajęciem ostatniej pozycji. Do 2019 roku ten kraj jeszcze czterokrotnie zajmie takie miejsce w konkursie. Przy okazji warto nadrobić też kolejne lata Sopot Festival. W 1973 roku Holandię reprezentowała tam Debbie, którą znamy z eurowizyjnych preselekcji. Wokalistka zajęła 18. miejsce, a tylko 2 punkty więcej miała słynna „Małgośka” Maryli Rodowicz. W 1974 roku do Polski przyjechał Euson, ale utwór „Leon” zdobył 4 punkty i zajął 24. miejsce (jedno z ostatnich). W kolejnych latach Holendrzy nie wysyłali swoich reprezentantów do Sopotu.

Zdjęcie: Wikipedia

%d blogerów lubi to: