🇳🇱 HISTORIA HOLANDII NA EUROWIZJI – 1977 – Duże preselekcje, mały sukces. Holandia zmuszona do śpiewania w języku narodowym

Aby wybrać reprezentanta na Eurowizję 1977 telewizja holenderska zorganizowała finał narodowy z udziałem 10 wykonawców i głosowaniem jurorów-celebrytów podzielonych na regiony. Selekcje odbyły się 2 lutego w Hadze, a prowadzącym była Ati Dijckmeester. Najlepiej wypadła Heddy Lester, która za utwór „De mallemolen” zdobyła 28 punktów i 1. miejsce, pokonując 5 punktami wokalistkę Bonnie St. Claire i jej „Stop me”. 13 punktów i 3. miejsce należało do Maggie MacNeal, która weszła w skład duetu reprezentującego Holandię w 1974 roku.

Heddy Affolter urodziła się w 1950 roku i znana jest w Holandii głównie z faktu, że wygrała preselekcje i reprezentowała kraj na Eurowizji. W 1969 roku przerwała studia i założyła duet April Shower wraz z Gertem Balke. Udało im się wylansować jeden hit – „Railroad song”. W restauracji swojego ojca poznała Ramsesa Shaffy’ego, z którym regularnie występowała w latach 70. Duet funkcjonował do 1974 roku i następnie rozpoczęła się jej kariera solowa pod pseudonimem Heddy Lester. Od 1979 do 1987 koncertowała z różnymi recitalami, które przygotowywała m.in. z własnym bratem. Od 1987 pracowała też jako niezależna aktorka teatralna. Aktualnie ma 69 lat i mieszka w Amsterdamie.

Eurowizyjna piosenka „De mallemolen” to powrót Holandii do śpiewania w języku narodowym. Utwór skomponował brat Heddy – Frank. Tekst przygotował Wim Hogenkamp. W celach promocyjnych Lester nagrała piosenkę także po angielsku („The world keeps turning”), francusku („Le monde tourne comme un manege”) oraz po niemiecku („Das Karussel des Lebens„). Chociaż piosenka na Eurowizji sukcesu nie odniosła, doczekała się wielu coverów, m.in. po portugalsku, duńsku, szwedzku czy fińsku. W Nederlandse Top 40 dotarła do miejsca 28. w trzecim tygodniu obecności na liście.

Ze względu na powrót do zasady śpiewania w języku narodowym Holandia nie mogła wystawić utworu po angielsku. Ten język pojawi się w historii kraju ponownie dopiero w 1983 roku, ale tylko jako część wersji bilingualnej. Wikipedia podaje, że formacja belgijska Dream Express, którą pamiętamy też jako reprezentację Holandii 1970 pod nazwą Hearts of Soul, wywołała mały skandal, bo ponoć miała wystąpić w przeźroczystych topach. Oczywiście do takiej ektrawagancji nie doszło. Heddy Lester zaśpiewała jako trzecia, pomiędzy Monako o Austrią. Zdobyła 35 punktów, co dało jej 12. miejsce na 18 wykonawców. Aż 14 punktów więcej miał Izrael, który zajął 11. pozycję, z kolei 2 punky mniej zdobyła Mia Martini z Włoch. Dream Express, które kiedyś reprezentowało Holandię, a teraz śpiewało dla Belgii, wywalczyło 69 punktów i 7. miejsce. Co ciekawe, ze względu na błędy przy podawaniu punktów Francji i Grecji, EBU musiało skorygować tablicę punktową już po zakończeniu transmisji, przez co Holandia (i nie tylko) straciła 1 punkt, ale nie wpłynęło to na jej pozycję rankingową.

Holandię w finale mocno wsparła Belgia, dając jej aż 10 punktów. 8 przyznała Francja, 7 Szwajcaria. Pozostałe noty były już znacznie mniejsze, a aż 8 krajów pozostawiło Heddy bez punktów. Jury holenderskie 12 punktów przydzieliło grupie Dream Express w barwach Belgii, 10 dostała Grecja, a 8 zwycięska Francja. Punkty podawał Ralph Inbar, a komentatorem dla Nederland 2 była Ati Dijckeester. Po raz pierwszy od 1973 roku Holandia nie weszła do top10, a 12. miejsce zajęła w swojej historii już po raz drugi (wcześniej w 1960).

Źródło zdjęcia: Alchetron

%d blogerów lubi to: