🇳🇱 HISTORIA HOLANDII NA EUROWIZJI – 1964 – WIELKA GWIAZDA, SKROMNY WYNIK

Holandia ma za sobą dwie bolesne porażki, ale jeszcze parę lat minie do kolejnego sukcesu. W 1964 roku nadawca NTS postanowił ponownie wybrać reprezentantkę wewnętrznie, tak jak w latach 1961 i 1963. Tym razem postawiono na Anneke Gronloh, urodzoną w 1942 roku w Holenderskich Indiach Wschodnich, które od 1949 stały się niepodległym państwem o nazwie Indonezja. Wokalistka po przeprowadzce z rodziną do Holandii uczestniczyła w talent-show w 1959 roku, a w 1964 roku poślubiła Wim-Jaapa van der Laana, holenderskiego DJ-a z „Radio Veronica”. W latach 60. miała na koncie mnóstwo hitów i to właśnie ze względu na popularność nadawca holenderski postanowił wysłać ją do Kopenhagi na Eurowizję. Wytwórnia opiekująca się Gronloh nie była zadowolona z pomysłu telewizji NTS – uważano, że wokalistce o takim statusie Eurowizja może zaszkodzić, zwłaszcza, jeśli się jej nie wygra. Anneke uznała takie zaproszenie za powód do dumy i z radością przystała na propozycję. Tym samym stała się pierwszą w historii uczestniczką Eurowizji nieurodzoną w Europie.

24 lutego w Utrechcie zorganizowano skromne preselekcje narodowe, w których artystka wykonała trzy piosenki. Zwycięzcę wybierało 11 komisji jurorskich z różnych regionów kraju. Wygrała piosenka „Jij bent mijn leven” zdobywając 159 punktów. Druga była „Weer zingt de wind” (141), a trzecia „Vliegende Hollander” (60 punktów). Utwór „Jij bent mijn leven” („Jesteś moim życiem”) to dzieło Rene de Vosa oraz Teda Powdera. Oczekiwania wobec Anneke były ogromne – w końcu była uznawana za narodową celebrytkę i pierwszą prawdziwą muzyczną idolkę nastolatek w Holandii, a jej przeboje nie schodziły z list przebojów. Podobnie jak wytwórnia, także matka wokalistki nie była przekonana o jej starcie w Eurowizji uważając, że jest jeszcze za wcześnie na międzynarodową karierę.

I chyba faktycznie tak było, bo Eurowizja 1964 w Kopenhadze zakończyła się dla Anneke nieszczęśliwie. Wokalistka zaśpiewała jako druga, po reprezentancie Luksemburga, a przed wokalistką z Norwegii. Zdobyła w głosowaniu jurorów 2 punkty, co dało jej 10. miejsce i remis z sąsiednią Belgią. Słabiej wypadły jedynie Hiszpania (1) oraz Niemcy, Portugalia, Jugosławia i Szwajcaria, które nie dostały żadnych punktów. Holendrów od trzeciego z rzędu zera uratowały Dania i Wielka Brytania, przyznając Anneke po 1 punkcie. Holenderskie jury 5 punktów dało zwycięskim Włochom, 3 Luksemburgowi i 1 Wielkiej Brytanii. Punkty podawał Pim Jacobs, a komentatorką dla NTS po raz pierwszy była kobieta – dziennikarka Ageeth Scherphuis. Po dwóch latach przerwy Holandia wróciła do top10 (co jednak na ówczesne warunki nie było sukcesem) i w końcu dostała jakieś punkty. Dziesiąte miejsce w 1961 roku zajęła też Greetje Kauffeld. Holenderska Wikipedia podaje, że Anneke z Kopenhagi wróciła z nagrodą publiczności, ale nie wiadomo jak wyglądało głosowanie. Nie mamy też archiwalnego nagrania występu Anneke, jak i w ogóle zapisu całej Eurowizji 1964 – materiał spalił się w pożarze telewizji DR.

Eurowizja nie była trampoliną do międzynarodowej kariery, ale w 1960 roku Anneke wykonała utwór „Asmara”, z którym w Holandii nie osiągnęła sukcesu, ale stała się popularna w Singapurze i Malezji. Co ciekawe, Gronloh miała też swoje piosenki na listach przebojów w Belgii, Jugosławii, w Niemczech, Japonii i Indonezji. Często wracała zresztą do krajów azjatyckich – koncertowała tam aż do 2015 roku. W 2000 roku wygrała holenderski plebiscyt „Piosenkarza stulecia”. Wzięła też udział w „Big Brother VIP”. Niestety w 2016 roku zaczęła chorować na zatorowość płucną, co zmusiło ją do zakończenia kariery – zrobiła to w przeddzień 75. urodzin. Zmarła 14 września 2018 roku.

Zdjęcie: The Independent Singapore

%d blogerów lubi to: