🇳🇱 HISTORIA HOLANDII NA EUROWIZJI – 1958 – Organizacja konkursu i pierwsza bolesna porażka!

Po zwycięstwie w Eurowizji 1957 Holandia przejęła prawo do organizacji konkursu. Reprezentanta kraju wybrano ponownie poprzez preselekcje Nationaal Songfestival, które odbyły się 11 lutego w AVRO-Studio 1 w Hilversum. Prowadzącą była tym razem Tanja Koen, urodzona w 1925 roku prezenterka telewizji publicznej. Początkowo chciała być baletnicą, lecz jej plany zrujnowała II wojna światowa. Do finału selekcji dopuszczono sześciu wykonawców, którzy łącznie wykonali 11 utworów. Wystartowali Corry Brokken (reprezentantka Holandii 1956-1957), Greetje Kauffeld (wokalistka jazzowa z Rotterdamu), Bruce Low (tak naprawdę Ernst Gottfried Bielke, urodzony w 1913 roku wykonawca szlagierów i gospel), Rita Reys (Maria Everdina Reijs, uznawana za „Pierwszą damę europejskiego jazzu”), aktor i prezenter Willy Alberti (właściwie Carel Verbrugge) oraz Anneke van der Graad, sopranistka, która jako jedyna wykonała w finale tylko jeden utwór. Publiczność usłyszała utwory 11 lutego i głosowała na swojego faworyta poprzez kartki pocztowe. Wyniki podano 20 lutego, a dokładne poparcie widzów przedstawiono tylko dla czołowej piątki.

Wygrała…Corry Brokken, której „Heel de Wereld” zdobyło 8148 głosów. Drugie miejsce również przypadło piosence, którą wykonywała – „Weet je” miało 4036 głosów. Tym samym zwyciężczyni Eurowizji powtórzyła sukces sprzed roku, gdy w selekcjach również zajęła dwa pierwsze miejsca. Trzecia była Greetje Kauffeld z „Stewardess” (3733). Wokalistka zajęła także piąte miejsce za „Een afscheid zonder meer” (1049), a czwarty był Bruce Low z „Wiegelied voor Marjolein” (2350).

Zwycięstwo Corry Brokken nie dziwi – wokalistka była w latach 50. i 60. niezwykle popularna. W późniejszych latach swojej kariery działała także jako prezenterka telewizyjna oraz odnosiła spore sukcesy w Niemczech. Prowadziła m.in. popularne show „Varietezauber”, ale w jednym z wywiadów jawnie narzekała na warunki pracy w tym kraju. Oburzyło to Niemców, a Wikipedia podaje, że pojawiały się komentarze typu: „Nikt nie prosił, by tu przyjeżdżała„. W 1976 roku była gospodynią przedostatniej Eurowizji organizowanej w Holandii.  W latach 1974-1979 wokalistka studiowała prawo na Utrecht University, sześć lat pracowała później jako prawnik zajmując się m.in. sprawami kryminalnymi oraz prawem rodzinnym. Karierę w zawodzie zakończyła w 1996 roku. Rok później podawała holenderskie punkty podczas Eurowizji w Dublinie. Wydała też swoją autobiografię, która stała się hitem. W 2006 roku pojawiło się DVD z najważniejszymi momentami jej kariery. Jej stały udział w grupie teatralnej Purper 100 został przerwany po tym, gdy u artystki wykryto raka piersi. Zmarła w maju 2016 roku, a jej śmierć ogłoszono do wiadomości publicznej dopiero dwa dni później.

„Heel de wereld” („Cały świat”) napisane zostało przez Benny’ego Vredena i był to kolejny eurowizyjny chanson wokalistki. Tym razem, poprzez słowa piosenki, chciała zdradzić całemu światu, że jest szczęśliwa i zastanawiała się, czy świat nie jest zbyt zajęty, by tę radość z nią dzielić. Piosenka nagrana została także po francusku pt. „Toi mon cœur, tu sais”. Co ciekawe, chociaż była to dopiero trzecia Eurowizja w historii, Corry nie była jedyną powracającą uczestniczką. Wrócili też Fuc Leclerc z Belgii, Margot Hielscher z Niemiec oraz Lys Assia ze Szwajcarii.

Eurowizja 1958 odbyła się w AVRO Studios w Hilversum (miejsce, gdzie organizowano holenderskie preselekcje). Po raz pierwszy konkurs trafił do kraju, który rok wcześniej wygrał. Prowadzącą była Hannie Lips, która w 1960 i 1962 będzie gospodynią preselekcji narodowych. Finał z udziałem 10 państw odbył się 12 marca 1958 roku. Zadebiutowała Szwecja ale wycofała się Wielka Brytania. Był to drugi (po 1956) i ostatni konkurs, w którym nie zaprezentowano ani jednej piosenki angielskojęzycznej. Podobnie jak w 1956 roku jurorzy nie oglądali finału na żywo, a piosenki oceniali w swoich krajach, na podstawie transmisji. W AVRO Studios postawiono małą scenę, a praktycznie był to podest. Z tyłu postawiono specjalne dekoracje, które wymieniano przy każdej piosence. Część sceny i miejsca dla orkiestry przyozdobiono tulipanami.

Holandia wystąpiła jako druga, pomiędzy Włochami (słynne „Volare”) i Francją, która wygrała. Niestety Corry Brokken nie poradziła sobie zbyt dobrze. Zdobyła tylko 1 punkt ze Szwajcarii i zremisowała z Luksemburgiem na ostatnim, 9. miejscu. Po raz pierwszy gospodarz zajął w Eurowizji ostatnie miejsce, co powtórzy się dopiero w 2015 i 2018 roku! Z kolei Corry to jedyna uczestniczka Eurowizji, która zdołała w tak krótkim czasie zająć zarówno pierwsze jak i ostatnie miejsce w konkursie. Jurorzy holenderscy najwyższą notę przyznali Szwajcarii (6 punktów), 2 dali Szwecji, a po jednym punkcie Włochom i Danii. Była to jedyna komisja, która nie przydzieliła punktów piosence „Dors, mon amour” ze zwycięskiej Francji. Punkty podawał Piet te Nuyl, a komentatorem dla NTS był Siebe van der Zee.

Poprzednie odcinki cyklu znajdziecie TUTAJ.

Zdjęcie: Limburger.nl

 

%d blogerów lubi to: